නව තරබාරු රෝග විනිශ්චය BMI ඉක්මවා යයි! පර්යේෂකයන් යෝජනා කරන්නේ මේදය බෙදා හැරීමේ ඉහළ සෞඛ්ය අවදානම් හඳුනා ගැනීම සඳහා ‘ඉණ-උස අනුපාතය / waist-to-height ratio ‘ ඇතුළත් කිරීමට ය.
පර්යේෂකයන් තරබාරුකම හඳුනා ගැනීම සහ කළමනාකරණය කිරීම සඳහා නව රාමුවක් හඳුන්වා දී ඇති අතර, එය නිර්වචනය කළ යුත්තේ ‘ශරීර ස්කන්ධ දර්ශකය‘ (Body Mass Index BMI) මගින් නොව, පුද්ගලයාගේ ශරීරය පුරා ශරීර මේදය බෙදා හැරීම මගින් බව ප්රකාශ කරයි.
Nature Medicine හි ප්රකාශයට පත් කරන ලද, අධ්යයනයෙන් උදරයේ මේදය ‘ඉණ-උස අනුපාතය / waist-to-height ratio ‘ අනුව මනිනු ලැබේ. පර්යේෂකයන් සොයා ගෙන ඇත්තේ ඉහළ අනුපාතයක් හෘද පරිවෘත්තීය සංකූලතා ඇතිවීමේ වැඩි අවදානමක් සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති අතර සෞඛ්ය තක්සේරු කිරීමේදී උදරයේ මේදයේ වැදගත්කම ඉස්මතු කරයි.
තරබාරුකම පිළිබඳ යුරෝපීය සංගමයේ (European Association for the Study of Obesity – EASO) කතුවරුන් රාමුවේ සැලකිය යුතු නවෝත්පාදනයක් ඉස්මතු කර ඇත. තරබාරුකම හඳුනා ගැනීම සඳහා දැන් 0.5 ට වැඩි ඉණ-උස අනුපාතයක් සහ BMI 25 සහ 30 අතර ඇතුළත් වේ.
“රෝග විනිශ්චය ක්රියාවලියේදී ඉණ වට ප්රමාණය වෙනුවට ඉණ-උස අනුපාතය හඳුන්වා දීම තෝරා ගැනීම කළේ හෘද පරිවෘත්තීය රෝග අවදානම් සලකුණක් ලෙස එහි ඇති උසස් බව නිස යි” ඔවුන් ලිවීය.
BMI හා සසඳන විට උදරයේ මේදය එකතු වීම සෞඛ්ය පිරිහීම පිළිබඳ වඩාත් විශ්වාසදායක පුරෝකථනයක් වන අතර, තරබාරුකම හඳුනා ගැනීම සඳහා දැනට පවතින සම්මත කඩඉම් අගය සපුරා නොමැති පුද්ගලයින් සඳහා වුව ද, එය BMI 30 වන බව කතුවරු පැවසූහ.
වර්තමාන මාර්ගෝපදේශ පදනම් වී ඇත්තේ “සම්පූර්ණ සායනික ඇගයීමක්” මත නොව, විශ්ලේෂණ සඳහා කඩඉම් අගයන් සපුරාලන සහභාගිවන්නන් ඇතුළත් කර ඇති අධ්යයනයන්හි සාක්ෂි මත බව ඔවුහු පැවසූහ.
“මෙම වෙනස සඳහා පදනම වන්නේ රෝග විනිශ්චය නිර්ණායකයක් ලෙස BMI පමණක් ප්රමාණවත් නොවන බවත්, ශරීරයේ මේදය බෙදා හැරීම සෞඛ්යයට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කරන බවත් පිළිගැනීමයි” යනුවෙන් ඔවුන් ලිවීය.
පර්යේෂකයන් යෝජනා කළේ වර්තමාන BMI මත පදනම් වූ තරබාරුකම නිර්වචනය මෙම විශේෂිත කාණ්ඩයේ අවශ්යතා ප්රමාණවත් ලෙස ආමන්ත්රණය නොකළ හැකි බැවින් රෝග විනිශ්චය ක්රම වෙනස් කිරීමෙන් අඩු BMI සහ ඉහළ උදර මේදය සහිත රෝගීන්ට ප්රතිකාර කිරීමේ අවදානම අඩු කළ හැකි බවයි.
සැකසුම – මධූ වික්රමසිංහ
