ඩිමෙන්ශියාව / Dementia යනු ආදරය කරන කෙනෙකුගේ පෞරුෂය, පුරුදු සහ දින චර්යාව විශාල ලෙස වෙනස් විය හැකි ඉතා කණගාටුදායක රෝගයකි. පවුලේ සාමාජිකයින්ට තමන් කලින් දැන සිටි පුද්ගලයාගෙන් පරිණාමය වූ මෙම “නව පුද්ගලයා” හඳුනාගෙන කටයුතු කිරීම අතිශයින් පීඩාකාරී වනු ඇත.
ඩිමෙන්ශියා පුද්ගලයින් විශාල වශයෙන් අසරණ වන අතර වඩාත් ලෞකික කාර්යයන් සඳහා පවා රැකවරණය අවශ්ය වේ. ඩිමෙන්ශියා රෝගීන් සඳහා නිවෙස් බලා ගැනීම ප්රධාන අභියෝගයක් බවට පත්වෙමින් පවතින දිගුකාලීන පවුල් ජීවන තත්වයන් තුළ, ඩිමෙන්ශියාවෙන් පෙළෙන දෙමාපියන් පවා ඔවුන්ගේ නිවෙස්වලින් පළවා හරින ලද හෝ කාමරවල සිරකර තබා ඇති ආකාරය පිළිබඳ කතන්දර සාක්ෂි ඕනෑ තරම් තිබේ.
“ලෝකයේ වේගයෙන්ම වයස්ගත වන රටක් බවට ශ්රී ලංකාව පත්ව තිබෙනවා. 2014 දී 12%ක් වූ වයස අවුරුදු 60ට වැඩි ජනගහනයක් ශ්රී ලංකාවේ ජීවත් වූ අතර එය අග්නිදිග ආසියාවේ එම වයස් කාණ්ඩයෙන් වාර්තා වන විශාලත ම ප්රතිශතය වේ. ජනගහන ප්රක්ෂේපණවලට අනුව, 2050 වන විට මෙම අනුපාතය 28.5% දක්වා ළඟා වනු ඇත.
ඩිමෙන්ශියාව සඳහා වන ප්රධාන වෙනස් කළ නොහැකි අවදානම් සාධකය ලෙස වයස්ගත වීමත් සමඟ, ශ්රී ලංකාව තුළ ඩිමෙන්ශියා වසංගතයක් ඇති වීම නිසැක ය.
ඇල්සයිමර් සංගමය (https://www.alz.org/alzheimers-dementia/what-is-dementia) ප්රකාශ කරන පරිදි ඩිමෙන්ශියාව තනි රෝගයක් නොවේ. ඇල්සයිමර් රෝගය ඇතුළු විවිධ රෝග සමඟ ජීවත් වන කෙනෙකුට අත්විඳිය හැකි රෝග ලක්ෂණ එකතුවක් විස්තර කිරීමට එය සමස්ත යෙදුමකි.
ඩිමෙන්ශියාවේ සමාජීය බලපෑම් අතරට අපකීර්තිය සහ ඩිමෙන්ශියා රෝගීන් වෙනත් පුද්ගලයින්ට සමාන ලෙස නොසැලකීම ඇතුළත් වේ. ඩිමෙන්ශියා තත්ත්වයන් ක්රමයෙන් නරක අතට හැරීම සෞඛ්ය, මූල්ය තත්වයන්, රැකියා තත්ත්වය සහ අවට සිටින අය සමඟ ඇති සබඳතා කෙරෙහි සමස්ත බලපෑමක් ඇති කරන අතර ආත්ම අභිමානය කෙරෙහි ද අහිතකර බලපෑමක් ඇති කළ හැකි ය.
ඩිමෙන්ශියාව වාර්තා වන්නේ “මානසික හැකියාවන් ක්රමයෙන් පිරිහීමට හේතු වන මොළයේ ආබාධ සමූහයක් ලෙසයි. රෝගය වර්ධනය වන විට, ඩිමෙන්ශියාවෙන් පෙළෙන පුද්ගලයින්ට පහත සඳහන් දෑ අත්විඳිය හැකිය:
මතක ශක්තිය නැතිවීම: මෑත සිදුවීම්, නම් සහ නව මතකයන් මතක තබා ගැනීමේ දුෂ්කරතා, සන්නිවේදන දුෂ්කරතා, කතා කිරීම, තේරුම් ගැනීම, කියවීම සහ ලිවීම දුෂ්කරතා.
චලන ගැටළු: එහා මෙහා යාමට අපහසු වීම, සමබරතාවය නැතිවීම සහ ඇවිදීමට අපහසු වීම.
හැසිරීම් වෙනස් වීම: ආවේගශීලීව ක්රියා කිරීම, ආක්රමණශීලී වීම හෝ නින්දට බාධා ඇති වීම, පෞරුෂ වෙනස්වීම්, උනන්දුව නැති වීම, සංවේදනය නැති වීම, හෝ ඔවුන්ගේ පෞරුෂයේ පැතිකඩ වෙනස් වීම.
මායාවන්: නොපෙනෙන දේවල් දැකීම හෝ ඇසීම.
නොසැලකිලිමත්කම: ඔවුන්ගේ මුත්රාශය සහ බඩවැල් පාලනය නැති වීම හේතුවෙන් නොදැනීම මුත්රා සහ අශූචි පිටවීම.
දෛනික කාර්යයන් කිරීමට අපහසු වීම: කාර්යයන් සම්පූර්ණ කිරීමට වැඩි කාලයක් ගත කිරීම, කෑමට සහ බීමට අපහසු වීම, හෝ කන බොන ආකාරය අමතක වීම.
සමාජ දුෂ්කරතා: සමාජ තත්වයන් දුෂ්කර වීම හෝ සබඳතා කෙරෙහි ඇති උනන්දුව නැති වීම.
ඩිමෙන්ශියාව සඳහා ප්රතිකාරයක් නොමැත. නමුත් සමහර ප්රතිකාර මගින් රෝග ලක්ෂණ පාලනය කිරීමට උපකාරී වේ. ඩිමෙන්ශියාවෙන් පෙළෙන පුද්ගලයන්ට සාමාන්යයෙන් මිතුරන්ගෙන් හෝ ඥාතීන්ගෙන් උපකාර අවශ්ය වනු ඇති අතර අනාගතය සඳහා කල්තියා සැලසුම් කිරීම වැදගත් වේ.
ඉතා කණගාටුදායක රෝගයක්
ඩිමෙන්ශියාව යනු ආදරය කරන කෙනෙකුගේ පෞරුෂය, පුරුදු සහ දින චර්යාව විශාල ලෙස වෙනස් විය හැකි ඉතා දුක්ඛිත රෝගයකි. පවුලේ සාමාජිකයින්ට මෙම “නව පුද්ගලයා” හඳුනා ගැනීම සහ ඔවුන් සමඟ කටයුතු කිරීම අතිශයින් පීඩාකාරී වනු ඇත.
ඩිමෙන්ශියා පුද්ගලයින් විශාල වශයෙන් අසරණ වන අතර වඩාත් ලෞකික කාර්යයන් සඳහා පවා රැකවරණය අවශ්ය වේ. ඩිමෙන්ශියා රෝගීන් සඳහා නිවෙස් බලා ගැනීම ප්රධාන අභියෝගයක් බවට පත්වෙමින් පවතින (වැඩි වැඩියෙන් වෙනස් වන දිගු පවුල් ජීවිතයේ තත්වයන් තුළ) ඩිමෙන්ශියාවෙන් පෙළෙන දෙමාපියන් පවා ඔවුන්ගේ නිවෙස්වලින් පළවා හරින ලද හෝ කාමරවල සිරකර තබා ඇති ආකාරය පිළිබඳ කතන්දර සාක්ෂි ඕනෑ තරම් තිබේ.
සාම්ප්රදායික ආගමික විශ්වාසයන් ඩිමෙන්ශියාව ආරෝපණය කිරීමට නැඹුරු වන්නේ ‘කර්ම විපාකයක්’ හෝ ‘පුද්ගලයාගේ ඩිමෙන්ශියාව නොතකා දෙවියන් වහන්සේ පුද්ගලයෙකුට දිගට ම ප්රේම කරන තත්වයකට’ ය. තර්කය කුමක් වුවත්, පීඩාවට පත් පුද්ගලයා තවමත් මිනිසෙක් වන අතර අනෙක් ඕනෑම මිනිසෙකුට මෙන් ආදරය, සැලකිල්ල සහ දයාව අවශ්ය වේ.
එක්සත් ජනපද ජාතික සෞඛ්ය ආයතනවල ජාතික වෛද්ය පුස්තකාලයේ වාර්තාවක් පවසන්නේ “ඩිමෙන්ශියාව පිළිබඳ කරන ලද අධ්යයනයකට අනුව, ශ්රී ලංකාවේ අර්ධ නාගරික සහ උප නාගරික ජනගහනයෙන් ඩිමෙන්ශියාවේ ව්යාප්තිය 4%ක් බව සොයා ගන්නා ලද බවයි. කලාපයේ සිදු කරන ලද අධ්යයන හා සසඳන විට, මෙම ව්යාප්තිය ඉතා ඉහළ මට්ටමක පවතින අතර, සංවර්ධිත රටවල් හා සමගාමීව ශ්රී ලංකාව තුළ හොඳින් ස්ථාපිත සෞඛ්ය සේවා පද්ධතියක් තිබියදීත්, ශීඝ්රයෙන් ව්යාප්ත වන වයෝවෘද්ධ පුද්ගලයින්ගේ වෛද්ය හා සමාජීය ගැටලු විසඳීමට එය යොමු වී නොමැත. ඩිමෙන්ශියා රෝගීන්ගේ වර්තමාන තත්ත්වය පිළිබඳ පර්යේෂණ මත පදනම් වූ දැනුමේ හිඟකම නිසා මෙම තත්ත්වය වඩාත් නරක අතට හැරේ.
ඩිමෙන්ශියා රෝගීන් සහ ඒ ආශ්රිත වෛද්ය හා සමාජීය ගැටළු කළමනාකරණය කිරීම සඳහා ශ්රී ලංකාව දේශපාලන හෝ සමාජීය සූදානමක්, යටිතල පහසුකම් හෝ පුහුණු කාර්ය මණ්ඩලයක් නොමැති බැවින් මෙම සංඛ්යාලේඛන සහ ප්රකාශ ඇත්තෙන්ම බිය උපදවන සුළුය. ඩිමෙන්ශියාව ආශ්රිත තත්ත්වයන් පිළිබඳ සමාජය තුළ ඉතා අල්ප දැනුමක් ඇති අතර, මෙම මාතෘකාව පිළිබඳ ප්රමාණවත් පර්යේෂණ නොමැති බැවින් රට තුළ ඩිමෙන්ශියා රෝගීන්ගේ ප්රමාණය ඉහළ යමේ පුළුල් අවධානමක් පවතී. ප්රධාන වශයෙන් ග්රාමීය ජනගහන පසුබිමක මෙම තත්ත්වය සිතුවාටත් වඩා දරුණු විය හැකි අවස්ථා තිබේ. මෙම කලබලකාරී තත්ත්වය සහ අනෙකුත් රෝගවලට වඩා බෙහෙවින් වෙනස් සත්කාරක ප්රවේශයක් අවශ්ය වන මෙතෙක් නොසලකා හැර ඇති මානසික තත්ත්වය හමුවේ, ඩිමෙන්ශියාව හා සම්බන්ධ බොහෝ වෛද්ය හා සමාජීය ගැටලු විසඳීම සඳහා ප්රතිපත්ති සැකසීමක් සහ දිගුකාලීන සැලැස්මක් වර්ධනය කිරීමට ශ්රී ලංකාව ඉතා ඉහළ ප්රමුඛතාවයක් ලබා දිය යුතුය.
ලෝක බැංකුවට අනුව, 2022 දී ශ්රී ලංකාවේ ජනගහනයෙන් 80.97% ක් ජීවත් වූයේ ග්රාමීය ප්රදේශවල ය. ග්රාමීය අංශය රටේ දුප්පත් ජනතාවගෙන් පහෙන් හතරකට නිවහන වන අතර ඔවුන්ගෙන් අඩකට ආසන්න ප්රමාණයක් කුඩා පරිමාණ ගොවීන් වේ. ශ්රී ලංකාවේ නාගරික ජනගහනය සාපේක්ෂව කුඩා වන අතර නාගරික ප්රදේශවල ජීවත් වන්නේ ජනගහනයෙන් 18% ක් පමණ වේ. කෘෂිකාර්මික සංවර්ධනය පිළිබඳ ජාත්යන්තර අරමුදල (International Fund of Agricultural Development – IFAD) පවසන්නේ ග්රාමීය ජනගහනය විශාල වුව ද, මෙම කණ්ඩායම තුළ සෞඛ්ය හා සමාජ ආර්ථික ගැටලු පිළිබඳ පර්යේෂණ හිඟයක් පවතින බවයි.
ග්රාමීය ප්රදේශවල ඩිමෙන්ශියාව ඇති පුද්ගලයින්ට රැකවරණය සඳහා සීමිත ප්රවේශය සහ ග්රාමීය ප්රදේශවලට ප්රාථමික සත්කාර, විශේෂිත සත්කාර සහ වෙනත් ආධාරක සේවා සඳහා දේශීය සැපයුම්කරුවන් අඩු සහ සම්පත් අඩු වීම ඇතුළුව බොහෝ අභියෝගවලට මුහුණ දෙයි. මෙය ප්රමාද වූ රෝග විනිශ්චය සහ ප්රතිකාර සඳහා හේතු විය හැකිය. ප්රවාහන ගැටලු ග්රාමීය ප්රදේශවල තවත් ප්රධාන අභියෝගයකි. මන්ද දුර ගමන් සහ ප්රවාහන ගැටලු රැකවරණයට ප්රවේශ වීම දුෂ්කර කරයි. ග්රාමීය ප්රදේශවල පමණක් නොව, ගෘහස්ත සහ බාහිර යන දෙඅංශයෙන්ම සහ මූලික වශයෙන් වර්තමාන රැකවරණ සපයන්නන් වන පවුලේ සාමාජිකයන් ඇතුළුව රැකවරණ සපයන්නන් සඳහා මුළු රටෙහිම උපකාරක සේවා නොමැත. දැනට, (ලේඛකයා දන්නා පරිදි) ඩිමෙන්ශියා රෝගීන් රැකබලා ගැනීම සඳහා වෘත්තීය පුහුණුව ලත් පුද්ගලයින් සිටින විවේක මධ්යස්ථාන රට තුළ නොමැත.
සමාජ හුදකලාව ග්රාමීය ප්රදේශවල බහුලව දක්නට ලැබෙන අතර, එමඟින් පවුල්වලට අන් අය සමඟ සම්බන්ධ වීමට සහ ප්රජා සම්පත් භාවිතා කිරීමට අපහසු වේ. මේ සම්බන්ධයෙන්, ආගමික විශ්වාසයන් සහ මානසික තත්වයන් ඇති පුද්ගලයින්ගේ සාමාන්ය අපකීර්තිය ඇතුළු විශ්වාසයන් සහ ආකල්ප, පවුලේ අය, මිතුරන් හෝ විධිමත් සැපයුම්කරුවන්ගෙන් උපකාර පැතීම කෙරෙහි බලපාන අතර මෙය ඩිමෙන්ශියා සත්කාරයේ ප්රමාණවත්භාවයට සෘජු බලපෑමක් ඇති කරයි. ඩිමෙන්ශියා සහ ඩිමෙන්ශියා සත්කාර පිළිබඳ අධ්යාපනය සඳහා සීමිත සම්පත් වලින් පැන නගින ග්රාමීය ප්රදේශවල සීමිත අධ්යාපනය සහ අධ්යාපනයේ ඌනතාවයට සම්බන්ධ සාමාන්ය සමාජ ආකල්ප, ඩිමෙන්ශියාව මානසික තත්වයන්ට හේතුව ලෙස හඳුනා ගැනීම සහ පීඩාවට පත් වූවන් රැකබලා ගැනීම ඇතුළුව ඩිමෙන්ශියාවට ප්රධාන බලපෑමක් ඇති කරයි. ග්රාමීය ප්රදේශවල වැඩිහිටි පුද්ගලයින් වැඩි ප්රමාණයක් සිටින අතර, එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස ඩිමෙන්ශියා රෝගය වැඩි වශයෙන් පැතිර යයි.
ගෝලීය තත්ත්වය
ලෝක සෞඛ්ය සංවිධානයට අනුව දැනට ලොව පුරා මිලියන 55කට අධික ජනතාවක් ඩිමෙන්ශියාවෙන් පෙළෙන අතර ඔවුන්ගෙන් 60%කට වඩා ජීවත් වන්නේ අඩු සහ මධ්යම ආදායම් ලබන රටවල ය. සෑම වසරකම මිලියන 10කට ආසන්න නව රෝගීන් සංඛ්යාවක් වාර්තා වේ.
මොළයට බලපාන විවිධ රෝග සහ තුවාල හේතුවෙන් ඩිමෙන්ශියාව ඇතිවේ. ඇල්සයිමර් රෝගය ඩිමෙන්ශියාවේ වඩාත් සුලභ ආකාරය වන අතර එය 60-70% ට දායක විය හැකි ය.
ඩිමෙන්ශියාව දැනට මරණ සඳහා හත්වන ප්රධානතම හේතුව වන අතර ගෝලීය වශයෙන් වැඩිහිටි පුද්ගලයින් අතර ආබාධිතභාවය සහ යැපීමේ ප්රධාන හේතුවකි.
2019 දී, ඩිමෙන්ශියාව සඳහා ගෝලීය වශයෙන් ඩොලර් ට්රිලියන 1.3ක ආර්ථිකයක් වැය වන අතර, මෙම වියදම්වලින් දළ වශයෙන් 50%ක් පමණ දිනකට සාමාන්යයෙන් පැය 5ක රැකවරණයක් සහ අධීක්ෂණයක් සපයන අවිධිමත් රැකබලා ගන්නන් (උදා. පවුලේ සාමාජිකයන් සහ සමීප මිතුරන්) විසින් සපයනු ලබන රැකවරණය සඳහා ආරෝපණය වේ.
කාන්තාවන් සෘජුව හා වක්රව ඩිමෙන්ශියාවට අසමාන ලෙස බලපා යි. ඩිමෙන්ශියාව හේතුවෙන් කාන්තාවන් වැඩි ආබාධිත-ගැළපුම් ජීවිත වසර සහ මරණ අත්විඳිති, නමුත් ඩිමෙන්ශියාවෙන් පෙළෙන පුද්ගලයින් සඳහා සත්කාර පැය 70%ක් ද සපය යි.
ශ්රී ලංකාවේ ප්රාථමික සෞඛ්ය ආරක්ෂණ ප්රතිසංස්කරණ
ශ්රී ලංකා සෞඛ්ය අමාත්යාංශයේ සංවිධාන සංවර්ධන අධ්යක්ෂ වෛද්ය සුසී පෙරේරා පවසන්නේ, “දිවයින පුරා පවතින රජයේ සෞඛ්ය පද්ධතියක් හරහා නොමිලේ ලබා ගත හැකි ශ්රී ලංකාවේ ප්රාථමික සෞඛ්ය සේවා ආකෘතිය, විශ්වීය සෞඛ්ය ආවරණයක් සැපයීම සඳහා හොඳ පදනමක් සාදයි. කෙසේ වෙතත්, බෝ නොවන රෝග (NCDs) වල අධික බර, වැඩිහිටි සත්කාර අවශ්යතා වැඩි වීම සහ නිදන්ගත රෝග සඳහා සාක්කුවෙන් වියදම් වැඩි වීම මගින් මෙම පද්ධතිය වැඩි වැඩියෙන් පීඩනයට ලක්ව ඇත. විශ්ව සෞඛ්ය සේවාවන් සියල්ලන්ටම යහපත් තත්ත්වයෙන් පවත්වාගෙන යාමට රජයේ කැපවීම අඛණ්ඩව පවතින අතර වෙනසක අවශ්යතාව හඳුනාගෙන ඇත. සීමිත සම්පත් ලබා දී තාර්කික සත්කාර ආකෘතියක් වඩාත් හොඳින් ස්ථාපිත කළ හැක්කේ කෙසේද යන්න රජය දැන් ගවේෂණය කරමින් සිටී’’
රෝගියාට හොඳම සහය ලබා දිය හැකි ආකාරය
මේ සම්බන්ධයෙන්, පද්ධතියක් සලකා බැලිය යුතු බව හැඟෙන්නේ රෝගියාට ඔහුගේ හෝ ඇයගේ ජීවිතය කළමනාකරණය කිරීමට සහය වන්නේ කෙසේද සහ රෝගියා සහ භාරකරුවන් ජීවත් වන සමීපත ම පවුල සහ ප්රජාව කෙසේ ද සහ කෙසේද යන්න යි. අපකීර්තියට පත් කිරීම, සමීප පවුලේ සාමාජිකයන් පවා රෝගීන් ප්රතික්ෂේප කිරීම, සුදුසු නවාතැන් සහ පහසුකම් නො මැතිකම වැනි ආශ්රිත අභියෝග රෝගීන්ට ලබා දිය හැකි ය. මේ සියල්ලේ දී, ඩිමෙන්ශියා රෝගීන්ට සමීප පුද්ගලයින් කෙරෙහි ඇති වන ආතතිය හා පීඩනය නො සලකා හැරිය නො හැකි අතර එය නො සලකා හැරිය නො හැක්කේ එය රෝගීන් අවාසනාවන්ත ගොදුරක් බවට පත්වීමට තුඩු දෙන බරපතල රැළි බලපෑමක් ඇති කරන සහ ඇති කළ හැකි ප්රධාන අභියෝගයක් වන බැවිනි.
රෝගීන්, පවුල් භාරකරුවන්, විශාල ප්රජාව සහ වින්නඹු මාතාවන්, සෞඛ්ය නිලධාරීන්, ග්රාම සේවක නිලධාරීන්, විවිධ පළාත් සභා ඇතුළු ග්රාමීය මට්ටමේ සේවා සපයන්නන් අතර සැලකිය යුතු මානසික සහ සම්බන්ධීකරණ කාර්යභාරයක් ඉටු කළ හැකි සමාජවල සිටින අය දෙස බැලීමේදී නිලධාරීන්, සියලු ආගමික නිකායන්ට අයත් පූජකවරුන් වේ. ඔවුන් සාමාන්ය ජනතාවට සමීපතම සහ මහජනතාව වඩාත් විශ්වාසය හා විශ්වාසය තබා ඇති නිසා සමාජය තුළ ප්රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළ හැකිය. මේ සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ජනගහනයෙන් බහුතරයක් බෞද්ධයන් බව සලකන විට, බෞද්ධ පූජ්ය පක්ෂයට සහ ග්රාමීය විහාරස්ථානවලට ඩිමෙන්ශියා උපස්ථායකයින් සඳහා අත්යවශ්ය කාර්යභාරයක් ඉටු කළ හැකිය.
කර්ම විපාකයක් ලෙස ඩිමෙන්ශියාව ආරෝපණය කර රෝගීන්ට, උපස්ථාන කරන්නන්ට සහ ඩිමෙන්ශියා රෝගීන්ගේ පවුල්වලට අවශ්ය සැනසීම ලබා දෙනවාට වඩා, බුදුදහමේ මූලික කුලීකරුවෙකු වන මෙත්තා, ආදරය පිළිබඳ පිළිවෙත පැහැදිලි කිරීමට බෞද්ධ පූජක පක්ෂයට සහ බෞද්ධ විහාරස්ථානවලට මඟ පෙන්විය හැකිය. රැකවරණය ලබා දීමේ ප්රවේශයන් අත්යවශ්යයෙන්ම ප්රාථමික සෞඛ්ය සේවා ආයතන සහ විශේෂඥයින් මෙන්ම ක්රිස්තියානි පල්ලි, හින්දු කෝවිල්, ඉස්ලාම් පල්ලි සහ බෞද්ධ විහාරස්ථාන ඇතුළු සියලුම ආගමික නිකායන් සහ ආයතනවල පූජකවරුන් වැනි සමාජ නායකයින් සම්බන්ධ වූ ඒකාබද්ධ ප්රයත්නයක් විය යුතු ය.
ඩිමෙන්ශියාව යනු මානසික රෝගයක් වන අතර එය කුමක්ද යන්න හඳුනා ගත යුතු අතර, එම තත්ත්වය ඇති පුද්ගලයින්ට නිසි සැලකිල්ලක් දැක්විය යුතුය. මෙම අවාසනාවන්ත මානසික තත්ත්වයෙන් පීඩා විඳීමට ධනවත් හෝ බලවත් කිසිවකුට ප්රතිශක්තියක් නොමැති බව මතක තබා ගත යුතුය.
ft.lk හි පසුගිය 21 වැනිදා පළ වූ Sri Lanka ready to face a possible dementia epidemic? යන ලිපියේ දළ සිංහල පරිවර්තනයකි.
