Author: Editor[A]

2016.07.14 දිනැති වෙළෙඳ හා ආයෝජන ප්‍රතිපත්ති චක්‍රෙල්ඛ අංක 01/2016 හෝ එයට කරන ලද සංශෝධනවලට අනුකූලව නිකුත් කරන ලද බලපත්‍රයක් උපයෝගී කර ගෙන රජයේ නිලධාරියකු විසින් මිලදී ගන්නා, දේශීයව නිෂ්පාදනය කරන ලද මෝටර් රථයක් හෝ ආනයනය කරනු ලබන මෝටර් රථයක මිල, රක්ෂණය සහ ගැල් කුලිය ඇතුළත් වටිනාකම අනුව ගෙවිය යුතු නිෂ්පාදන බද්ද පහළ දමා තිබෙනවා.

නව බදු සංශෝධනයට අනුව වෙළෙඳ හා ආයෝජන ප්‍රතිපත්ති චක්‍රෙල්ඛ අංක 01/2016 හෝ එයට කරන ලද සංශෝධනවලට අනුකූලව නිකුත් කරන ලද බලපත්‍රයක් උපයෝගී කර ගෙන මිල දී ගනු ලබන මෝටර් රථයක මිල ඇමරිකානු එක්සත් ජනපද ඩොලර් 25,000/- ට නොවැඩි නම් නිෂ්පාදන බද්ද, ගෙවිය යුතු බදු ප්‍රමාණයයෙන් සියයට 35 ක් හා ඩොලර් 30,000 ට නොවැඩි නම් නිෂ්පාදන බද්ද, ගෙවිය යුතු බදු ප්‍රමාණයෙන් සියයට 40 ක් ලෙසින් සංශෝධනය කර ඇත.

මීට පෙර 2016.11.10 වැනි දිනැති අංක 1992/29 දරන අති විශේෂ ගැසට් නිවේදනය මගින් ප්‍රකාශයට පත්කරන ලද උපලේඛනයට අනුව මෙම කාණ්ඩය වෙනුවෙන් අයකරන ලද නිෂ්පාදන බද්ද, ගෙවිය යුතු බදු ප්‍රමාණයෙන් සියයට 50 කි. මුදල් හා ජනමාධ්‍ය අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතගේ අත්සනින් යුතුව නිකුත් කර ඇති මෙම අති විශේෂ ගැසට් පත්‍රයෙහි සඳහන් නියෝගය 2017.06.10 දින සිට ක්‍රියාත්මක වන බව සඳහන්ය.

[rns_reactions]

ශ්‍රී ලාංකිකයන් ලක්ෂ දාහතරකට අධික සංඛ්‍යාවක් මරණින් පසු ඇස් දන්දීම සඳහා සිය සංගමයේ ලියාපදිංචි වී සිටින බව ශ්‍රී ලංකා අක්ෂිදාන සංගමය පවසයි.

එම සංගමයේ ජාත්‍යන්තර ඇස් බැංකුවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කළමනාකරු ජනත් සමන් මාතරආරච්චි බීබීසි සිංහල සේවය වෙත අදහස් දක්වමින් කියා සිටියේ ලොව වෙනත් රටවල් වෙත වැඩියෙන්ම ඇස් දන්දෙන රට බවට ශ්‍රී ලංකාව පත්ව ඇති බවය.

ශ්‍රී ලංකා අක්ෂිදාන සංගමය විසින් 1964 වසරේ සිට මේවන තෙක් ලොව රටවල් 54 ට ශ්‍රී ලාංකිකයන්ගේ ඇස් 75,388 ක් පරිත්‍යාග කර ඇති බව ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේය.

එම ආයතනය විසින් ශ්‍රී ලාංකිකයන් සඳහා ඇස් 47,225 ක් ලබාදී තිබෙන අතර පරීක්ෂණ කටයුතු සඳහා ද ඇස් 40,000කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් ලබා දී තිබේ.

ඇසේ ප්‍රශ්නයක් ඇති ඕනෑම රෝගියකු තම ඇස වෛද්‍යවරයෙකු ලවා පරික්ෂා කර ගැනීමෙන් අනතුරුව එම වෛද්‍යවරයා හරහා ඉල්ලීමක් කළහොත් ඇසක් ලබාදිය හැකි බව ඔහු පැවසීය.

ශ්‍රී ලාංකිකයන් සඳහා මෙය නොමිලේ සිදුකරන බවත් විදේශිකයන් නම්, ඇස් සකස් කිරීමට යන වියදම පමණක් ලබාගන්නා බව ඔහු කියා සිටියේය.

[rns_reactions]

Tess Group අවුරුදු 35 ක සිට මත්ස්‍ය වෙළෙඳාමේ නිරතව සිටිනවා. විශේෂයෙන්ම කෙලවල්ලෝ තමයි අපි වැඩිපුරම අපනයනය කරන්නෙ. ඒ වගේම මේ වන විට අපි ටින් මාළු කර්මාන්තයටත් පිවිස සිටිනවා.

දේශීය ටින් මාළු කර්මාන්තය මේ වන විට මොන වගේ මට්ටමකද තිබෙන්නෙ? අප සමාගම ඇතුළුව තවත් සමාගම් 3ක් දේශීයව ටින් මාළු කර්මාන්තයේ නිරතව සිටිනවා. ඒ තමයි Happy cook lanka food (pvt )Ltd,Quality Fish Processing Lanka (pvt) Ltd ,S L I C LANKA (pvt) ltd යන සමාගම්. ඒ සමාගම් සියල්ල මේ වන විට ටින් මාළු නිෂ්පාදකයන්ගේ සංගමය විදිහට එකතු වෙලා සිටිනවා. එහි සභාපති ලෙස කටයුතු කරන්නෙත් මම. රට වටා අපේ සැපයුම් ජාල තිබෙනවා. අපේ නිෂ්පාදන නියම ප්‍රමිතියෙන් යුතුව සිදු වෙනවා. අපි මේ කර්මාන්තයට එනවිට ටින් මාළු කර්මාන්තය මුළුමනින්ම ආනයන මත රැඳී තිබුණේ. නමුත් අපි අද වන විට ඒ තත්ත්වය වෙනස් කර තිබෙනවා.

දේශීය ටින් මාළු ඉල්ලුම පිරිමසන්නට ඔබලාට හැකියාව තිබෙනවද?
ඇත්තටම පුළුවන්. ලංකාවේ දවසකට ටින් මාළු පරිභෝජනය වෙනවා සාමාන්‍යයෙන් ටින් 125,000 ක් විතර. Tess Group සමාගම ලෙස අප තමයි මේ කර්මාන්තයේ විශාලම නිෂ්පාදනය සිදු කරන්නෙ. අපි දවසකට ටින් 25000ක් සාමාන්‍යයෙන් නිෂ්පාදනය කරනවා. ඒ සාමාන්‍ය වැඩමුරයක් හරහා පමණයි. රාත්‍රී වැඩ මුරයකට ගියොත් මේ නිෂ්පාදනය අපට දෙගුණ කරන්න පුළුවන්. ඒ හරහා සමස්ත දේශීය වෙළෙඳපොළ ඉල්ලුමට අවශ්‍ය සැපයුම සිදු කිරීමට අප සංගමයට හැකියාව තිබෙනවා.

පසුගිය සමයේ ආනයනික ටින් මාළු සඳහා බදු සහනයක් ලබා දෙනවා. එය මේ වන විටත් ක්‍රියාත්මකයි. මේ තත්ත්වය දේශීය ටින් මාළු කර්මාන්තයට මොන වගේ බලපෑමක් ද සිදුකර තිබෙන්නෙ?

ඇත්තටම ඒ සිදු වුණේ අපි හිතුවෙවත් නැති දෙයක්. කලින් ආනයන ටින් මාළු කිලෝ එකකට රුපියල් 102.00 ක බද්දක් තිබුණා. ඒ බද්ද රුපියල් 52.00 කට අඩු කිරීමක් තමයි එතැන දී සිදු වුණේ. අපි මේ ගැන ඇත්තටම එවකට මුදල් අමාත්‍යවරයා එක්ක සාකච්ඡා කළා. එතැන දී මුදල් අමාත්‍යවරයාගේ අදහස වුණේ පාරිභෝගිකයාට අඩු මුදලට ටින් මාළු දීම වෙනුවෙන් අදාළ බදු සහනය දෙන්න ඕන කියන එකයි. ඒ වගේම අපිට සහනයක් වශයෙන් කියලා, සතොස ආයතනයට අපේ නිෂ්පාදන සපයන්න අවස්ථාව හදලා දුන්නා. ඇත්තටම ඉන් දේශීය ටින් මාළු නිෂ්පාදකයන් හැටියට අපට කිසියම් සහනයක් සැලසුණා තමයි. ඒත් ඒ තුළ කර්මාන්තය සංවර්ධනය කරන්නට තිබුණ අවස්ථාවට සීමාවක් වැටුණා. මොකද අපේ නිෂ්පාදනයන් පුළුල් කරන්න විදිහක් නෑ. සතොස සඳහා හැර අනිත් සෑම අවස්ථාවකදීම අපට ආනයනික ටින් මාළු සමඟ තරගයක් හැදුණා. අපි මේ කර්මාන්තයට සම්බන්ධ වෙන්න තීරණය කළේ රජය විසින්ම සිදුකළ යෝජනාවකට අනුව. මොකද ටින් මාළු ආනයනය සඳහා අපේ රට වාර්ෂිකව රුපියල් බිලියන 20ක් පමණ වැය කරනවා. ඒ වියදම සීමා කරගැනීම සඳහා තමයි යෝජනාව එන්නෙ දේශීයව ටින් මාළු නිෂ්පාදනය ආරම්භ කරන්න කියලා. අපිත් ඒ සමයේ මිලියන 200ක් පමණ වියදම් කරලා දේශීය ටින් මාළු නිෂ්පාදනය ආරම්භ කළා. අපි හිතුවා මේ හරහා අපට පුළුවන් වෙයි කියලා දේශීය ටින් මාළු වෙළෙඳපොළ ස්වයංපෝෂිත කරන්න. මම ඉහතත් පෙන්වාදුන් ආකාරයට අපිට දැනටමත් දේශීය වෙළෙඳපොළ ඉල්ලුමට සරිලන සැපයුම සිදු කරන්න හැකියාව තියනවා. ඒත් දැන් එය සීමා සහිත වෙලා.

ආනයනික ටින් මාළු සඳහා බදු සහනය ලබා දී තිබෙන්නේ පාරිභෝගිකයන්ට සහනයක් දෙන්න කියන අදහසින් නම් එහි වරදක් නෑ නේද?

මිල පාලනයක් සිදු කිරීම තුළ පාරිභෝගිකයාට සහනයක් ලැබෙනවා. අපි කියන්නෙ නෑ එහෙම දෙයක් කරන්න එපා කියලා. නමුත් මෙතන ප්‍රශ්නය වෙන්නෙ ආනයනික ටින් මාළුවලට අදාළව දී තිබෙන බදු සහනය වැඩි වීමයි. එය කලින් තිබුණ ගණනටවත් ඉහළ දමන්න ඕන. එතැන දී තමයි දේශීය නිෂ්පාදකයාට දේශීය වෙළෙඳපොළ
තුළ මෙන්ම ටින් මාළු අපනයනය කිරීම දක්වා කර්මාන්තය වර්ධනය කරන්නට හැකි වෙන්නෙ. ඒ වගේම තමයි අපි බලන්න ඕන මේ කර්මාන්තය වර්ධනය වීම සඳහා සහය දීම තුළ තවත් කොපමණ ප්‍රතිලාභ රටට ගන්න පුළුවන්ද කියන එක. ඒ නිසා ඉතා පැහැදිලිව කියන්න ඕන දේ තමයි, අපි කියන්නෙ ටින් මාළු මිල පාලනය කිරීම වැරැදියි කියලා නෙවෙයි. ආනයනික ටින් මාළු සඳහා දී තිබෙන බදු සහනය හේතුවෙන් දේශීය ටින් මාළු කර්මාන්තයේ වර්ධනයට පැනවී තිබෙන සීමාවන් ඉවත්කර ගන්න ඕන කියන යෝජනාවයි අපි කරන්නෙ. ඇත්තටම අනෙක් කර්මාන්ත වගේ නෙවෙයි ටින් මාළු ව්‍යාපාරය සාර්ව ආර්ථික අරමුණුවලට සෘජුවම බලපෑමක් කරනවා.

ඒ ගැන තවදුරටත් පැහැදිලි කරොත්?

දේශීයව ටින් මාළු නිෂ්පාදනය තවදුරටත් වැඩි කරන්නට අවස්ථාව සැලසීම තුළ දේශීය මාළු නිෂ්පාදනයේ මහා පරිමාණ පිරිවැසුමක් ඇති වෙනවා. මහා පරිමාණ පිරිවැසුම් ඇති වෙද්දී සාමාන්‍ය පිරිවැය අඩු වෙනවා. ඒ විදිහට ඒකකයක නිෂ්පාදන පිරිවැය අඩු වුණාම වැඩිපුර නිෂ්පාදනය වෙනවා. එමඟින් අපනයන වෙළෙඳපොළ පුළුල් කරගන්න වගේම දේශීය පරිභෝජන අවශ්‍යතාව මුළුමනින්ම සපුරන්න අපිට පුළුවන්. ඒ වගේම තමයි අපි වැඩිපුර ආනයනය කරනවා කියන්නෙ අපේ මුදල් පිටරටට ඇදී යාම. ඇත්තටම මේ මොහොතේ රටට අවශ්‍ය විනිමය අපේ රටට වැඩිපුර ගෙන්වා ගැනීමයි. ඇත්තටම ඇයි අපි දූපත් රාජ්‍යයක් වෙලත් මාළු ආනයනය කරන්නේ?

අපි ඒ ප්‍රශ්නයට ඔබෙන්ම පිළිතුරු අපේක්ෂා කරනවා. ඇත්තටම ඇයි අපේ රට මාළු ආනයනය කරන තැනට වැටිලා තිබෙන්නෙ?

ඇත්තටම අපේ රට මේ ගැන දක්වන උනන්දුව මදි කියලයි මං හිතන්නෙ. රටේ ආර්ථිකයේ විශාල පිබිදීමක් කරන්න ධීවර කර්මාන්තය හරහා අවස්ථාව තිබෙනවා. දැන් බලන්න අපේ රටට අයත් සමුදුර කලාපය කොච්චර විශාලද? වර්ග කිලෝමීටර් 517,000 ක මුහුදු කලාපයක් තියනවා. ඒත් තායිලන්තය අරගෙන බලන්න. තායිලන්තයට තිබෙන්නෙ වර්ග කිලෝමීටර් 316,000 ක
වගේ මුහුදු කලාපයක්. පසුගිය දශක තුන පුරාවට තායිලන්තය සැලකිය යුතු මට්ටමකින් ඔවුන්ගේ නිෂ්පාදනය වර්ධනය කරගෙන තිබෙනවා. ඔවුන්ගේ වාර්ෂික නිෂ්පාදනය ටොන් අටලක්ෂයක් පමණ වනවා. එතුළ ඔවුන් ටින් මාළු ලෝක වෙළෙඳපොළේ 45%ක පමණ කොටසක් අත්කරගෙන සිටිනවා. ඒ වගේම තමයි ඔවුන්ගේ ටින් මාළු කර්මාන්තයේ නියුතු සමාගම් ආශ්‍රිතව ලක්ෂ 4 ක පමණ සේවක පිරිසක් සිටිනවා. මේ තැනට ඔවුන් පත්වෙන්න, කර්මාන්තය වර්ධනය කරන්න විශාල දිරිගැන්වීම් ප්‍රමාණයක් හරහා තායිලන්ත රජය සහය වුණා. ඒ කියන්නෙ ඔවුන් අපිට වඩා කුඩා මුහුදක් සහිත වුවත් අපට වඩා වැඩි දියුණුවක් වෙත ගිහින් තියනවා. ඒ වගේම තමයි චීනයත්. ඔවුන් තම රටේ සිටින මත්ස්‍ය අපනයනයකරුවන්ට විශාල දිරි දීමනා ප්‍රමාණයක් ලබා දී තිබෙනවා. උදාහරණයක් විදිහට සඳහන් කළොත් චීනයේ සිටින එක් ටින් මාළු අපනයනකරුවෙකුට ඔහු කරන අපනයනයේ වටිනාකමින් 13% ක් නැවත චීන රජය ඔහුට ලබා දෙනවා. මොකද ඒ අපනයනය හරහා රටට ඩොලර් ගෙනෙන නිසා.
නමුත් අපේ රටේ තත්ත්වය ඊට වෙනස්. බදු සහනය විසින් අපව විදේශීය තරගකරුවන් සමඟ තරගයකට යොමු කරවලා. අපිට අපේ වෙළඳපොළ තුළත් තරග කරන්න වෙලා. නමුත් ඒ සහන දේශීය මත්ස්‍ය නිෂ්පාදනය නංවන්න දෙනවා නම් මේ රටට කොපමණ ආදායමක් ලබන්න පුළුවන්ද? නමුත් එය තේරුම් ගන්නෙ නෑ. කණගාටුවෙන් වුනත් කියන්න ඕන සමහර වගකිවයුතු පාර්ශ්ව හරිම කැමතියි ටින් මාළු වගේම ගොඩක් දේවල් ආනයනය කරන්න. මාසෙකට චීනෙන් විතරක් මාළු කන්ටේනර් 60ක් විතර ගෙන්වනවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ආරක්ෂක අංශ ඇතුළුව ටින් මාළු මහා පරිමාණයෙන් ලබාගන්නා ආයතනවලට පවා ආනයනික ටින් මාළු තමයි ගන්නෙ. අපි අහන්නෙ ඇයි දේශීය නිෂ්පාදකයන්ට ඒ අවස්ථාව දෙන්න බැරි. ඒ ඇයි කියලා ඇත්තටම පැහැදිලි නෑ. මොකක්ද අපේ නිෂ්පාදනවල තියන ගැටලුව? කොහොම නමුත් ඒ නිසා මේ වෙනකොට අපේ රට කරවල පවා ආනයනය කරන තැනට ඇදගෙන වැටිලා.

ටින් මාළු කර්මාන්තය වර්ධනය කරන්න මොනවද ඔබ කරන යෝජනා?

ඇත්තටම මුලින්ම කියන්න ඕන ආනයනික ටින් මාළු වෙනුවෙන් ලබා දී ඇති විශේෂ බදු සහනය වෙනස් කරන්න ඕන. විශේෂයෙන් ටින් මාළු ආනයනය අඩු කරන්න ඕන. එතැනින් තමයි අපිට ටින් මාළු නිෂ්පාදනය නංවන්න පුළුවන් වෙන්නෙ. අපිට ඒ හරහා අපේ ධීවරයන්ට මාළු සඳහා හොඳ මිලක් ගෙවන්න පුළුවන්. දැන් බලන්න ධීවරයෝ කොපමණ ප්‍රමාණයක් ධීවර කර්මාන්තයෙන් ඉවත් වෙලාද? බොහෝ පිරිසක් අද කර්මාන්තය අත්හැර කුලී වැඩ, කුඹුරු වැඩ වගේ වෙනත් කාර්යයන්ට යොමු වෙලා. ඒ නිසා මේ වෙනකොට අපිටත් ටින් මාළු සඳහා ප්‍රමාණවත් මාළු තොග නැති වෙලා. එහෙනම් හොඳ මිලක් මාළුවලට දුන්නොත් අපිට පුළුවන් මේ හැර ගිය පිරිස නැවත ධීවර කර්මාන්තයට ගෙන්වන්න. ආනයනික ටින් මාළු නිසා අපිටත් බැරි වෙලා තියනවා අපේක්ෂා කරන මුදලවත් ධීවරයන්ට සපයන්න. ඒ විදේශීය තරගයට අපිට මුහුණ දෙන්න සිදු වෙලා තියන නිසා. දැන් බලන්න යුද්ධය නිසා අපේ මුහුදෙන් 70% ක ධීවර කටයුතු කරන්න ලැබුණෙ නෑ. දැන් අපට අවස්ථාව තියනවා නේද 100% මුහුදු කලාපය තුළ ධීවර කටයුතු සිදු කරන්න. පොඩි ධීවරයා තමයි තමයි ටින් මාළු සඳහා අවශ්‍ය කුඩා මාළු සපයන්නෙ. මේ කර්මාන්තය නැංවීම හරහා ඒ කුඩා පරිමාණයෙන් ධීවර කර්මාන්තයේ නියැළෙන පවුල් කීයක ආර්ථිකය දැනට ඉන්න මට්ටමෙන් ඉහළට ඔසවන්න පුළුවන්කම ලැබෙනවද? ඒ සඳහා බොහොම පොඩි දේවල් ටිකක් විතරයි කරන්න තියෙන්නෙ. ඇත්තටම අපිට තියෙන්නෙ සරුසාර මුහුදක්. හොඳ මත්ස්‍ය සම්පතක් අපේ රට වටා තියනවා. නමුත් අපි ඒ අස්වැන්න අත්හැර දාලා ඉන්නෙ. බලන්නකෝ ඒ අතින් අපි හරි පුදුම රටක්. අපේ මාළු අපේ මුහුදේ නාකි වෙලා මැරෙන්න ඇරලා චීන හෝ වෙනත් ආනයනික ටින් මාළු ගෙන්වාගෙන කනවා. ඉතින් එහෙම වටපිටාවක අපි වැඩි දෙයක් ඉල්ලන්නෙ නෑ, රජය අපිට එක අවුරුදක් සහය දුන්නොත් අපිට පුළුවන් 2020 වන විට ටින් මාළු අපනයනය කරන තැනට මේ කර්මාන්තය පත් කරන්න. මේක ජාතික
අපරාධයක්. ඒ වගේම තමයි මේ වෙනකොට අපි ටින් මාළු නිෂ්පාදනයට අවශ්‍ය ටින් සහ ලේබල් වෙනුවෙන් වැට් ගෙවීමක් සිදු කළත් නැවත එය ලබා ගන්න අපට අවස්ථාවක් නෑ. ඔය වගේ ප්‍රශ්න කිහිපයක් මත තමයි මේ රටට මහා පරිමාණයෙන් විදේශ විනිමය කැඳවා ගැනීමට හැකි කර්මාන්තයක් එකතැන ඇණහිට තිබෙන්නෙ. ඒ නිසා අපි බලාපොරොත්තු වෙනවා දැන්වත් වගකිවයුතු පාර්ශ්ව අපි කියන දේට ඇහුම්කන් දෙයි කියලා.
අපේ මාළු අපේ මුහුදේ නාකි වෙලා මැරෙනවා අපි ටින් මාළු පිටරටින් ගෙන්නනවා
රජය අපිට වසරක් උදව් කළොත් අපි 2020 දී ටින් මාළු අපනයනය කර පෙන්නනවා
දේශීය ටින් මාළු ඉල්ලුමට අවශ්‍ය සැපයුම කරන්න අපිට පුළුවන්

[rns_reactions]

ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත් සඳහා අයකරනු ලබන පොළී අනුපාතික ඉහළ දැමීමට වාණිජ බැංකු කිහිපයක් විසින් පියවර ගෙන තිබේ.

මේ අනුව මෙතෙක් ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත් හි හිඟ මුදල් වෙනුවෙන් ගෙවිය යුතුව තිබූ වාර්ෂික පොළී අනුපාතිකය සියයට 24 ක් විය.

සිය ගනුදෙනුකරුවන් වෙත යවනු ලබන මාසික ගිණුම් ප්‍රකාශ හරහා ආදාළ බැංකු විසින් දැනුම් දී සිටින්නේ මෙම පොළී අනුපාතිකය 2017 ජූලි 01 දින සිට සියයට 28 ක් දක්වා ඉහළ නංවනු ලබන බවයි.

මෙම සංශෝධිත පොළී අනුපාතිකය, 2017 ජූලි 01 දිනෙන් පසුව සිදුකරනු ලබන සියලූම ගනුදෙනු සඳහා බලපවත්වන බව අදාළ බැංකු වැඩිදුරටත් සඳහන් කර සිටී.

මේ අතර 2017 අප්‍රේල් මාසය අවසානයේ දී මෙරට තුළ සක්‍රීයව පවතින ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත් සංඛ්‍යාව 1,354,971 ක් බව ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව කියා සිටී. මෙයින් 28,621 ක් දේශීය වශයෙන් පමණක් ගෙවීම් කළ හැකි ඒවා වන අතර 1,326,350 ක් ජාත්‍යන්තර ගෙවීම් පියවීම සඳහා යොදා ගත හැකි ඒවා වේ.

තවද මෙම සියලූම ක්‍රෙඩිට් කාඩ්පත් සඳහා 2017 අප්‍රේල් මාසය අවසාන වන විට ගෙවීමට ඇති මුළු හිඟ මුදල් ප්‍රමාණය රුපියල් මිලියන 78,797 කි.

[rns_reactions]

පැරන්හයිට්‌ අංශක සියයට වඩා (100 f) උණ ඇතිවී අධික හිසදරය, දැත් දෙපා වේදනාව පවතින විට අපට නිතැතින්ම සිහිපත්වන්නේ ඩෙංගු රෝගයයි.

ඩෙංගු රෝගයේදී මෙම රෝග ලක්‍ෂණ මතුවීම ඊට හේතුවය.

ඩෙංගුද වෛරස රෝගයක්‌ බැවින් වර්තමානයේ වෛරස රෝගයක්‌ වැළඳුනවිට අප ප්‍රතිකාර ලබාගන්නේ ඩෙංගු යෑයි සිතමිනි.

ඩෙංගු පිළිබඳව අප තුළ මේ තරම් අවධානයක්‌ යොමුව ඇත්තේ එය මේ වන විට ශීඝ්‍ර ලෙස පැතිරයාමත් මාරාන්තික තත්ත්වයට ඉතා ඉක්‌මනින් පත්වීමටත් ඇති අවස්‌ථාවත් වැඩිවී තිබීමය.

ඩෙංගු පැතිරෙන අයුරු

ඩෙංගු යනු වෛරස රෝගයකි. එය ඇති කරන වෛරස වර්ග 04 ක්‌ ඇත. එකම පවුලක සාමාජිකයන් වන මෙම වර්ග වෙනස්‌ වන්නේ ඉතා සුළු ලක්‍ෂණවලිනි. මෙම වෛරස වර්ග 04 ම එකවර මතුවීමක්‌ දක්‌නට නොලැබේ. බොහෝ විට එක්‌වරකට එක්‌ වර්ගයක්‌ පමණක්‌ මතුවේ.

ඩෙංගු වෛරසය පැතිර යන්නේ ඊඩිස්‌ ඊජීප්ටයි (Aedes aegypty)) සහ ඊඩීස්‌ ඇල්බොපික්‌ටස්‌ (Aedes albopictus) කාණ්‌ඩවලට අයත් මදුරුවන් දෙදෙනා ගෙනි. එම නිසා මෙම මදුරුවන්ට ඩෙංගු මදුරුවන් කියා සාමාන්‍යයෙන් අපි පවසන්නෙමු.

ඩෙංගු වෛසරය ශරීර ගතවීම

ඩෙංගු වෛරසය සහිත මදුරුවකු අපගේ ශරීරය විද ලේ උරාබොනවිට වෛරසය ශරීර ගතවේ.

එසේම ඩෙංගු මදුරුවකු ඩෙංගු රෝගියකුගේ ශරීරයේ ලේ උරාබොන විට රෝගියාගේ ශරීරයේ ඇති ඩෙංගු වෛරසය මදුරුවාගේ ශරීරයට ඇතුළු වේ.

එවැනි මදුරුවකු වෙනත් අයකුගේ ශරීරයෙන් ලේ උරා බොනවිටදීද ඩෙංගු වෛරසය එම පුද්ගලයාගේ ශරීරයට ඇතුළු වේ.

අපගේ රුධිරය හැඩගැසී ඇත්තේ ඉතා ඉක්‌මනින් කැටි ගැසීමටය. මදුරු තුඩකින් ඇතිවන රුධිර ගැලීමකදී ඩෙංගු වෛරසය ශරීර ගත වන්නේ කෙසේ දැයි කියා යමෙකුට සිතෙනු ඇත.

මදුරුවන් අපගේ ශරීරයෙන් ලේ උරා බීම සඳහා සිරුර විදින විට ලේ කැටි ගැසීම වළක්‌වන ද්‍රව්‍ය උගේ කෙලමගින් පිටකරයි. ඉන්පසු ලේ උරා බොයි. මෙම අවස්‌ථාවේදී මදුරුවාගේ කෙල මගින් ශරීරයට වෛරසය ඇතුළුවේ.

ඩෙංගු රෝගය මතුවීම

වෛරසයක්‌ ශරීර ගතවූ විට දින 03 ක්‌ සක්‍රියව පවතී. ඒ අනුව ඩෙංගු වෛරසය ශරීර ගතවූ විට දින 03 ක්‌ සක්‍රියව ක්‍රියා කරයි.

වෛරසයක්‌ ශරීර ගතවූ විට ඊට එරෙහිව සිරුරේ ප්‍රතිශක්‌තිය නිපදවා එය විනාශ කිරීමට කටයුතු කරයි. මෙම ප්‍රතිදේහ ක්‍රියා කිරීමේදී රුධිර පට්‌ටිකාද විනාශ වේ.

එබැවින් වෛරස රෝගයකදී විවේකීව සිටීම ඉතා වැදගත්ය.

සිරුරේ ඇති ලක්‌ෂ 1 1/2 ක්‌ පමණ වූ රුධිර පට්‌ටිකා සංඛ්‍යාව පනස්‌ දහසට වඩා අඩුවූ විට රුධිරය කැටි ගැසීම දුර්වල වේ. එවිට රුධිර සංසරණයටද බාධා මතුවේ.

ඩෙංගු රෝගයේදී අධික හිසරදය ඇස්‌ යට වේදනාව ඇඟපත වේදනාව, උණ ඇතිවීම යන රෝග ලක්‍ෂණ මතුවේ.

ඩෙංගු රක්‌තපාතය

ඩෙංගු වෛරසයට එරෙහිව ශරීරය ක්‍රියාකිරීමේදී ශරීරයේ ප්‍රතිශක්‌තිය දුර්වල වුවහොත් වෛරසය ප්‍රබලවී රුධිර පට්‌ටිකා දින දෙකක්‌ පමණ කාලයකදී ඉතා ඉක්‌මනින් විනාශ වේ. එවිට රුධිර පට්‌ටිකා සංඛ්‍යාව පනස්‌ දහසට වඩා අඩුවී රක්‌තපාත තත්ත්වය හටගනී. එවිට සිරුර අභ්‍යන්තරයේ රුධිරය ගලායාමක්‌ සිදුවී මරණයට පත්විය හැකිය.

ඩෙංගු රක්‌තපාතයට ගොදුරුවීමට හැකියාව ඇති පුද්ගලයන් ලෙස කුඩා දරුවන්, වැඩිහිටියන් රෝගී පුද්ගලයන් සහ වරක්‌ ඩෙංගු රෝගයට ගොදුරු වූවන් හඳුනාගෙන ඇත.

ඩෙංගු සඳහා ප්‍රතිකාර

එකදිගට උණ පවතිනවානම් ඇඟපත වේදනාව ඇත්නම් උණ ඇතිවී තෙවැනි දිනයේදී වෛද්‍ය උපදෙස්‌ මත රුධිර පට්‌ටිකා පරීක්‍ෂාවක්‌ හෝ සම්පූර්ණ රුධිර පරික්‍ෂාවක්‌ සිදු කළ යුතුය.

එම වාර්තාව අනුව රුධිර පට්‌ටිකා විශාල ලෙස පහළ බැසීමක්‌ පවතී නම් රෝහල් ගත කර ප්‍රතිකාර ලබාදිය යුතුය.

රුධිර පට්‌ටිකා පහළ බැසීමේ අවදානමක්‌ දක්‌නට ලැබේ නම් පසු දිනයේදීත් රුධිර පරීක්‍ෂාවක්‌ සිදුකර ඒ අනුව රෝහල් ගත කිරීම පිළිබඳව තීරණයක්‌ ගනු ලැබේ. රෝහල් ගත කර ප්‍රතිකාර ලබා දෙන විට රුධිර සංසරණය පවත්වා ගැනීම සඳහා විශේෂිත සේලයින් වර්ගයක්‌ ලබාදේ.

ඇඳෙන් බිමටවත් නොබැස විවේකීව තබයි.

පැයකට වරක්‌ ජලය මිලි ලීටර් 100 ක්‌ (100 ml) බැගින් පානයට දී මුත්‍රා පිටවන ප්‍රමාණය පරික්‍ෂා කරනු ලබයි.

මෙමගින් සිදු කරන්නේ අභ්‍යන්තර රුධිර වහනයක්‌ සිදුවන්නේ දැයි කියා පරික්‍ෂා කිරීමටය. පානය කරන ජලය ප්‍රමාණයට වඩා අඩුවෙන් මුත්‍රා පිටවේ නම් අභ්‍යන්තර රුධිර වහනය අවදානමක්‌ පවතී.

ඩෙංගු රෝගය නිසා මියයැමට ඇති අවදානම වළක්‌වා ගැනීමට නම් දින තුනකට වඩා උණ පැවතීම ඇස්‌ යටින් මතුවන අධික හිසදරය, ඇ`ගපත වේදනාව යන අපහසුතා මතු වූ වහාම වෛද්‍ය උපදෙස්‌ මත රුධිර පරීක්‍ෂාවකට යොමුවී නිසි ප්‍රතිකාර ලබාගත යුතුය.

[rns_reactions]

මෙරට කිරි නිෂ්පාදනයේ ප්‍රධාන භූමිකාවේ නිරත වන මිල්කෝ සමාගම දිනපතා කිරි ලීටර් ලක්ෂ ගණනින් විනාශ කරන බව පසුගියදා මාධ්‍ය මඟින් අනාවරණය කරන ලදී. මේ අප එම කිරි අර්බුදය පිළිබඳව මිල්කෝ සමාගමේ සභාපති කීර්ති මිහිරිපැන්න සහ මෙරට කිරි නිෂ්පාදනයේ යෙදෙන අනෙක් සමාගම වන පැළවත්ත කිරි සමාගමේ සභාපති ආරියශීල වික්‍රමනායක සමඟ කළ සාකච්ඡාවකි.

බවුසර් ප්‍රමාද වුණාම කිරි විනාශ කරන්න සිද්ධ වෙනවා

-මිල්කෝ සභාපති කීර්ති මිහිරි පැන්න-

මිල්කෝ සමාගම දිනකට කිරි ලීටර් ලක්ෂ ගණනක් විනාශ කරන බවට පැතිර යන කතාවේ ඇත්ත නැත්ත මොකක්ද?

මේක සම්පූර්ණයෙන්ම අසත්‍ය තොරතරු මත පදනම් වූ පුවතක්. ශ්‍රී ලංකාවේ අතිරික්ත කිරි ප්‍රමාණය මිලදී ගන්න එකම ආයතනය තමයි මිල්කෝ. අපේ අඹේවෙල කම්හලේ දිනකට කිරි සැකසුම් ධාරිතාව ලීටර් ලක්ෂ 2යි. ඒත් අපි දිනකට කිරි ලීටර් 2,75,000ක් මිලදී ගන්නවා.

ඉතින් සැකසීමට හැකි ධාරිතාවට වඩා කිරි මිලදී ගත්තොත් එය අපතේ යෑම සිදු වෙනවානේ.

අපි වැඩි වශයෙන් කටයුතු කරන්නෙ දෙනුන් තුන් හතර දෙනා ඉන්න සුළු පරිමාණ කිරි ගොවියන් එක්කයි. ඇත්තෙන්ම අපි කිරි අතිරික්තයක් මිලදී ගන්නේ කිරි ගොවියාට සහන සලසන්න කටයුතු කරන හින්දයි. අපි ග්‍රාමීය ආර්ථිකය නඟාසිටුවන්න මාසෙකට රුපියල් මිලියන 500කට වැඩි මුදලක් වැය කරනවා.

කොහොම හරි මේ වැඩිපුර කිරි හලන්න සිදු වෙච්ච එක බොරුවක් නෙමෙයි නේද?

මෙහෙම කිරි හලන මුල් වතාව මේක නෙමෙයි. කොහොම වුණත් කිරි ලීටර් ලක්ෂ ගණනක් හලන කතාව නම් බොරු. අපි මිලදී ගන්න කිරි අතිරික්තය පසුව
නිෂ්පාදන කාර්යාවලියට යොදා ගන්නවා. නමුත් මේ අතරතුර කිරි එකතු කරන බවුසර් වල ප්‍රමාද වීම් වගේ බොහෝ හේතු නිසා කිරිවල නිසි ප්‍රමිතිය නැතිව යනවා. එතකොට ඒ කිරි නරක් වෙනවා. එහෙම වුණාම ඒ කිරි විනාශ කරන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද අපට නරක් වූ නිෂ්පාදන පාරිභෝගිකයාට දෙන්න බෑනෙ.

ඔබ සමාගම මිලදී ගන්න අතිරික්ත කිරි සැකසුම සඳහා වැඩපිළිවෙළක් නැද්ද

මේ සඳහා දැනටමත් අඹේවෙල කර්මාන්ත ශාලාව දිනකට තවත් කිරි ලීටර් ලක්ෂ 3ක් සැකසිය හැකි ආකාරයට වැඩි දියුණු කෙරෙනවා. තව මාස දෙක තුනකින් එහි වැඩකටයුතු ඇරඹේවි. ඒ වගේම බඩල්ගම දිනකට කිරි ලීටර් ලක්ෂ2ක් සැකසිය හැකි කම්හලක් ආරම්භ වනවා. එහි ධාරිතාව ලීටර් ලක්ෂ 4 දක්වා වැඩි කරනවා.

ඔබ කිරි ගොවියන් නඟාසිටුවීම ගැන කතා කරද්දී රජය ආනයනික කිරිපිටි සඳහා වන බදු 225% සිට 45% දක්වා අඩු කිරීමට තීරණය කොට තිබෙනවා. මෙහෙම දේවල්වලින් දේශීය කිරි ගොවියන් නඟාසිටුවන්නෙ කොහොමද?

ඇත්තෙන්ම එය නොවිය යුත්තක්. මේ බදු අඩු කිරීමෙන් රටට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයටත් වඩා කිරිපිට ආනයනය කෙරෙනවා. මේ ආනයනික කිරිපිටි කිලෝවක මිල වෙන්නෙ රුපියල් 450ක්. අපිට දේශීය වශයෙන් කිරි කිලෝවක් සකසන්න රුපියල් 660ක් වැය වෙනවා. බලශක්තියට රුපියල් 60ක් වැය වෙනවා. හැමදේම එකතු වුණාම කිරි කිලෝවක
නිෂ්පාදන වියදම රැපියල් 850ක්. මේ හේතුව නිසා දේශීය කිරි ගොවියාට සාධාරණ වෙළෙඳපොළක් නිර්මාණය වෙන්නෙ නැහැ. මේක දේශීය කිරි ගොවියට විශාල අසාධාරණයක්. ඇත්තටම සිදුවිය යුත්තේ ආනයනික කිරිපිටිවල බදු මිල වැඩි කිරීමයි.

අපේ රටේ නාන්න කිරි තියෙනවා ඒත් පිටරටින් ගෙන්වනවා

-පැල්වත්ත කිරි සමාගමේ සභාපති ආරියශීල වික්‍රමනායක-

අපේ රටේ කිරි අවශ්‍යතාව හා එය සපුරාලීම පිළිබඳව ඔබේ අදහස

කොටින්ම මේ රටේ නාන්න තරම් ප්‍රමාණවත් වන තරමට කිරි තිබෙනවා. ඒ කියන්නෙ කිරි අතිරික්තයක් තිබෙනවා. එහෙම තියෙද්දි නවසීලන්තය වගේ රටවල්වලින් ශ්‍රී ලංකාවට කිරි ගේන්න ඕනෙද? ගිය අවුරුද්දෙ ටොන් 90,000ක කිරිපිටි තොගයක් මෙරටට ආනයනය කරලා තියෙනවා. මම නං දකින්නෙ මේක මහා කාලකණ්ණිකමක් හැටියටයි.

අපේ රටේ කිරි නිෂ්පාදනය සිදුවෙනවා. මිල්කෝ හැරුණාම අපේ විතරක් කර්මාන්තශාලා තුනක කිරි නිෂ්පාදනය සිදුවෙනවා. මීට අවුරුදු තුනකට කලින් ආනයනය කළේ කිරිපිටි ටොන් 60,000යි. මේ වෙද්දි ඒක ටොන් 30,000කින් ඉහළ ගිහින්. ඇත්තටම මෙහෙම තත්ත්වයක් යටතේ සිදුවිය යුත්තේ කිරිපිටි ගෙන්වන එක නතර කිරීමයි.

මීට දශක කීපයකට පෙර එළකිරි පානය කළ ජාතියක් වූ අපි පිටිකිරිවලට හුරු වීමට බලපෑ හේතු මොනවාද?

ඇත්තටම හුරුවුණා නෙමෙයි. කිරිපිටිවලට බලෙන් හුරු කළා. දැන් අපිටත් ඒක නතර කරගන්න බැරිවෙලා. ඉස්සර පාන් කන එක ලැජ්ජාවට හේතුවක්. දැන් ඒක විලාසිතාවක් වෙලානෙ. ඔය එළකිරි බොන එකටත් වෙලා තියෙන්නෙ ඒකම තමයි.

ලෝකෙ කොහෙද පිටි කාලා තේ බොන්නෙ. කිරිපිටිවලට වතුර දාලා දියර කිරි හදාගෙන තමයි අපි තේ බොන්නෙ. පිට රටවල්වලින් කිරිපිටි කරලා එවන්නෙ ප්‍රවාහනයට පහසු හින්ද. ඒ වගේම ඒ පිටිවලට නොයෙක් අහිතකර දේවල් මිශ්‍ර කරලා තියෙනවා. ඉතින් අපේ රටේ වීසි කරන්න තරම් කිරි තියෙද්දී මොනවටද පිටරටින් කිරිපිටි ගේන්නෙ.

අපි කිරි විසිකරන තැනට පත්වෙලා තියෙන්නෙ කොහොමද?

අපේ රටේ ලක්ෂ 13ක එළදෙනුන් ගහනයක් ඉන්නවා. ඒ අතරින් කිරි ගන්නෙ 2,40,000ක පමණ දෙනුන් සංඛ්‍යාවකින් විතරයි. එහෙම ගන්න කිරි ශීත කරලා ගබඩා කරන්න පහසුකම් තියෙන්න ඕනෙ. ඒවා ප්‍රවාහනය කරන්න ශීතකරණ බවුසර් ඕනෙ. ඒ පහසුකම් අපට අවශ්‍ය තරමට නැහැ. අපි එළකිරි බීමට පුරුදු වුණා නම් මේ ප්‍රශ්නය සෑහෙන දුරකට විසඳෙනවා. මේ රටේ දේශගුණයට, රටට, ආර්ථිකයට මේ හැම දේටම ගැළපෙන ක්‍රමය තමයි ඒ. ඇත්තටම කරන්න ඕනෙ පිටින් ගේන එක නෙමෙයි, අපේ කිරි හා කිරි නිෂ්පාදන අපනයන කරන එකයි. අපි එහෙම කළ හැකි තත්ත්වයක ඉන්නවා.

එහෙම අපනයනය කරන්නෙ කොයි රටවලටද

ඇයි චීනය වගේ රටවල්වලට අපනයනය කරන්න පුළුවන්නෙ. අපි චීනෙන් කොයිතරම් දේවල් ගෙන්නනවද. ජපානයෙන් කොච්චර දේවල් ආනයනය කරනවද? අපි ඒ රටවල්වලින් ගන්න කොට ඒ රටවල්වලට අපෙනුත් ගන්න ගිවිසුම්වලට එළඹෙන්න බැරි ඇයි?

මේ ප්‍රශ්නයට රජයට මැදිහත් වෙන්න බැරිද?

කවදද ලංකාවේ ‘රජයක්’ තිබුණෙ? දේශපාලකයෝ ටිකක් එනවා. ඒ කට්ටිය යනවා. ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් කියලා එකක් තිබුණද? එහෙම එකක් තිබුණනං මෙහෙම වෙනවද? අපි කන්නෙ, බොන්නෙ පිටරටින් ගෙනෙන දේවල්. රජයක් තියෙනව නම් අපේ නිෂ්පාදන

තිබිය යුතුයි. අපේ රට සමහර පැතිවලින් ලෝකයේ පොහොසත්ම රටක්. අපිට කෑම බීම නිෂ්පාදනය කළ හැකියි. දවසට පැය 12ක් අව්ව වැටෙනවා. මුං ඇට, කුරක්කන් වගේ දේවල් මෙහෙ ඉතා හොඳින් වැවෙනවා. ඒත් ඒවත් අද පිටි රටින් ගෙන්වනවා. අපේ රටේ තියෙන්නේ ‘ලාභනං ගෙනල්ල කන්න’ කියන න්‍යාය. ඒකෙන් වෙන්නෙ රට නැති වෙන එක.

කිරි කර්මාන්තය නඟා සිටුවන්න ඔබ යෝජනා කරන්නෙ මොන වගේ වැඩ පිළිවෙළක්ද?

මුලින්ම පිටරටින් පිටි කිරි ගෙන්වන එක සීමා කරන්න ඕනෙ. එතකොට අපේ කිරි වීසි කරන්න සිද්ධ වෙන්නෙ නැහැ. ඉන් පස්සෙ අපි ඒක අතෑරලා ඉන්න දෙනුන්ගෙන් කිරි ‍ෙදාවන්න පටන් ගන්න ඕනෙ. එහෙම වුණොත් 2018 විතර වෙනකොට බටර් විතරක් නෙමෙයි අපිට කිරිත් පිටරට යවන්න පුළුවන්.