දිලිප් කුමාර් ‘ යනු බොලිඩුව් සිනමාවේ පුරාවෘත්තයක් වන අතර ඔහුට ලංකාවේ බොලිවුඩ් රසිකයින් අතර ද ඇත්තේ ඉතා ඉහළ පිළිගැනීමකි.
1944 දී තිරගත වූ Jwar Bhata සිට Saudagar (1991) දක්වා පුරා අඩසියවසකට ආසන්න කාලයක් බොලිවුඩයේ සුපිරිම තරුවක් වූ දිලිප් කුමාර් සිය සුපිරි රංගනයෙන් දායක වූ සුපිරි චිත්රපට සියල්ල ගැන ඔබ නොදන්නා බව නම් අපට සහතිකය.
ඉතිං… මේ සුපිරි නළුවා ගැන සියල්ල දැන ගැනීමට ඔබ සූදානම් නම් දැන් එයට සූදානම් වන්න.
සුපිරි බොලිවුඩ් නළුවෙකු වන දිලිප් කුමාර්ගේ ජීවිතය ඔහුගේ සමහර චිත්රපටවල කතාවට නොදෙවැනි එකක් නොවේ. හිටපු පලතුරු වෙළෙන්දෙක් ඉන්දියාවේ ශ්රේෂ්ඨතම නළුවා බවට පත්වීම ඇත්තෙන්ම ආශ්චර්යයකි.
922 දෙසැම්බර් 11 වන දින පෙෂාවර් හි උපත ලැබූ දිලිප්ගේ මුල් නම යූසුෆ් ඛාන් විය. ඔහුගේ පියා වූ ලාලා ගුලාම් පලතුරු වතු හිමියෙක් විය. නමුත් දිලිප් කුඩා අවධියේදීම, එනම් 1930 ගණන්වලදී ලාලා පවුල පූනේ වෙත සංක්රමණය විය.
දිලිප්ගේ සිනමා ආගමනය ද විස්මිත සිදුවීමක් විය. පූනේහි හමුදා ආපන ශාලාවේදී දේවිකා රාණි නම් ප්රකට නිළියක් ඔහුව හදුනා ගත් අතර ඇය ඔහුට මුම්බායි වෙත පැමිණෙන ලෙස ආරාධනා කළාය. දේවිකා රාණිගේ ඉල්ලීම පිට බොලිවුඩයට පැමිණි දිලිප්ට ඉතා ඉක්මනින් ම වාසනාව උදාවිය. 1944 දී Jwar Bhata හි රගපෑමට දේවිකා දිලිප්ට අවස්ථාව ලබා දුන්නාය.
මේ සමග යූසුෆ් ඛාන් හින්දි නමක් වන ‘දිලිප් කුමාර්‘ බවට පත් වූ අතර එම නම හින්දි සිනමාවේ ප්රචලිත වීමට පෙර ඔහු ක්රමවේදය නළුවෙකු method actor වූ අතර සෑම චරිතයක්ම ඔහුගේ දක්ෂතා අභියෝගයට ලක් කිරීමට වග බලා ගත්තේය.
අධික ලෙස රිදී තිරයට නිරාවරණය වීමෙන් ප්රේක්ෂකයන්ගේ ප්රතිචාරය විනාශ විය හැකි බව ඔහු දැන සිටියේය. එනිසා ඔහු පැමිණි සෑම චිත්රපටයකටම අත්සන් නොකළේය. එම තීන්දුව ඔහුට සදාකාලික වාසනාව උදා කළේය.
දිලිප්ගේ සැබෑ ජීවිතය ද සිනමාපටයකට දෙවැනි නොවීය. ඔහු දශක 04ක් ගතවන තෙක්ම තනිකඩ ජීවිතයක් ගත කළේ ඔහුගේ සිහින පෙම්වතිය වූ ‘කමිනි කෞෂාල්‘ නිසාය. ඇය ඒ වන විට විවාහ වී සිටි නිසා ඔහුගේ ජීවිතයේ පළමු මහා ආදරය අත් කරගත නොහැකි විය.
එහෙත් බොලිවුඩයේ ඕපාදූප කතා බොහෝ විය. ඔහු එවකට බොලිවුඩයේ සුපිරි තාරකාවක් වූ මධුබාලා සමග රහසිගතව විවාහ ගිවිසගෙන සිටි බව කියනු ලැබේ. අවසානයේ ඔහු 1966 දී සයිරා බානු සමඟ විවාහ විය. ඒ වන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 44 ක් වූ අතර ඇයගේ වයස අවුරුදු 22 කි.
දිලිප් කුමාර් නම් මෙම අසහාය නළුවා විසින් ‘හොදම නළුවාට‘ පිදෙන ‘ෆිල්ම් ෆෙයාර් සම්මානය‘ Filmfare Awards for Best Actor 08 වරක් දිනා ගෙන ඇත. ඒ Daag, Azaad, Devdas, Naya Daur, Kohinoor, Leader, Ram Aur Shyam, Shakti වෙනුවෙනි.
ඔහුගේ අනෙකුත් ෆිල්ම් ෆෙයාර් කුසලාන අතර 1994 දී ලබා දුන් ජීවිත කාලය සඳහා වූ සම්මානය Lifetime Achievement Award සහ 2004 දී සිනමාවට කළ දායකත්වය වෙනුවෙන් විශේෂ සම්මානයක් Special Award for contribution to cinema ද ඇතුළත් ය.
ඔහුගේ උදාර වෘත්තිය සහ ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද විශිෂ්ටතම නිර්මාණ දෙස අපි බලමු
ජාවර් භාටා Jwar Bhata 1944) – අධ්යක්ෂ අමියා චක්රවර්ති. දේවිකා රාණිගේ ඉල්ලීම පරිදි නවක දිලීප් කුමාර් රංගනයෙන් දායක වූ විට ඔහු පුරාවෘත්තයක් බිහි කිරීමට උදව් කිරීමට සූදානම් බව දැන සිටියේ නැත. චිත්රපටය එතරම් සාර්ථක නොවූ නමුත් සිනිඳු, හොඳ පෙනුමක් ඇති තාරකාව ජනතාව සහ චිත්රපට නිෂ්පාදකයින්ගේ අවධානයට ලක් විය. එවකට සුපිරි තරුවක් වන අශෝක් කුමාර්ට අවසානයේ තරඟකරුවෙකු සිටියේය.
ඇන්ඩස් Andaz 1949 – මෙය සමහර විට පළමු බ්ලොක්බස්ටර් බහු තරුව blockbuster multi-starrer, විය හැකිය. නැගී එන සුපිරි තරු දෙකක් වන දිලිප් කුමාර් සහ රාජ් කපූර් සහ මාකී රැජින නර්ගිස් ප්රේම ත්රිකෝණයක එකට එක්වීම ඊට හේතුවයි.
එය දැන් බොළඳ බවක් පෙනෙන්නට තිබුණත් අධ්යක්ෂ මෙහබූබ් ඛාන් එහි කාලය සඳහා ඉතා නවීන චිත්රපටයක් කළේය. ගැහැනු ළමයින් පිරිමි ළමයින් සමඟ විවෘතව ආලවන්ත හැඟීම් පෑමේ කන්යාරාමයේ උගත් ඉංග්රීසි කතා කරන පරම්පරාවට එය කැඩපතක් ලෙස සලකනු ලැබීය.
ජෝගන් Jogan (1950) – ෂාරුක් ඛාන්ගේ රසිකයන් ජෝගන් දෙස බලා සිටිය යුතුය. නර්ගිස් ජෝගන්ගේ චරිතයක් රඟපූවාය. දිලිප් මේ මොහොතේ ජීවත් වන අදේවවාදියෙකු ලෙස රඟපායි (භූමික ලුහුබැඳීම් හා සැප සම්පත් අත්හැර දෙවියන් වෙනුවෙන් කැපවී සිටින) දිලිප්ගේ නරුමත්වය නර්ගිස්ගේ ඇදහිල්ල හා ගැටෙන අතර එහි ප්රතිඵලය වීරයා සහ වීරවරිය එකිනෙකා දෙස දැවෙන තීව්රතාවයකින් බලන නමුත් සතුටුදායක අවසානයක් නැත.
ඩීඩර් Deedar (1951) – ඛේදවාචකය නව රජෙකු සොයා ගත්තේය. අශෝක් නම් වෛද්යවරයා විසින් සුවපත් කරන අන්ධ ගායකයෙකු ලෙස දිලිප් රඟපායි. කතාවේ ඇති පෙරළිය නම් ඔවුන් දෙදෙනාම එකම ගැහැණු ළමයාට (නර්ගිස්) ආදරය කිරීමයි. ඇය ඔහුගේ ළමා වියේ පෙම්වතිය වන අතර ඇය ඔහුව මතක තබා නොගනී. ඔහුගේ යථා තත්වයට පත් වූ දර්ශනය ඇගේ මතකයන් යථා තත්වයට පත් කිරීමට උපකාරී වනු ඇතැයි ඔහු නිෂ්ඵල ලෙස බලාපොරොත්තු වන නමුත් කනගාටුවට කරුණක් එය සිදු නොවේ. කෝපයට පත් ඔහු සිය ශෝකයෙන් අන්ධ වෙයි.
සැන්ග්ඩිල් Sangdil (1952) – මෙම චිත්රපටය චාලට් බ්රොන්ටේගේ ‘ජේන් අයර්‘ Jane Eyre නම් සම්භාව්ය නවකතාවේ අනුවර්තනයකි. දිලිප් කතාවේ සංවේදී වීරයා වන රෙවෙස්ටර් මහතා ලෙස රඟපායි. චාලට් ඇගේ සහෝදරියන් සමඟ මෙම ගීතය සහ නර්තන නැරඹීමට කැමති වනු ඇත. නළු නිළියන් දෙදෙනා එකිනෙකා වෙනුවෙන් සාදන ලද බව පෙනේ.
පාද මාවත Foot Path (1953) – මෙය දිලිප් කුමාර් කළ වඩාත්ම යථාර්ථවාදී චිත්රපටය විය හැකිය. මාක්ස්වාදී නැඹුරුවක් ඇති අධ්යක්ෂ සියා සර්හාඩි, වීරයා කළු අලෙවිකරුවෙකු black marketeer වන social noir film ගැන සිහින මැව්වේය. ඔහු අවසානයේදී හදවතේ වෙනසක් ඇති අතර සියල්ල පොලිසියට පාපොච්චාරණය කරයි. චිත්රපටයේ පැටවුම් යථාර්ථවාදය brooding realism දිලිප් මීට පෙර හෝ පසුව කළ දෙයට පටහැනිය.
ආන් Aan (1953) – මෙය අධ්යක්ෂක මෙහබූබ් ඛාන්ගේ වර්ණවලින් සාදන ලද ත්රාසජනක වික්රමය වන අතර එය බටහිර ප්රේක්ෂකයින්ට පවා විස්මයක් ලබා දුන්නේය. නිෂ්පාදන අගයන් අනුව එකල පැවති මිල අධිකම චිත්රපටවලින් එකක් වන එය, ප්රේක්ෂකයින් මවිතයට පත් කළේය. දිලිප් කුමාර් සුපිරි තරුවක් බවට පත් වීමට ආන් හේතු විය.
අමර් Amar (1954) – සමහර විට එය අධ්යක්ෂකවරයකු ලෙස මෙහබූබ් ඛාන්ගේ හොඳම චිත්රපටය මෙය විය හැකිය. එහිදී ඔහු පෙන්වා දුන්නේ මිනිසා කළු හා සුදු නොවන නමුත් අළු පැහැයෙන් යුක්ත බවය. අහිංසක යුවතියක දූෂණය කළ මිනිසෙකුගේ කම්පනය, අමනාපය, ව්යාකූලත්වය, වරදකාරිත්වය සහ පසුතැවීම දිලිප්ගේ දෑස්, ඔහුගේ පුරුදු මගින් පෙන්නුම් කරයි. ඔහු තම අපරාධය සමථයකට පත් කිරීමට උත්සාහ කරයි. මධුබාලා ඔහුගේ පෙම්වතිය ලෙස රඟපාන අතර එය වසා දැමීමට උදව් කරයි. නිම්මි ඉතා හදවතින්ම ආදරය කළ පිරිමියෙකු විසින් දූෂණය කරන ලද ගමේ දැරිය ලෙස රඟපෑවාය.
අසාද් Azaad (1955)– කලින් සඳහන් කළ පරිදි, මනෝචිකිත්සකයින්ට දිලිප් කුමාර් සැහැල්ලු චරිත නිරූපණය කිරීමට අවශ්ය වූ අතර එහි ප්රතිඵලය වූයේ මෙම කඩිනම් වික්රමයයි. ඛේදජනක වීරයා රොබින් හුඩ් චරිතයක් බවට පරිවර්තනය වූ අතර ඔහු වෙස්වළා ගැනීමේ දක්ෂයෙකි. ඔහු දුෂ්ඨයා අභිබවා යෑමට හා (මීනා කුමාරි) වීරවරිය ආකර්ෂණය කර ගැනීම සඳහා රැවටිලිකාරකම හා ආකර්ශනීය බව යොදා ගනී.
දේව්දාස් Devdas (1955) – දේව්දාස් මීට පෙර නිපදවා ඇති නමුත් සරත්බාබුගේ කතාව එහි නිශ්චිත කතාව සඳහා බලා සිටියේ යුගයේ දක්ෂතම නළු-අධ්යක්ෂක යුගලය හමුවන තෙක්ය. බිමල් රෝයි සහ දිලිප් කුමාර් දෙවිවරුන්ට මංගල්යයක් ලබා දුන් අතර, දේව්දාස්ගේ ශෝකය සමඟ එක් වූ විට නරඹන්නන්ට ඔවුන්ගේ සුළු සුළු වේදනාවන් හා දුක් වේදනා අමතක කර දැමීය හැකිවිය. දිලිප් කුමාර් අනපේක්ෂිත ආදරයෙන් පෙලඹුණු මිනිසෙකු ලෙස පරිපූර්ණ බේබද්දෙකු බවට පත්විය. චිත්රපටය පුරාම ඔහුගේ දෑස් අඳුරු වී ඇති අතර ඔහුගේ නිශ්ශබ්දතාව විචිත්රවත් ය. ඔහු චරිතයේ සමට යට වී ඇති අතර මානසික අවපීඩනයෙන් මිදීම සඳහා ඔහුට ලන්ඩනයට ගොස් හාර්ලි වීදියේ මනෝචිකිත්සකයින්ගෙන් උපදෙස් ලබා ගත යුතු යැයි කියනු ලැබේ.
නය ඩාවර් Naya Daur (1957) – මිනිසාට එදිරිව යන්ත්ර Man Vs Machine මෙම පුරෝගාමී චිත්රපටයේ තේමාව වූ අතර එය ප්රගතියේ මිල පිළිබඳව ඔබ ප්රශ්න කළේය. අධ්යක්ෂ බී.ආර්. චොප්රාගේ සමාජවාදී නූල මෙම මානවවාදී නාට්යයට කවදාවත් නොතිබුණි. දිලිප් සිය ෆයර්බ්රෑන්ඩ් වීරවරිය වන විජයන්තිමාලා සමඟ කෝපයෙන් ආලවන්ත හැඟීම් පාමින් පරිපූර්ණත්වයට පත් විය. ඕ.පී.නෙයාර් සිය සංගීතයෙන් සුවිශේෂී ලකුණක් ලබා දුන් අතර මෙම චිත්රපටයට මාං කෙ සාත් තුම්හාරා යන වෙළඳ ලකුණ ලබා දුන්නේය. පුදුමයට කරුණක් නම්, මෙය දිලිප් කුමාර් සමඟ ඔහුගේ එකම චිත්රපටය බව වාර්තා වේ. චිත්රපටයේ මූලික කතාව සහ මෝස්තර පසුව ලගානාවේ අෂුටොෂ් ගෝවරිකර් විසින් පිටපත් කරන ලදී.
මධුමති Madhumati (1958) – බිමල් රෝයි සම්භාව්යය පුනරුත්පත්තිය යන තේමාව විශිෂ්ට ලෙස භාවිතා කරයි. අධ්යක්ෂවරයා විසින් නිර්මාණය කරන ලද විචිත්රත්වය සහ දිලිප් සහ විජයන්තිමාලාගේ විශිෂ්ට රංගනයන් නිසා ඔබ චිත්රපටය රස විඳින්නීය. රෝයි මෘදු අවසානයක් කරා යාමට තීරණය කළ අතර තරු තරණය කළ පෙම්වතුන් අවසානයේ දී එක්සත් විය, එමඟින් නරඹන්නන්ගේ සිත් තැවුලට පත් ස්නායු වලට යම් සහනයක් ලබා දුන්නේය.
යාහුඩි Yahudi (1958)– මෙය බිමල් රෝයි චිත්රපටයක් යැයි ඔබට විශ්වාස කළ නොහැකිය. එය ඔහු පෙර හෝ පසුව කළ දෙයින් බොහෝ දුරස් වී ඇත. ආරම්භය ඔබට බෙන් හර් ගැන මතක් කර දෙන අතර චිත්රපට දෙකම රෝමවරුන් විසින් යුදෙව්වන්ට එරෙහිව නඩු පැවරීමේ තේමාව බෙදා ගනී. නමුත් මූලික වශයෙන් ක්රිස්තුස්ගේ ඉගැන්වීම් පිළිබඳ බෙන් හූර් මෙන් නොව, මෙහි කථාව රෝමානු කුමාරයෙකු වටාය. රෝමානු කුමාරයා යුදෙව් ගැහැනු ළමයෙකු සමඟ ආදරයෙන් බැඳී ඇගේ ආදරය දිනා ගැනීම සඳහා යුදෙව්වෙකු ලෙස වෙස්වලා ගනී. ආගම යනු උපතේ අහම්බයක් පමණක් බවත්, මනුෂ්යත්වය ආගමික දෝෂයන් ඉක්මවා යන බවත් බිමල් සියුම් ලෙස පෙන්වා දුන්නේය. මාකස් කුමරු ලෙස දිලිප් කුමාර් ඒත්තු ගන්වන අතර මීනා කුමාරි ඔහුගේ විනාශකාරී පෙම්වතා වන හන්නා ලෙස ඔහුට සහාය දක්වයි.
කොහිනූර් Kohinoor (1960) – මෙම විකට චිත්රපටය තුළ ඔහු කළ ක්රියා නිසා බස්ටර් කීටන් ලැජ්ජාවට පත් විය හැකිය. දිලිප් සහ මීනා කුමාරි පිළිවෙලින් කුමරු හා කුමරිය ලෙස රඟපෑවේය. එයට නෞෂාඩ්ගේ විශිෂ්ට සංගීතය තිබුණි. Madhuban mein Radhika naache re (දිලිප් කුමාර් ගීතයට සත්යතාව ලබා දීම සඳහා ගිටාරය වාදනය කිරීමට ඉගෙන ගත් බව වාර්තා වේ) සහ Do sitaron ka zameen par hai milan වැනි ගීත අද පවා අපව පාලනය කරයි.
මෝගල්-ඊ-අසාම් Mughal-E-Azam (1960) – කේ අසිෆ් විසින් අධ්යක්ෂණය කරන ලද මෝගල්-ඊ-අසාම් බොලිවුඩයේ ශ්රේෂ්ඨතම වීර කාව්යයයි. අනෙක් සියල්ල සාපේක්ෂව සුදුමැලි වේ. චිත්රපටය නිම කිරීමට දශකයකට වැඩි කාලයක් ගත විය. එය මුල සිටම මතභේදයන්ගෙන් පිරී ගියේය. නර්ගිස්, සප්රු සහ චන්ද්රමෝහන්ගේ මුල් නළු නිළියන් මධුබාලා, දිලිප් කුමාර් සහ ප්රිතිවිරාජ් කපූර්ට අවස්ථාව ලබා දුන්හ. චිත්රපටයේ පෙම්වතුන් ලෙස රඟපාන මදුබාලා සහ දිලිප් කුමාර් සැබෑ ජීවිතයේ ඉතා ප්රසිද්ධියේ විරසකව සිටි අතර චිත්රපටයේ රූගත කිරීම් අතරතුර එකිනෙකා සමඟ කතාබහ කිරීමක් පවා සිදු නොවීය. මෙනිසා එහි අතිෂය ශුංගාරාත්මක අවස්ථා රැසක් රූගත කර ඇත්තේ තාරකා අතර වචනයක් හුවමාරු නොවී යැයි කියනු ලැබේ. එය ඉන්දියානු සිනමා ඉතිහාසයේ වඩාත්ම ආදර දර්ශන වලින් එකක් ලෙස පැවතීම බොලිවුඩයට ආශ්චර්යයකි.
ගුන්ගා ජුම්නා Gunga Jumna (1961) – එහි අධ්යක්ෂවරයා නිටින් බෝස් වුවද දිලිප් කුමාර් විසින්ම මෙම චිත්රපටය අධ්යක්ෂණය කළ බව බොහෝ දෙනාගේ විශ්වාසයයි. මෙම චිත්රපටය මදර් ඉන්දියා වෙතින් මූලබීජය ලබා ගත් අතර දීවාර් සහ තවත් බොහෝ චිත්රපට සඳහා පූර්වගාමියා විය. නෞෂාඩ් සහ ෂකීල් බඩයුනි පිළිවෙලින් සංගීතයේ සහ පද රචනයේ රසය රඳවා ගත්හ.
ලීඩර් Leader (1964) – මෙම චිත්රපටය දූෂිත දේශපාලනඥයන් පිළිබඳ විවේචනයක් වූ අතර එතැන් සිට කිසිවක් වෙනස් වී නැති බව කෙනෙකුට පෙනේ. මෙය දිලිප් කුමාර්ගේ ඉහළම කාර්ය සාධනය විය හැකි නමුත් ඔහු අපගේ අවධානය නැති කර නොගනී. ඔහු හාස්යය මගින් අනෙක් සියල්ලන් අභිබවා ගියේය. එය තරුණයෙකු තම පරමාදර්ශ සහ අරමුණු සොයා ගැනීම පිළිබඳ කතාවක් වන අතර දිලිප්ගේ හැසිරීම විකාරයේ සිට උත්කෘෂ්ටභාවය දක්වා වෙනස් වේ.
Ram Aur Shyam (1967) – මෙය සමහර විට දිලිප් කුමාර් ඒකල තාරකාවක් ලෙස ලැබූ අවසාන විශාලතම චිත්රපටය විය හැකි අතර ඔහු චිත්රපටයේ ද්විත්ව භූමිකාවක් රඟපෑවාට වඩා සුදුසු වන්නේ කුමක් ද? විවිධ චරිත දෙකක් චරිත නිරූපණය කිරීමට ඔහුට හැකිවීම ඔහුගේ ගෞරවයයි. මූලික වශයෙන් එය උපතේදී වෙන් වූ නිවුන් දරුවන්ගේ කතාවයි. රාම් ඔහුගේ මස්සිනා විසින් බොහෝ දුරට අපයෝජනයට ලක් කරන අතර ශ්යාම් නාගරික බුද්ධිමත් මිනිසෙකු ලෙස වැඩෙයි. දෙදෙනා අහම්බෙන් ස්ථාන හුවමාරු කර ගන්නා විට දේවල් නිවැරදිව සකසා ඇත. මෙම සූත්රය කෙතරම් සාර්ථකද යත් එය Seeta Aur Geeta (1972), Chaalbaaz (1989) and Kishan Kanhaiya (1990) ලෙස නැවත ප්රතිනිර්මාණය කරන ලදී.
ආද්මි Aadmi (1968) – ද්රවිඩ චිත්රපටයක් වන අලයාමානිAalayamani (1962) හි ප්රතිමූර්තියක් වන මෙම තනු නිර්මාණයට විශාල මාත්රාවලින් පළිගැනීම, ඊර්ෂ්යාව, දුක්විඳීම සහ මිදීම ඇතුළත් විය. මනෝජ් කුමාර්ට තම පරමාදර්ශී දිලිප් සමඟ රඟපෑමට ලැබුණු පළමු අවස්ථාව මෙය වන අතර බොහෝ දර්ශනවල ඔහු බොහෝ සෙයින් භීතියට පත්වේ. වහීඩා රහ්මාන් ඔවුන්ගේ ඒකාබද්ධ ආදර උනන්දුව නිසා හැකි සහය ලබා දෙයි.
දස්තාන් Dastaan (1972) – බී.ආර්. චොප්රාට (1951) දිලිප් සමඟ මෙම චිත්රපටය සෑදීමට අවශ්ය වූ නමුත් එය කළ නොහැකි විය. එබැවින් එය අශෝක් කුමාර් වෙත ගිය අතර එහි ප්රතිඵලය වූයේ අෆ්සානා (1951) ය. සමහර විට නළුවාගේ හදවතේ වෙනසක් ඇති වී අධ්යක්ෂකවරයාගේ සිත් දිනා ගැනීමට තීරණය කර ඇති අතර චොප්රා තමාගේම තිරපිටපත නැවත ඉදිරිපත් කිරීමට ගියේය. කතාවේ සුළු වෙනස්කම් සිදුවිය. කලින් චිත්රපටය වඩා ආදර ත්රිකෝණයක් love triangle වූ අතර දෙවැන්න හිච්කොක් ත්රාසජනක චිත්රපටයක් (Hitchcock thriller) විය. දිලිප් සුදු සහ අළු පැහැයෙන් යුත් සෙවන සහිත චරිත (white and the grey shaded characters) නිරූපණය කරන අයුරු ඔබට දැකගත හැකිය.
සැගිනා Sagina (1974) – බෙංගාලි ලේඛකයෙකු සහ සමාජක්රියාකාරිකයෙකු වන ගෝර් කිෂෝර් ගොෂ්ගේ Gour Kishore Ghosh සහ තවත් ක්රියාකාරික සගයකුගේ විස්තරය පදනම් කරගෙන නිර්මිත සජින යනු බෙංගාලි චිත්රපටයක් වන සගිනා මහතෝ Sagina Mahato (1971) හි හින්දි ප්රතිමූර්තියයි. මෙම චිත්රපට දෙකටම සුපිරි තරු යුවළක් වූ දිලිප් සහ සයිරා බානු රංගනයෙන් දායක වූහ. චිත්රපටය නිකුත් වන විට දිලිප් 50 වැනි වියේ සිටි නමුත් ඔහුගේ රංගනය වයස්ගත වීමේ සලකුණක් පෙන්නුම් කළේ නැත. පීඩිතයන්ගේ නායකයා වීමට අහම්බෙන් පාලනය වන නිදහස් ආත්මයක් සහිත මිනිසෙකු නිරූපණය කිරීම ඔහුගේ හොඳම රංගනයකි.
ශක්ති Shakti (1982) – මෙය රමේෂ් සිපීගේ හොඳම චිත්රපටයයි. එය වර්තමාන සුපිරි තරුවක් වන අමිතාබ් බච්චන් සිය පරමාදර්ශය වන දිලිප් කුමාර් සමඟ මුහුණට මුහුණ ලා ගෙන ආවේය. පුතාට තම පොලිස් පියාගේ නොසැලෙන දැඩි බව ග්රහණය කර ගැනීමට නොහැකි වන අතර අපරාධවලට යොමු වේ. පුතා අල්ලා ගැනීමට පියා බැඳී සිටින අතර, වෙනස්කම් තිබියදීත් ඔවුන් අතර බැඳීමක් පවතී. අමිතාබ් දිලිප්ගේ උකුලේ මිය යන අවසාන දර්ශනය විශිෂ්ට කෘතියක් ලෙස පවතී. පියෙකුගේ වේදනාව, ඔහුගේ කෝපය සහ මොහොතකට ප්රීතිය ඔබට දැනිය හැකිය. මිය ගියද, ඔහුගේ පුතා අවසානයේදී ඔවුන්ගේ වෙනස්කම් සමථයකට පත් කළේය.
මාෂාල් Mashaal (1984) – යෂ් චොප්රා විසින් අධ්යක්ෂණය කරන ලද චිත්රපටයකි. ඒ වන විට 60 හැවිරිදි වියේ පසුවූ දිලිප් කුමාර්, තම කෝපය ආයුධයක් බවට හරවන වේදනාවෙන් පෙළෙන මිනිසෙකුගේ අඩු කාර්ය සාධනයක් ලබා දුන්නේය.
කර්මය Karma (1986)– සුභාෂ් ගයි විසින් සිතූ පරිදි කර්මය ෂෝලේ (1975) විය. දිලිප් කුමාර් පොලිස් නිලධාරියෙකු ලෙස රඟපෑ අතර ඔහුගේ පවුල දුෂ්ටයන් විසින් මරා දමනු ලැබේ. එබැවින් ඔහුගෙන් පළිගැනීම සඳහා වැරදිකරුවන් තිදෙනෙකු (අනිල් කපූර්, ජැකී ෂ්රොෆ් සහ නසිරුදින් ෂා) කුලියට ගනී. එය දුර්ලභ චිත්රපටයක් වූ අතර දිලිප් නූටන් සමඟ යුගලනය විය.
සෞදගර් Saudagar (1991) – මූලික කුමන්ත්රණය ගෙන එය වඩාත් චමත්කාරජනක කර එය සෞදගර් බවට පත් කළේය. ප්රවීණයන් වන රාජ් කුමාර් සහ දිලිප් එකිනෙකාට එරෙහිව සටන් වැදුණු අතර රසිකයින්ගේ බලාපොරොත්තු සුන් වූයේ නැත. සුපිරි තරු දෙකම රසිකයින්ගේ උපරිම විශ්වාසය දිනා ගත්තේය.
ෆිල්ම් ෆෙයාර් ඇසුරිණි – සකස් කළේ – තීක්ෂණ වෙළෙන්එගොඩ
