Blog

‘උඩඟුකම සමග විනාශය පැමිණේ‘ යන කියමන ඔබ අසා ඇති. උඩඟුකම, විශේෂයෙන් සම්බන්ධතාවලදී, කිසි විටෙකත් ධෛර්යමත් වී නොමැත. මෙයට හේතුව උඩඟුකමට යහපතට වඩා හානියක් කිරීමේ ඉහළ ප්‍රවණතාවක් ඇති බැවිනි.

උඩඟුකමට බොහෝ දුරට හේතු වී ඇත්තේ සම්බන්ධතාවල පැටලී සිටින පිරිමියාගෙන් ස්වාභාවිකවම (පුරුෂයින්ට එම පුරුෂ ඊගෝව ඇති බැවින්) ගැටළු විසඳීමට හෝ වරදක් වූ විට පවා සමාව ඉල්ලීමට ඔවුන් අකමැති වීමයි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ කාන්තාවන් ගැටලුවකට මුහුණ දී සිටින බවයි.

ඇත්ත වශයෙන්ම, සමහර සබඳතාවලදී, කාන්තාවන් තම පිරිමි සහකරුවන්ට වඩා ආඩම්බර ආකල්පයක් පෙන්වයි. ඒ සියල්ල පුද්ගලයෙකුගේ චරිතයට හෝ පෞද්ගලික ගුණාංගයකට තල්ලු වේ.

 පිරිමියෙකු සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයේ කාන්තා අභිමානය, එහි වාසි සහ අවාසි සහ ආඩම්බර කාන්තා පෙම්වතියක් සමඟ කටයුතු කරන්නේ කෙසේද යන්න සාකච්ඡා කරමු.

සම්බන්ධතාවයක ගැහැණු ආඩම්බර වීම හොඳද නරකද?

ඉතින්, අපි මුලින්ම පෙම් සබදතාවකට පැටලී සිටින කාන්තාවන් ආඩම්බරවීම හොදද ? නරකද කියා සාකච්ඡා කරමු. මෙහිදී මගේ මතකයට එන පළමු පිළිතුර නම් සම්බන්ධතාවයකදී කාන්තාවන් ආඩම්බර වීම නරක බවය. ඊගෝව ඇත්තටම ආදරය සමඟ එතරම් හොඳින් යන්නේ නැත.

බොහෝ විට, ආඩම්බරයට හේතු වන්නේ අප පිළිගැනීමක් ලබා ගැනීමට දක්වන කැමැත්තයි. ඔවුන්ගේ සම්බන්ධතා ගැන ආඩම්බර වන බොහෝ අය එසේ කරන්නේ ඔවුන්ට ගෞරව කිරීමට අවශ්‍ය නිසා සහ ඔවුන්ගේ හවුල්කරුවන් ඔවුන් දුර්වල හෝ අවදානමට ලක්විය හැකි අය ලෙස දැකීමට අකමැති නිසාය.

උඩඟුකම සාමාන්‍යයෙන් ගැහැනියකට සහකරු වෙනුවෙන් සම්මුතියක් ඇති කර ගැනීමට ඉඩ නොදේ. එය ඍණාත්මක චිත්තවේගයකට වඩා වැඩිය. මෙම ගුණාංගය උසස් බව සඳහා සටන් කරයි. උඩඟුකම නිසා ඔබට යම් සමබරතාවයක් පවත්වා ගැනීමට අවශ්‍ය වන අතර එය සැමවිටම යහපත් නොවේ, මන්ද සබඳතා සැමවිටම අත්පොතක් සමඟ නොපැමිණෙන බැවිනි.

ඔබගේ සහකරු අද ඔබට කෙටි පණිවිඩ එවා නැත. මේ අවස්ථාවේ උඩඟුකම ඔබට පවසන්නේ ‘ඔබ ඊයේ කෙටි පණිවිඩ යැවූ නිසා අද ඔබ එය කරන්න වුවමනා නැහැ, අද එය කළ යුත්තේ ඔහුයි. ඔබ ඔහුට බාල්දු විය යුතු නැහැ‘

එවැනි ආකල්පයක් සෑම දෙයක්ම විනාශ කිරීමට ඉඩ තිබේ.

සම්බන්ධතාවයක කාන්තා ආඩම්බරය සෞඛ්‍ය සම්පන්න වන්නේ කෙසේද?

සමහර විට, නරක යැයි පෙනෙන දෙයින් හොඳ දෙයක් පිටතට පැමිණිය හැකිය. අප සබඳතාවලදී පරිත්‍යාගය සහ ඉවසීම දේශනා කරන අතරම, සෞඛ්‍ය සම්පන්න සීමාවන් නියම කළ යුත්තේ කවදාදැයි දැන ගැනීමද වැදගත්ය. 

ගැහැනු ආඩම්බරය නැතහොත් ආඩම්බරවීම හවුල්කරුගේ ක්‍රියාවන්ට හෝ හැසිරීමට අකමැති නම් හවුල්කරුවෙකුට “එපා” යැයි පැවසීම පහසු කරයි. ගැහැනියක් පිරිමියෙකුගෙන් පිළිගැනීමට අදහස් නොකරන දේ පිළිගැනීමෙන් එය වළක්වයි.

ආඩම්බර ගැහැනු ළමයෙක් ඇයට සම්බන්ධතාවයේ යම් යම් දේ ගත නොහැකි වූ විට සහ එය නතර වන්නේ කවදාදැයි දැන ගනු ඇත. ආඩම්බර ගැහැනු ළමයෙක් නැවත හිඳිනු ඇත. උඩඟුකම නිසා ගැහැනියකට ඇගේ බලාපොරොත්තු සුන්වීම හෝ අතෘප්තිය ප්‍රකාශ කළ හැකිය. මේ අනුව, ඕනෑම ගැටළුවක් ගැන ඇයට හැඟෙන ආකාරය ඇගේ සහකරුට පවසන්න. එකිනෙකා තේරුම් ගන්නා හවුල්කරුවන් අතර සන්නිවේදනයට මෙය උපකාරී වේ.

පිරිමියෙකු සමඟ සම්බන්ධතාවයක ගැහැණු ආඩම්බරයේ සංඥා

අහංකාරකම අවිශ්වාසයට වඩා ආදරය විනාශ කර ඇත. ඊගෝවෙන් පිරුණු සම්බන්ධතාවයකට විෂ සහිත විය හැකි බැවින් එයට ඇතුල් වීමේ ආතතිය ඔබ විසින්ම ඉතිරි කර ගැනීමට ඔබට අවශ්‍ය විය හැකිය. නමුත් දැන්, ප්‍රශ්නය වන්නේ, ඔබ ආඩම්බර ගැහැණු ළමයෙකුට පවසන්නේ කෙසේද?

පහත දැක්වෙන්නේ ආඩම්බර ගැහැනු ළමයෙකු හදුනා ගැනීමට පහසුම සලකුණු කිහිපයකි.

1. ඇය වැරදි බව පිළිගන්නේ නැත.

පිරිමියෙකු සමඟ ඇති වන හැඟීම් පිළිබඳ කාන්තා ආඩම්බරයේ එක් ප්‍රධාන ලකුණක් වන්නේ වැරදි යැයි පිළිගැනීමට අපොහොසත් වීමයි. ඇයට සැමවිටම අවශ්‍ය වන්නේ නිවැරදි බව ඔප්පු කිරීමට සහ සම්බන්ධතාවයේ යම් වැරැද්දක් සිදු වූ සෑම අවස්ථාවකදීම හවුල්කරුට දොස් පැවරීමටය.

1. ආඩම්බර සහකරුවෙක් සමාව ඉල්ලන්නේ නැත.

ආඩම්බර ගැහැනු ළමයෙක් තම වරද පිළිගන්නේ නැති බව පසෙක තබා, ඇය වරදක් කළ විට පවා සමාව ඉල්ලීමක් නොකරයි. “මට කණගාටුයි” යන වචන භාවිතා නොකිරීම ආඩම්බර පුද්ගලයෙකුගේ එක් ලකුණකි. එය අනෙක් සහකරුට වරද පැටවීම හා සමානයි, “ඔබට හැඟෙන ආකාරය ගැන මට තැකීමක් නැති අතර කිසිම පසුතැවීමක් නැත!”

1. ඇය නිවැරදි කිරීම සඳහා කාමරයෙන් පිටවන්නේ නැත.

ආඩම්බර සහකරුවෙකුට ඇය වැරදියි කියා ඇසීමට අවශ්‍ය නැති අතර නිවැරදි කිරීමට අවශ්‍ය නැත. ඇයව නිවැරදි කිරීමට කිසිවෙකුට, ඇගේ සහකරුට පවා අයිතියක් නැත. ඇය තවත් කෙනෙකුව පහත් කොට තමා හොඳම තැනැත්තා ලෙස දකිනු ඇත.

1. කාන්තාවක් තම සහකරුවා අගය නොකරයි.

ආඩම්බර ගැහැනු ළමයෙක් සිතන්නේ ඇය ඒ සියල්ල දන්නා බවත් ඇගේ සහකරු පවසන දේ අගය නොකරන බවත්ය. ඇය තම සහකරුගේ උපදෙස්වලට අවනත නොවන අතර සහකරුට එතරම් ගෞරවයක් නොදක්වයි.

1. ඇය සැමවිටම වැරදි සොයා ගනී.

ආඩම්බර අය තමා වැරදි බව පිළිගන්නේ නැති අතර, අනෙක් අය කරන දේ සම්බන්ධයෙන් වරදක් සොයාගැනීමෙන්ද ඔවුන් තෘප්තියක් ලබයි. ඇය තමාගෙන් පිරී ඇති හෙයින්, ඇගේ සහකරුගේ හොඳ පැත්ත දැකීම හෝ ඇගේ සහකරු කරන දේවල හොඳ දැකීම ඇයට අපහසුය.

ආඩම්බර පෙම්වතියක් සම්බන්ධතාවයකදී හැසිරවිය හැක්කේ කෙසේද?

කාරණය නම් අප සෑම කෙනෙකුටම අප තුළ යම් ආඩම්බරයක් තිබේ. එකම දෙය නම්, සමහර පුද්ගලයින්ට ඔවුන්ගේ ආඩම්බරකම කොතරම්ද යත්, ඔවුන් එය තම විනාශයටම යොදා ගනී. දැන හෝ නොදැන අවසානයට සිදුවන්නේ එයයි.

ඔබේ පෙම්වතිය අයවත් වන්නේ ආඩම්බරකම ඉහවහා ගිය වර්ගයට නම් ඔබ ඇය සමග කටයුතු කළ යුත්තේ කෙසේද ?

ඉවසීමට ඉඩ දෙන්න: එය සමහර විට ඔබේ සහකරුගේ ඊගෝව විඳදරාගැනීමට උපකාරී වේ. තමා වැදගත් යැයි යන හැඟීම මිනිසුන්ගේ ස්වභාවය බව තේරුම් ගන්න. ඇගේ අතිරික්තයට යම් ඉඩක් ලබා දී ඇයව ඉවසා සිටීමට ඉගෙන ගන්න. උඩඟුකම හොඳයි, නමුත් ඔබ ඔබේ සමීප සහකරු සමඟ වඩා මෘදු හා වඩා පිළිගැනීමට ලක්විය යුතුය.

සෞඛ්‍ය සම්පන්න ගැටුම: ඔබට ආඩම්බර පෙම්වතියක සිටී නම්, ඇය පිළිකුල් කරන එක් කරුණක් වන්නේ ගැටුම බව ඔබ දැන සිටිය යුතුය. කෙසේ වෙතත්, යම් අවස්ථාවක දී, කිසිවෙකු වැරැද්දට වඩා ඉහළින් නොසිටින බැවින් ගැටුමක් නොවැළැක්විය හැකිය. ඇයට මුහුණ දෙන්න, නමුත් ඥානවන්තව හා උපායශීලීව එසේ කරන්න.

ඔබේ පෙම්වතිය තේරුම් ගන්න: සෑම සම්බන්ධතාවයකම ආදරය තරම් ම අවබෝධය ද අවශ්‍ය වේ. ඔබේ පෙම්වතියගේ ස්වභාවය ඔබ තේරුම් ගත් විට, එය නොමේරූ තර්ක කිහිපයක් වළක්වා ගැනීමට උපකාරී වේ. ඔබ තර්ක කරන විට පවා, තත්වය මඟ හැරීමට පෙර ඔබට එය හැසිරවිය හැකිය.

   අවසානය

උඩඟුකම සහ අහංකාරය ආදර සබඳතා පමණක් නොව මිනිසුන් අතර අන්තර් පුද්ගල සම්බන්ධතාවයද විනාශ කරයි. සමහර විට, දුර්වලයෙකු, නිරහංකාර අයෙකු මෙන් ක්‍රියා කිරීම ඔබට නුවණට හුරුය. ඔබ වැරැද්දක් නොකළත් ඔබට සමාව අයැදීමට සිදු වේ.

ඔබ මෙය කියවන ගැහැනු ළමයෙක් නම්, පිරිමියෙකු සමඟ ඇති සම්බන්ධතාවයේ ගැහැණු ආඩම්බරය යහපතට වඩා හානියක් කරන බව තේරුම් ගෙන ඔබේ ආකල්පය වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කරන්න.

සැකසුම – තුෂාධවි

හෙක්ටයාර් ලක්ෂ 5කට ආසන්න අගයක පොල් ගෙඩි මිලියන 3000කට අධික ප්‍රමාණයක් වාර්ෂිකව නිෂ්පාදනය වන රටේ (මේහි විචල්‍යතා තිබිය හැකිය) ඇත්තටම රටේ ජනතාවට අවශ්‍ය පොල් ගෙඩි මිලියින 1600කට ආසන්න ප්‍රමාණය නිෂ්පාදනය නොවූ වසරක් නැත.

‘එලොව පොල් පේනවා‘ කියන කතාව මීට කලකට පෙර භාවිතා වුණේ හදිසි විපතකදී ඇති වන අසීරු හැගීම ප්‍රකාශ කිරීම සදහාය. ඒත් පසුගිය කාලය පුරා මෙරට ගෘහණියන්ට එලොව පොල් පෙනුණේ වේගයෙන් ඉහළ යන පොල් මිල නිසාය.

පොල් මිල ඉහළ යාම හමුවේ පොල් සදහා පාලන මිලක් පැනවීම ආණ්ඩුව ක්‍රියා කළ අතර පොල් ගෙඩියේ ප්‍රමාණය මැන නඩු පවරන ප්‍රතිපත්තියක් ද පාරිභෝගික සේවා අධිකාරිය විසින් ක්‍රියාත්මක කළේය.

එහෙත් මේ මොහොත දක්වා සාමාන්‍ය වෙළෙදපොළේ පොල් මිල පවතින්නේ ආණ්ඩුවේ බොහෝ ගැසට්වලට ඉහළ අගයකිනි. ප්‍රමාණය ගැන කෙසේ වෙතත් ඇති හිගය නිසා ‘කීය ගියත්‘ පොල් මිලදී ගන්න ප්‍රතිපත්තියකට පාරිභෝගකයින් යොමුව සිටින්නේ හැමෝටම පොල් වතු හෝ පොල්ගස් නැති නිසාය.

පොල් මිල මේ ආකාරයෙන් ඉහළ යන විට හා හිගයක් පවතින විට එය ද සහල් මෙන් ‘මාෆියාවක්‘ ලෙස අර්ථකථනය කිරීමට දේශපාලනඥයින් සහ නිලධාරීන් පියවර නොගන්නේ කුමක් නිසාද යන්න බරපතළ ප්‍රශ්නයකි. ඊට හේතුව වන්නේ සහල් මෙන්ම පොල් ද එදිනෙදා ආහාර අවශ්‍යතා සදහා ‘අත්‍යවශ්‍ය භාණ්ඩයක්‘ වන නිසාය.

උදාහරණයක් ලෙස කලකට පෙර ‘මොක නැතත් බතුයි – සම්බෝලයි කාලා හරි ඉන්න පුළුවන්‘ යැයි කීවේ සහල් සහ පොල් අතර පවතින දැඩි අන්තර් සම්බන්ධතාව නිසාය.

මේ තත්ත්වය තව දුරටත් සනාථ කරන්නේ නම්, ජන ලේඛන හා සංඛ්‍ය ලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවට අනුව සලන්නේ නම් 2016 වසරේදී ලංකාවේ පවුලකට මාසයකට සාමාන්‍යයෙන් පොල් ගෙඩි 27ක් (STATISTICAL POCKET BOOK 2018 , page 34) අවශ්‍ය වූ අතර අවශ්‍ය සහල් ප්‍රමාණය කිලෝ 33.1කි.

මෙය ආසන්න වශයෙන් සරල කොට වටහා ගන්නේ නම් ‘ලංකාවේ පවුලකට දවසකට හාල් කිලෝවක් සහ පොල් ගෙඩියක් ‘ පමණ අවශ්‍ය විය.

මේ සංඛ්‍යා දත්තවල වැඩි වෙනසක් 2020 අවසාන භාගය වන විට ඇති විය නොහැකි යැයි උපකල්පනය කළහොත් සහල් තරමට පොල් ද පවුලක ‘ජීවන වියදමට‘ දැඩිව බලපාන කරුණක් ලෙස වටහා ගත හැකි අතර ඒ දෙකම පවුලක අත්‍යවශ්‍ය පාරිභෝගික භාණ්ඩ අතර මුල්පෙළ සිටී.

ඊට හේතුව වන්නේ සාමාන්‍ය පොල් ගෙඩියක මිල රුපියල් 80.00ක් වශයෙන් සැලකුවත් පවුලකට සාමාන්‍යයෙන් රුපියල් 2400ක් පමණ පොල් වෙනුවෙන් වැය කිරීමට සිදුවන නිසාය. (සහල් සදහා ද ආසන්න වශයෙන් වැඩ වන්නේ වත්මන් මිල ගණන අනුව රුපියල් 3000කට ආසන්න මුදලකි)

මේ තත්ත්වය තුළ සහල් හිගයක් ඇති වී එහි මිල ඉහළ යන විට ඒවා පාලනයට ගන්නා තරම් උනන්දුවක් පොල් හිගයට විසදුම් සෙවීමට හා මිල පාලනය කිරීමට ආණ්ඩුවට හා අදාළ නිලධාරීන්ට තිබිය යුතුය. මන්ද වත්මන් මිල ගණන අනුව සැලකුව ද සහල්වලට සමාන හෝ ඊට ආසන්න මිලක් පොල් මිලදී ගැනීමට ද ජනතාවට දැරීමට සිදුවන නිසාය.

එහෙත් පොල් මිල සම්බන්ධයෙන් ‘ඊනියා ගැසට් නිකුත් කිරීම හෝ පොල් සංවර්ධන මණ්ඩලය හරහා පොල් බෙදා හරින බව කියමින් ‘බෝල පාස් කිරීම‘ හැර පොල් මිල හෝ පොල් හිගය පාලනය ආණ්ඩුව ගන්නා වූ තිරසර පියවරක් නැත.

මේ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ පොල් වගාව සහ පොල් අපනයනය සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ ම දත්ත පරීක්ෂා කරන විට සිතෙන්නේ ‘පොල් මාෆියාවක්‘ ද රට තුළ ක්‍රියාත්මක වන බවය. ඒ බව ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව කියන සංඛ්‍යා ලේඛන ඇසුරින්ම වටහා ගත හැකිය.

2019 වර්ෂයේ ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු වාර්ෂික වාර්තවෙන් උපුටා ගන්නා ලද ඉහත වගු සටහන දෙස බලන විට 2019 වර්ෂයේදී ලංකාවේ පොල් ගෙඩි මිලියන 3086ක් නිෂ්පාදනය කර ඇති අතර හෙක්ටයාර් 500300ක පොල් වගාව සිදුව තිබේ.

මේ අගය ගැන ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ අනෙකුත් දත්ත මෙන්ම විශ්වාස තබන්නේ නම් මිලියන 21කට ආසන්න ලංකාවේ ජනතාවට වාර්ෂිකව පොල් ගෙඩි මිලියන 3086ක නිෂ්පාදනයක් සිදුවේ. පවුලක සාමාන්‍ය මාසික පොල් අවශ්‍යතාව ගෙඩි 27 ලංකාවේ පවුල් ගණනින් වැඩි කර සාමාන්‍ය අගය ලබා ගන්නේ නම් (පවුල් ලක්ෂ 50ක් ලෙස ආසන්නව සලකා) ලංකාවේ පවුල් ඒකක 50 ලක්ෂය සදහා මාසිකව වන්නේ පොල් ගෙඩි 135,000,000ක්. එය මිලියන ගණනින් සලකා බැලුවහොත් මිලියන 135ක් වන අතර වාර්ෂිකව අවශ්‍ය වන්නේ පොල් ගෙඩි මිලියන 1620කි. මේ දත්ත සත්‍ය නම් ලංකාවේ 2019 වසරේ ගෘහ පාරිභෝජනයට ලබාගත් පොල් ගෙඩි මිලියන 1620 ඉක්මවා ගිය පොල් ගෙඩි මිලියන 1466ක අතිරිත්තයක් රට තුළ තිබිය යුතුය.

එහෙත් ප්‍රශ්නය ඇත්තේ ලංකාව පසුගිය වසර කිහිපය පුරාම පොල් හිගයක් ගැන දිගින් දිගටම මැසිවිලි කීමය. එහෙත් හෙක්ටයාර් ලක්ෂ 5කට ආසන්න අගයක පොල් ගෙඩි මිලියන 3000කට අධික ප්‍රමාණයක් වාර්ෂිකව නිෂ්පාදනය වන රටේ (මේහි විචල්‍යතා තිබිය හැකිය) ඇත්තටම රටේ ජනතාවට අවශ්‍ය පොල් ගෙඩි මිලියින 1600කට ආසන්න ප්‍රමාණය නිෂ්පාදනය නොවූ වසරක් නැත.

පොල් පමණක් නොව පොල් තෙල් ද ඕනෑ

මෙහිදී පොල් මිල ගැන මැසිවිලි කියන ජනතාව අමතක කරන කාරණය වන්නේ ඔවුන්ට පොල් ගෙඩි වගේම පොල් තෙල් ද අවශ්‍ය බව අමතක කිරීමටය. පන්සල් පල්ලිවල දිනපතා දැල්වෙන ලක්ෂ සංඛ්‍යාත පොල්තෙල් පහන්වලට පමණක් නොව විවිධ සෞඛ්‍යය හේතු මත ආහාරමය අවශ්‍යතා සදහා ද අති විශාල පොල් තෙල් ප්‍රමාණයක් රටට වාර්ෂිකව අවශ්‍ය වේ. මේ තත්ත්වය තුළ වාර්ෂිකව නිෂ්පාදනය වන පොල් ගෙඩි ප්‍රමාණයෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් පොල් තෙල් ආදිය නිෂ්පාදනයට යෙදවීමට සිදුවේ. උදාහරණයක් ලෙස 2019 දී පොල්තෙල් මෙට්‍රික් ටොන් 44,648ක් නිෂ්පාදනය කර ඇති අතර එය 2018ට වඩා 309.2%ක වර්ධනයකි.

පුදුමයකට මෙන් පොල් ගෙඩියේ වට ප්‍රමාණය මනිමින් පොල් හිගයට කැකිල්ලේ කතා කියන බලධාරීන් ජනතාවට පොල්වල අතුරු කතා ගැන වැටහීමක් ලබා දෙන්නේ නැත.

‘ඔබ පොල් ගෙඩි පමණක් නොව පොල් තෙල් ද මිලදී ගන්නා බව‘ කියා දෙන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට ගැසට් ගසමින්, ටේප්පටි අල්ලමින් නාඩගම් නැටීම පමණක් කරමින් ජනතාවට විහිළු සපයමින් ගමේ ගොඩේ පොල් ගස් 7-8ක් හිමි මිනිහාටත් ‘පොල් මාෆියාවක් ‘නිර්මාණය කර අධික ලාභ ලැබීමට අවස්ථාව ලබාදී තිබේ.

අප මෙසේ කියන්නේ බැලූ බැල්මට සාමාන්‍ය වෙළෙධ පොළට එන්නේ මහ වතුවල පොල් නොව කුඩා ඉඩම් හිමියන්ගේ සහ පොල්ගස් 7-8ක් ඇති ගෙවල්වල පොල් බව අප පැහැදිලිව දන්නා කියන නිසාය.

පොල් අපනයනය කරන ප්‍රමාණය

ලංකාව ගෙඩි මිලියන 3000ක් ගණනක් පොල් නිෂ්පාදනය කරන්නේ ‘හොදි කන්න – සම්බෝල කන්න නොවේ. පොල් වලින් ඊටත් වඩා සුවිශාල වටිනාකමක් ලබාගත හැකිය. විදේශ වෙළෙදපොළේ පොල් සදහා වන ඉල්ලුම අඛණ්ඩව ඉහළ යන අතර ඒවා විවිධාංගීකරණය ද වෙමින් තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස මේ වන විට බටහිර රූපලාවන්‍ය කර්මාන්තය තුළ පොල් තෙල් සහ තවත් නිෂ්පාදන රැසකට දැඩි ඉල්ලුමක් නිර්මාණය වෙමින් ඇති අතර පොල් තෙල් පානය කිරීම දක්වා ඔවුන් ගමන් කර තිබේ.

මේ තත්ත්වය තුළ ලංකාවේ කාන්තාවන්ට එලොව පොල් පෙනුණ ද 2020 වසරේ ජනවාරි – අගෝස්තු කාලය තුළ පමණක් ලංකාව පොල් අපනයනය මගින් එක්සත් ජනපද ඩොලර් මිලියන 222ක් උපයාගෙන සමස්ත අපනය සංයුතිය තුළ 3.4%කට හිමිකම් කීමට ද සමත්ව තිබේ.

මෙම අපනයන වාර්තා දකිද්දී ‘අපි පොල් ගෙඩියක් ගන්න මෙච්චර කට්ටක් කද්දී, පොල් හිගයි කිය කිය අඩා වැළපෙද්දී අපේ පොල් ටික පිටරට පටෝලා‘ යැයි කිසියම් කුහක සිතිවිල්ලක් පහළ වුණ ද අප මෙය සලකන්නේ ධනාත්මක තත්ත්වයක් ලෙසය. මන්ද අපගේ ස්ථාවරය වන්නේ ‘සාපේක්ෂ වාසි න්‍යාය‘ අනුව කටයුතු කළ යුතුය යන්න වීම නිසාය. එනම් ‘අපිට වැඩියෙන් ලාභ ලැබිය හැකි දේ නිෂ්පාදනය කර අපනයනය කරමින් ඒ විදේශ විනිමය වලින් අපට ලාබෙට ආනයනය කළ හැකි දේ‘ ලබා ගැනීම වඩාත් සුදුසු යැයි අප සිතන නිසාය.

එහෙත් මේ ආර්ථික යථාර්ථය අදාළ බලධාරීන් විසින් ජනතාවට පහදා දිය යුතුය. එසේ නැතිව රටේ දේශීය පාරිභෝජනයට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයටත් වඩා දෙගුණයක් පොල් නිෂ්පාදනය වේද්දී, ජනතාවට ඒ බව පැහැදිලි පෙනී යද්දී ටේප්පටි ඇල්ලීම විකාරයක් වන නිසාය. මේ සමග ගමේ ගොඩේ පොල් වතු හිමියෝ ද පොල් මාෆියාවක් නිර්මාණය කර ගන්නා නිසාය.

‘ලංකාවේ හැමෝටම පොල්වතු හෝ පොල් ගස් නැත. ඒ නිසා රටේ නිෂ්පාදනය වන පොල් ගෙඩි ප්‍රමාණය අයුතු ලාභයට ලක් නොවී රට පුරා බෙදා හරින තිරසර වැඩපිළිවේ දියත් විය යුතුය. එය කිසිසේත් ටෙප්පටියට කළ හැකි දෙයක් නොවේ.

සටහන – අසේල වීරසේකර

පසුගිය දින කිහිපය තුළ ම විසින් සම්පාදනය කළ ‘තිත්ත ඇත්ත‘ ලිපිවලට සමාජමාධ්‍යවලින් උණුසුම් ප්‍රතිචාර ලැබුණා. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් කියා සිටියේ ‘සාමාන්‍යයෙන් ලංකාවේ වෙබ් අඩවිවලින් කතා නොකරන ‘දත්ත සහිත‘ සාකච්ඡාවක් ආරම්භ කිරීම අතිෂය කාලීන බවයි. ඒ සදහා තමන්ගේ ද නොමසුරු දයාකත්වය ලබා දෙන බවයි.

වෙබ් ලිපි රචකයෙක් ලෙස දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ කටයුතු කරන මට මේ ප්‍රතිචාරය අලුත් අත්දැකීමක්. මොකද බොහෝ දෙනෙක්ගේ අදහස වුණේ ‘දීර්ඝ ලිපි‘ නැතහොත් A 2 Z ලිපි සමාජමාධ්‍ය පරිශීලකයින් අතර ජනප්‍රිය නැති බවයි. ඒත් ඒක එහෙම නොවන බව ‘තිත්ත ඇත්ත‘ ලිපි මගින් තහවුරු වුණා.

මේ අතරේ මුහුණුපොත හරහා සංවාදයට එක් වුණ ගෘහණියක් (ඇය දරුවා බලා ගැනීමට රැකියාවෙන් ඉවත් වුණ පුද්ගලික අංශයේ ගිනුම් ලිපිකාරිනියක්) යම්කිසි ආවේගාත්මක ස්වරයෙන් තවත් කතාවක් කියලා තිබුණා.

‘ඇයි ඔයාලා අපේ දරුවන්ගේ පෝෂණය ගැන සංවාදයක් ආරම්භ කරන්නේ නැත්තේ ? මං දැක්කා ඔයාලාගේම සයිට් එකේ තිබුණු ලිපියක පෝෂණය සහ ළමුන්ගේ උස යාම අතර සම්බන්ධයක් තියෙන බව තහවුරු වෙලා තියෙනවා කියලා. ඒක අලුතින් තහවුරු කරන්න දෙයක් නැති වුණත් ජාත්‍යන්තර වශයෙන් සිදු වුණ ඒ සොයා ගැනීම හොදයි. මොකද අපේ දුප්පත් පවුල්වල ළමයි දැක්ක ගමන් ඒ කතාවේ ඇත්ත – නැත්ත හොදට පැහැදිලියි. මම කියන්නේ අපේ ළමයි අතරේ ලොකු පෝෂණ ඌණතාවක් තියෙනවා. ඒකට හේතව මස් – මාළු සහ බිත්තර වගේම කිරි ආහාර (යෝගට්, චීස්. බටර් වාගේ) ආහාරයට ගන්න නොහැකි වීම. බතුයි එළවලුයි ගිල්ලා කියලා අපේ ළමයින්ට ලැබෙන පෝෂණයක් නැහැ. පලතුරක් වුණත් කන්න අපේ ළමයින්ට අවස්ථාව හරිම අඩුයි. මොකද ඒවා ගිනි ගණන්. ඒ නිසා ළමයින්ගේ පෝෂණ ඌණතා සහ ලංකාවේ ඇත්ත තත්ත්වය ගැන හොද සාකච්ඡාවක් ආරම්භ කරන්න. ඒක අපි කාටත් හොදයි‘ ඇය දීර්ඝ සටහනක් තබමින් කියා සිටියා. ඒ සමග පින්තූර කිහිපයකුත් එක්කරලා තිබුණා.

ඇත්ත තමයි, ඉහළ සහ මධ්‍යම පන්තියේ ළමයි දැක්ක ගමන් ඔවුන් තුළ කිසිම පෝෂණ ඌණතාවක් දැකිය නොහැකියි. ඔවුන්ගේ වයසට හරියන උස වගේම, උසට හරියන බරත් තියෙනවා. දුප්පත් සහ අඩු ආදායම්ලාභී පවුල්වල දරුවන්ගේ තත්ත්වය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස්. ඔවුන් බහුතරය කෙසගයි. වයසට හරියන උසක් දැකිය නොහැකියි.

මේ තත්ත්වය අපි ජාතිකයක් වශයෙන් කම්පා විය යුතු තත්ත්වයක් විදිහටයි මේ ගැන සංවාදයට එක් වෙමින් මගේ වෛද්‍ය මිත්‍රයෙක් වන ධම්මික කිතලව පැවසුවේ.

‘දරුවෙකුට අඛණ්ඩ පෝෂණයක් ලැබිය යුතුයි. එය වෛද්‍යවරු නිරන්තරයෙන් අවධාරණය කරන ආකාරයට ‘සමබල පෝෂණයක් විය යුුතුයි. එහෙම වුණොත් විතරයි අපට පරිපූර්ණ වැඩිහියෙක් ලැබෙන්නේ. ඒ කියන්නේ වයසට ගැළපෙන නියමිත උසකින් සහ බරකින් යුතු පුද්ගලයෙක් බිහි වෙන්නේ‘

ඔහු සංවාදයට එක් වෙමින් පවසනවා.

‘මේක වැදගත් වෙන්නේ පුද්ගල පෞරුෂත්වය වගේම අධ්‍යාපනය, ක්‍රීඩා, සෞඛ්‍ය කියන සියල්ල සමග පෝෂණය බැදී තිබෙනවා. නිසි පෝෂණයක් නොලැබෙන දරුවන් අධ්‍යාපනයේදී, ක්‍රීඩාව ඇතුළු බාහිර ක්‍රියාකාරකම්වලදී අනිවාර්යයෙන්ම පසුගාමී වෙනවා. ඒ වගේම ඒ හරහා ඔහුගේ පෞරුෂත්වයටත් දැඩි හානියක් සිදුවෙනවා. ඒ නිසා අපි ජාතියක් විදිහට ඉදිරියට යාමට නම් අනෙක් දේවල් වගේම පෝෂණය ගැනත් අති සංවේදී විය යුතුයි. ජාතික ආරක්ෂාව, ජාතිය වැඩිකර ගැනීම වාගේ දේවල් සුරක්ෂිත වෙන්නේ නීරෝග ජාතියක් බිහි වුණොත් විතරයි‘

ඔහු දිගටම අකුරු කරමින් කියනවා.

මේ අතර සංවාදයට එක් වුණ ලිපිකාරිනියක් වන මාධවි මඩවල වෛද්‍ය ධම්මිකගෙන් ප්‍රශ්න කළේ ‘අපට වැරදුණේ කොතැනද ? ‘ කියලයි.

‘වැරදුණ තැන් ගණනාවක් තිබෙනවා. පොදුවේ ගත්විට දුප්පත්කම, ආදායම් විෂමතාව සහ සම්පත් හිගය. ඒ වගේම පසුගාමී සමාජ – ආර්ථික සහ සංස්කෘතික ආකල්ප. විශේෂයෙන් ආහාර සම්බන්ධයෙන් වන පසුගාමී ආකල්ප‘

ඔහු සටහන් කරනවා.

‘ඔබ කියන්නේ කුමක්ද කියලා අපට වැටහෙන්නේ නැහැ. අපි බත්කන ජාතියක්. අපේ සංස්කෘතිය ඒක. ඔබ කියන්නේ බත් කෑම මේ හා ඍජුව සම්බන්ධයි කියලද ?‘

ඇය ආවේගාත්මකව ප්‍රශ්න කරනවා.

‘නැහැ මම දෙඹරයකට ගල් ගහන්න සූදානම් නැහැ. ඒක නැති අවුලක් ඇති කර ගැනීමක්. ඒත් ඔබ ඇත්ත වටහා ගත යුතුයි. ලෝකය දෙස වගේම ඔබ අවට සමාජය දෙසත් ඇස් යොමුකර බැලිය යුතුයි. එවිට ඔබට ඇත්ත වැටහේවි‘

ඔහු ආවේගය මැඩගෙන අකුරු කරන බවක් පේනවා.

ඒ සමග ඔහු යළිත් ඡායාරූප කිහිපයක් එක්කරනවා. ඒ ලංකාවේ ඉහළ සහ මධ්‍යම පංතියේ පාසල් දරුවන්ගේ සහ ග්‍රාමීය අඩු ආදායම්ලාභී දරුවන්ගේ ඡායාරූප කිහිපයක්.

‘ඔබට ඇත්ත වැටහෙනවාද ? ආදායම් මට්ටම අනුව තමයි මේක තීරණය වෙන්නේ. දුප්පත් ළමුන්ට ප්‍රෝටීන් ආහාර පමණක් නෙමෙයි සාමාන්‍ය ආහාර වන බත් සහ එළවළුවත් ප්‍රමාණවත් තරමට ලැබෙන්නේ නැහැ. විශේෂයෙන් අඩු ආදායම්ලාභී දරුවන්ට මස් – මාළු සහ කිරි ආහාර ලැබෙන්නේ අතිෂයින් අඩුවෙන්. ඒකට ඒවායේ මිල ගණන් ඍජුව හේතු වෙනවා‘

ඔහු යළිත් සදහන් කරනවා.

මේ අතර රාජකාරී කටයුතු අතරතුර සවාදයට එක්වෙන මගේ මාධ්‍ය මිතුරෙක් වන තීක්ෂණ සටහනක් එවනවා. ඒ එළවළු සහ සහල් සම්බන්ධයෙන් විපක්ෂයේ දේශපාලනඥයින් කියන කතා ගැන.

‘රටපුරාම එළවළු ගොවියෝ අස්වැන්නට මිලක් නැතිව බෙල්ලේ වැල දාගන්න හදද්දී දඹුල්ලේ දේශපාලන අතදරුවෙක් ‘මේ ආණ්ඩුවෙන් ගොවියාට අගතියක් වෙන්නේ නෑ කියලා‘ විහිළු කරනවා.  ගොවියාගේ කඳුළු ව්‍යාපාරික ගජමිතුරන්ට මසුරං කරනවා, යැයි මාතලේ දිස්ත්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීණි රෝහිණී කවිරත්න මහත්මිය පවසයි.   

මේ පෝස්ට් එක දකින රාගම පද්මිණී ද සිල්වා ගුරු මහත්මිය සංවාදයට එක් වෙන්නේ රකුසු කරගත් මුහුණින්.

‘මේ ගෑනීට අමාරුව මාතලේ එළවළු වගාකරන ගොවියෝ ගැන. ඒ ඡන්දේ තියෙන්නේ මාතලේ නිසා වෙන්න ඇති. ඒත් මේ මොහොතෙත් මාළු සහ මස් ආහාර නිෂ්පාදකයොත් බරපතළ අර්බුදයකයි ඉන්නේ. ඔවුන් ගැන කතා කරන්න මුං කවුරුත් නැහැ. මේ තනිකරම ඡන්ද බලාගෙන කරන කතා. ඇයි ඔය කැක්කුම ධීවරයෝ, සත්ත්ව ගොවිපොළ හිමියෝ ගැන නැත්තේ ?‘ ඇය ආවේගයෙන් ප්‍රශ්න කරනවා.

මේ අතර සංඛ්‍යා ලේඛන එක්කම කතා කරන්න නිතර සූදානමින් ඉන්න සෞඛ්‍ය හා පෝෂණවේදය ගැන වඩාත් සංවේදී මාගේ ගුරු මිතුරියක් වන ප්‍රියංකා ජයකොඩි කොහෙන්දෝ සංවාදයට එක් වෙනවා.

‘මෙතැන ලොකු අවුලක් තියෙනවා. ඒ තමයි අපේ ළිංමැඩියෝ පිරිසක් කියනවා බත් කෑම තමයි ලොකුම කෑම කියලා. දැන් වුණත් හාල් මිල, එළවළු මිල ගැන මහා සංවාදයක් යන්නේ මේ බොරුව නිසාය. ඇත්තටම නිසි පෝෂණයක් සදහා පිෂ්ඨමය ආහාර (බත්, පාන්, කොස්, අල වගේ) වලට වඩා ප්‍රෝටීන්, මේදය, තන්තු ශරීරයට අත්‍යවශයි. විශේෂයෙන් බත්වලින් ලැබෙන්නේ කාබෝහයිඩ්‍රේට් – ශක්තිය විතරයි. ඒ නිසා මස්, බිත්තර, මාළු වගේම කිරි ආහාරත් ආහාරයට ගත්තොත් විතරයි නිසි පෝෂණයක් ලැබෙන්නේ. අපේ කරුමෙට බතට තියෙන රජ සැලකිල්ල මාළුවලට, මස්වලට නැහැ. පලතුරුවලට නැහැ. ඉහළ ආදායම් ලබන පන්තිය මාළු – මස් සහ කිරි ආශ්‍රිත ආහාර ඇති තරම් කන කොට අපේ අඩු ආදායම්ලාභී පවුල්වල දරුවන්ට කන්න කියන්නේ බත් – කොස් දෙල්. මේක තනිකරම කුහකකම ඉක්මවා ගිය පන්තිමය ගැටලුවක්. හරියට 56දී සිංහල භාෂාව රාජ්‍ය භාෂාව කරලා ලොකු වුන්ගේ ළමයින්ට ඉංග්‍රීසි මවුබස කළා වාගේ අමන වැඩක් තමයි මේක‘

ඇය සංඛ්‍යා ලේඛන උපුටා දැක්වීමට සූදානම් බව පවසමින් කියනවා.

අපේ ළමයි කුරුමිටෝ / කෝටුකිතයියෝ වෙනවා

‘ඔයාලා හොදින් දන්නවා නිරෝගී ජීවිතයක් ගත කරන්න දෛනිව අපට යම්කිසි ශක්ති ප්‍රමාණයක් අවශ්‍යයි. අපි ඒකට ‘කැලරි‘ කියලා කියනවා. 2011 දී ලංකාවේ පුද්ගලයෙක් ලබා ගත්ත සාමාන්‍ය දෛනික කිලෝ කැලරි ගණන වුණේ 2581.11ක්. ඒ අගය 2017 වෙන කොට 2963.95 දක්වා සැලකිය යුතු විදිහට වැඩි වෙලා තිබෙනවා. ඒත් අපිට වෛද්‍යවරු, පෝෂණ විශේෂඥයෝ නිතර කියන්නේ ‘සමබල ආහාර වේලක්‘ ගන්න කියලනේ. ඒත් ඇත්තටම ඒක එහෙම නැහැ. උදාහරණයක් විදිහට 2017 දී අපේ කැලරි අවශ්‍යතාවෙන් කිලෝ කැලරි 2395ක්ම ලබා ගෙන තිබෙන්නේ එළවළු වලින්. මස්, මාළු, කිරි, බිත්තරවලින් අපි ලබාගෙන තිබෙන්නේ කිලෝ කැලරි 185ක් විතරයි. ඒක 2017 වන විට කිලෝ කැලරි 181.43 දක්වා අඩු වෙනවා.

ඒ වගේම තමයි ප්‍රෝටීන් අවශ්‍යතාව. අපේ ප්‍රෝටීන් අවශ්‍යතාවෙන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් ලැබෙන්නේ එළවළුමය මූලාශ්‍රවලින්. 2017 දී කිලෝකැලරි 49.84ක් එළවළු වලින් ගන්න කොට මස්- මාළු වාගේ දේවල්වලින් ගන්නේ කිලෝ කැලරි 24.11ක් විතරයි. මේකේ වැදගත්ම කරුණ තමයි 2011 දී එළවළු තිබුණේ 44.45ක අගයක. ඒක 2017 වන විට 49.84 දක්වා වැඩි වෙනවා. මස් – මාළුවල අගය 2011 දී තිබුණේ 21.66ක. 2017 වන විට ඒක වැඩි වෙන්නේ 24.11 දක්වා විතරයි. ඒ කියන්නේ එලවළු වලින් ලබා ගන්න ප්‍රෝටීන් කිලෝ කැලරි ගණන 5.5කින් පමණ වැඩිවෙන කොට මස්-මාළුවල ගණන වැඩිවෙන්නේ කිලෝ කැලරි 2කට ආසන්න අගයකින්. මේක කිසිසේත්ම යහපත් තත්ත්වයක් නෙමෙයි‘

ඇය තමන්ගේ සංඛ්‍යා ලේඛන හරඹය අරඹින් කියනවා.

‘ඔයාලාට තෙරෙනවානේ. අපේ ළමයින්ට වැටකොළු – පතෝල කන්න බලකරනවා. මාළු – මස් කන්න තියෙන අවස්ථාව අහිමි කරනවා. එලවළු වැඩි වැඩියෙන් කනවා කියන්නේ වස කනවා කියන එක කියලා ඔයාලා දන්නවා

ඇය වඩාත් සංවේදී වෙමින් පවසනවා.

‘මේ අතර සංවාදයට එක්වෙන මිතුරියක් වන දීපිකා අල්මේදා පවසන්නේ ප්‍රියංගා පමණ ඉක්මවා සංවේදී වන බවයි. ඇය දේශීය ගොවියා ගැන කතා නොකරන බවට ඇය චෝදනා කරනවා.

‘ඇයි ඔයා එහෙම කියන්නේ. මම කිසිමදාක එයාලාව අවතක්සේරු කරන්නේ නැහැ. ඒත් එළවළු ගොවියා වගේම කුකුල් මස් නිෂ්පාදකයාටත්, ධීවරයාත් අපට අතිෂයින් වැදගත්. ඔයා හොදට බලන්න එළවළුයි – බතුයි විතරක් කන අය කී දෙනාද ඉන්නේ කියලා. අපේ ඔෆිස් ස්ටාෆ් එකේ නම් ඉන්නේ එක මිස් කෙනෙක් විතරයි‘

ප්‍රියංගා කියනවා.

මේ සමග ඇය තම මතය යළි තහවුරු කිරීමට සංඛ්‍යා දත්ත එක්කරනවා.

‘මං ඔයාලාට කියන්නම්, මේවා මගේ පණ්ඩිතකමට කියන කතා නෙමෙයි. ළමයින්ට නිසි පෝෂණයක් නොලැබුණොත් වෙන දේ ඔයාලාම දන්නවානේ. ගහකට පැළය කාලෙදී පෝර නොදා වයසට ගියා පස්සේ පෝර බැන්දත් වැඩක් නැහැ. ඒ වගේ තමයි ළමයෙක්ට වසය අවුරුදු 05 පෙර කාලේ නිසි පෝෂණයක් ලැබිය යුතුයි. ඒත් ලංකාවේ අපි පම්පෝරි ගහන තරම් වැඩ කරන්නේ නැහැ. ලංකාවේ අවුරුදු 05 අඩු ළමයින්ගෙන් 20.5%ක් (2017දී) ‘වයසට නියමිත බර‘ නැහැ. ඒ කියන්නේ වයසට ගියත් ඒ ළමයින්ට ‘නිසි බරක් නැ. ඒ කියන්නේ හැම ළමයි 5/1ක්ම වසයට අනුව තිබිය යුතු උස නැති ළමයි.

ඒ වගේම තමයි ‘උසට හරියන බර‘ නැති අවුරුදු 05 අඩු ළමයින්ගේ ප්‍රතිශතය 2016 දී 15.1%ක්. පුදුමේ කියන්නේ 1993දී ඒ ප්‍රතිශතය තිබුණේ 15.5%ක. අවුරුදු 23කට පස්සෙත් අපිට ඒ අගය අඩු කර ගන්න පුළුවන් වෙලා තියෙන්නේ 0.4%කින් විතරයි. මේක තමයි ලංකාවේ ආදායම් විෂතමතා කියන්නේ. මේ ළමයි සේරම දෙනා පහළ සහ අඩු ආදායම් ලබන පවුල්වල දරුවෝ. හොදට මතක තියා ගන්න මේ පවුල්වල ළපටි දරුවෝ විතරක් නෙමෙයි නවයොවුන් දරුවෝ, දෙමාපියන් පවා නිසි පෝෂණයක් නැති අය‘

ප්‍රියංගා සංවාදය ඉදිරියට ගෙන යමින් කියනවා. දැන් ඇය කියන දේ අසා සිටීමට වැඩි දෙනෙක් කැමැත්තක් දක්වන බව පේනවා.

‘ඔයාට නිවාඩු දුන්නා කියලා පාඩුවක් වෙලා නැහැ වගේ ‘ අයෙක් මේ අතර ප්‍රියංගාට විහිළු කරනවා.

‘නැහැ අනේ, අපි මේවා කාට කියලා කියන්න ද ? මාළුකාරයා පාරේ යනකොට හුහුල්ලන ගෑනු මම ඕනෑ තරම් දැකලා තියෙනවා. තලපත්වල, තෝරාමාළුවල මිල අහලා සූඩයෝ, ලින්නෝ ගන්න ටීචර්ලා මම දන්නවා. ඒක වෙලා තියෙන්නේ මේවට කිසිම ධෛර්යක් නොදෙන නිසා‘

ඇය කියනව. මේ අතර ඇය යළිත් ජන හා සංඛ්‍යා ලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ පොතක් කොපි කරනවා.

පවුලක සාමාන්‍ය ආහාර වියදම තුළ සහල් සහ එළවළු වියදම

‘මං ඔයාලාට ලංකාවේ ඇත්ත කතාව පහදලා දෙන්නම්. මං ගාව තියෙන්නේ ටිකක් පරණ දත්ත. ඒ කියන්නේ 2018 දී ජන ලේඛන හා සංඛ්‍යා ලේඛන දෙපාර්තමේන්තුව විසින් නිකුත් කළ සංඛ්‍යා දත්ත අත්පොත. ඒකේ 34 වැනි පිටුවේ ලංකාවේ ගෘහ ඒකකයක සාමාන්‍ය විදයම් ලේඛනය තියෙනවා. ඒකේ ‘තෝරාගත් ආහාර ආයිතමය – Average Monthly Household Expenditure Selected Food Items එකේ දත්තවලට අනුව 2009/10 අවුරුද්ද් සහල් වලට පවුලක් වියදම් කරලා තියෙන්නේ රුපියල් 2298යි (කිලෝ 36.3කට) ඒක 2012/13 වෙන කොට 2134 දක්වා අඩු වෙනවා. ඒ හාල් මිලදී ගැනීම කිලෝ 34.8 දක්වා අඩු වුණ නිසයි. 2016 දී ඒක 2452යි. ඒ කිලෝ 33.1ක් මිලදී ගන්න. මං ගණන් හදලා බැලුවා 2009/10 අවුරුද්දේ මේ තෝරා ගත්ත ආහාර වර්ග සදහා පවුලක සාමාන්‍ය වියදම රුපියල් 13,265යි. ඒකෙන් රුපියල් 2298ක් තමයි සහල්වලට වියදම් කරන්නේ. ඒ කියන්නේ පවුලක සාමාන්‍ය ආහාර සදහා යන වියමින් 17.32%ක් තමයි සහල් සදහා වැය කරන්නේ. එතකොට එළවළු සදහා ඔවුන් මාසිකව වැය කරන්නේ රුපියල් 1006ක්. ඒ කියන්නේ සාමාන්‍ය ආහාර සදහා යන වියදමින් 7.58%ක් තමයි වියදම් කරන්නේ. පවුලක සහල් සහ එළවළු සදහා දරන සාමාන්‍ය වියදම තෝරාගත් ආහාර සදහා වන වියදමෙන් 25%ක් විතර තමයි වෙන්නේ. ඒත් ඔවුන්ට පෝෂණය සදහා අත්‍යවශ්‍ය වන මස්, මාළු,කරවල, කිරි, සහ කිරි නිෂ්පාදන සහ බිත්තර සදහා මාසිකව රුපියල් 3344ක් වැය කරන්න සිද්ධ වෙනවා. කොටින්ම ඔවුන් මාසිකව මාළු කිලෝ 3.8ක් සදහා රුපියල් 1163ක්, ඒ කියන්නේ එළවළුවලට වඩා වැඩි මිලක් දරන්න වෙනවා. ඒ කියන්නේ පවුලක සාමාන්‍ය ආහාරවලට දරන වියදමෙන් 25.20%ක් ඔවුන් ප්‍රෝටීන් ආහාරවලට වියදම් කරන්න ඕනෑ. ඒකෙන් 8.7%ක් මාළුවලට‘

ඇය සුපුරුදු පරිදි වේගයෙන් අකුරු කරමින් කියනවා.

‘ඉතිං මං අහන්නේ මේ කොරෝනා ප්‍රශ්නේ හින්දා මාළුවලට ඇතිවෙලා තියෙන අවුල ගැන කවුරුත් කතා නොකරන්නේ ඇයි ? පවුලක සාමාන්‍ය ආහාර වියදමෙන් 8%ක් වෙන මාළු ගැන කිසිම කතාවක් නැති මිනිස්සු ඇයි ඊටත් වඩා අඩු වැදගත්කමක් තියෙන එළවළු ගැන කෑ ගහන්නේ. එතන තියෙන්නේ තනිකරම දේශපාලන වුවමනා එපාකම්. ඔය රෝහිණී කවිරත්තනලා, රජිත් කීර්ති තෙන්නකොන්ලා ධීවරයෝ ගැන, මිනිස්සුට මස් – මාළු කන්න තියෙන අයිතිය ගැන, ධීවරයින්ගේ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරනවාද ? නැහැ‘

මගේ ගුරු මිතුරිය ආවේගයෙන් ප්‍රශ්න කරන්නේ කෘෂිකර්මාන්තය තුළ වඩාත් ප්‍රමුඛ භූමිකාවක් ඉටුකරන්නේ, නැතිනම් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයට වැඩි වටිනාකමක් දෙන්නේ වී හෝ එළවළු වගාව නොව ධීවර සහ පශු සම්පත් බව ද දත්ත සහිතව හෙළි කරමිනි.

‘2019 මහ බැංකු වාර්ෂික වාර්තාවේ 58 පිටුව බලන්න. ඒකේ ඇත්ත තත්ත්වය පැහැදිලි කරනවා. වී නිෂ්පාදනය මගින් 2019 දළ දේශීය නිෂ්පාදනයට එක්කරලා තියෙන්නේ 0.7%ක අගයක්. එළවළු නිෂ්පාදනයෙන් 0.6%ක්. ඒ කියන්නේ අපි කෘෂිකර්මාන්තය ලෙස ඌනනය කරන ප්‍රධාන ආර්ථික කටයුතු දෙක මගින් ජාතික නිෂ්පාදිතයට එක් කරන්නේ 1.3%ක් වාගේ ප්‍රමාණයක්. ඒත් ධීවර කර්මාන්තය 2019 දී 1.1%ක් ඒ කියන්නේ වී වගාවට වඩා 0.4%ක දායකත්වයක් දෙනවා. පශු සම්පත් 0.7%යි. ඒ කියන්නේ වී වගාවට සමාන දායකත්වයක් තමයි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයට දෙන්නේ‘

මේ අතර ආණ්ඩුට දැඩි හිතවත්කමක් දක්වන මගේ හිතවත් ව්‍යාපාරිකයෙක් සංවාදයට එක්වෙමින් ප්‍රශ්න කළේ ‘ඉතිං මොකක්ද අවුල ?‘ කියාය.

‘කිසිම අවුලක් නැහැ. අපි කියන්නේ බත්පතට එළවළු වගේම මාළු – බිත්තර – මස් වුවමනායි කියලයි. ඒකටත් ජාතික වශයෙන් ප්‍රමුඛතාව වගේම අවධානය අවශ්‍යයි කියලයි. එහෙම නැතිව මේ කිසිම දේක වටිනාකම අවතක්සේරු කිරීමක් කරන්න මට අවශ්‍ය නැහැ‘

ඇය සංයමයෙන් පවසනවා.

මෙවැනි ප්‍රශ්න හා චෝදනා හරහා අපේක්ෂිත සංවාදය කැලෑ පැනීමට හැකි නිසා යළිත් සංවාදය නිසි මගට ගැනීමට වෛද්‍ය ධම්මික උත්සාහා කරනවා. ඔහු ප්‍රියංකාට අභියෝගයක් කරනවා.

‘හරි ඉතිං ගුරු මවුනි, කියන්න බලන්න අර සහල් – එළවළු කතාවේ දැන් තත්ත්වය. මොකද මාත් ඒ ගැන දැන ගන්න කැමතියි. මං ආර්ථික විද්‍යාව ගැන මෙලෝ දෙයක් දන්නේ නැහැ‘

වෛද්‍ය ධම්මික අවංකව සටහනක් තබමින් කියනවා.

‘ආර්ථික විද්‍යා වේ මූලික දේවල්වත් නොදන්න ඈයෝ තීන්දු තීරණ ගන්න නිසානේ මේ අවුල ඇති වෙලා තියෙන්නේ‘

ප්‍රියංකා සරදම් ස්වරයෙන් සටහනක් සමග ක්ලිප්ආර්ට් එකක් එක්කරනවා.

‘මෙහෙමයි, මං මුලින් කිව්වා වාගේ සහල් සහ එළවළු සදහා පවුලක සාමාන්‍ය මාසික වියදම 2012/13 දී 15,651 දක්වා ඉහළ යනවා. සහල් සදහා යන වියදමත් 2009/10 දී තිබුණ අගය වුණ 2298 සිට 2134 දක්වා අඩුවෙනවා. ඒ මිල පහළ යාම නිසා නෙමෙයි සහල් මිලදී ගැනීම කිලෝ 34.8 දක්වා අඩු වුණ නිසා. ඒ කියන්නේ 2009/10 දී පවුලක සාමාන්‍ය ආහාර සදහා යන වියදමෙන් 13.63%ක් තමයි සහල් සදහා යන්නේ. එළවළු වල වියදම 1279 දක්වා 8.17%ක් වෙනවා. පොදුවේ බලන කොට 2012/13දී සහල් – එළවළු සදහා පවුලක සාමාන්‍ය වියදම තෝරාගත් ආහාරවල සමස්ත වියදමෙන් 21.80%ක් වෙනවා. මේක 2009/10 වඩා (25%) පැහැදිලිවම අඩු අගයක්.

මස්, මාළු,කරවල, කිරි, කිරි ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන සහ බිත්තරවලට 2012/13 අවුරුද්දේ රුපියල් 4304ක් වියදම් වෙලා තියෙනවා. ඇත්තම එළවළුවලට වඩා මාළුවලට (රුපියල් 1430ක්) වියදම් වෙලා තියෙනවා. ඒ වගේම තමයි කිරි ආශ්‍රිත නිෂ්පාදන වලට රුපියල් 1359ක් වියදම් වෙලා තියෙනවා. කොහොම වුණත් මේ එකතුවේ පොදු ප්‍රතිශතය සාමාන්‍ය වියදමෙන් 27.49%ක්.

2016 දී මේ තත්ත්වය තව දුරටත් පහළ වැටෙනවා. 2016 දී පවුලක සාමාන්‍ය මාසික සහල් පාරිභෝජනය කිලෝ 33.1 දක්වා අඩු වෙනවා. ඒ වෙනුවෙන් වැය කරන්නේ රුපියල් 2452යි. (ඒක 2010 දී කි‍ලෝ 36.3ක්) එළවළුවලට යන වියදම රුපියල් 1530යි. 2016 දී පවුලක තෝරාගත් ආහාර වර්ග සදහා මාසික වියදම 19,144ක්. ඒ කියන්නේ 2016 දී නිවසක සහල් සදහා ගිය මාසික වියදම මුළු ආහාර වියදමෙන් 12.88%ක්. එළවළුවලට ගියේ 7.99%ක්. එළවළුවලටයි සහල්වලටයි ගිය සාමාන්‍ය වියදම් ප්‍රතිශතය වු‍ණේ 20.87%ක් වාගේ ගණනක්.

මස්, මාළු, කරවළ, බිත්තර වලට 2016 දී පවුලක ආහාර වියදමෙන් රුපියල් 5278ක් වැය වෙනවා. ඒක සාමාන්‍ය ආහාර වියදමෙන් 27.57%ක්. දැන් ඔයාලාට හොදම වැටහෙනවා ඇති අපි ඇත්තටම මහා ඝෝෂාවක් කරන සහල් මිල සහ එළවළු මිල ඉහළ යාම ඇත්තටම පවුලක ආහාරවලට යන වියදමත් එක්ක සසදන කොට ඇත්ත තත්ත්වේ‘

ප්‍රියංගා ජයග්‍රාහී ස්වරයෙන් පවසනවා.

ඇයගේ ප්‍රකාශයට ලැබෙන්නේ මිශ්‍ර ප්‍රතිචාර. සහල්වලට යන්නේ තමන්ගේ මාසික තෝරාගත් ආහාර වියදමෙන් 12%-13%ක් කියලා පිළිගන්න බොහෝ දෙනෙක් කැමැති නැහැ. ඒත් සංවාදය ගලාගෙන යන විට ඔවුන් ඇත්ත කතාව පිළිගන්නවා. ඒත් ප්‍රශ්නයක් ඇති වෙනවා.

‘ගුරු මවුනි, පවුලක මාසික වියදමෙන් 21%ක් කියන්නේ ලොකු ගාණක්. ඒක ඔයාට දරන්න පුළුවන්කමක් ඇති ඒත් අපිට නම් හරිහ අමාරුයි‘

මේ අතර සංවාදයට එක්වන ඉරේෂා මායාදුන්න නම් සංවර්ධන නිලධාරිනිය පවසනවා. ඇය කියන්නේ 1%ක් වුණත් තමාට දරා ගැනීමට අපහසු බවයි.

‘ඔයාගේ ඩොටා බිල කීයද ?‘

මේ සමග ප්‍රියංගා අහනවා.

‘මං මේ කිව්වේ පවුලක තෝරාගත්ත ආහාරවල වියදමෙන් ප්‍රතිශතයක් විදිහට සහල් – එළවළුවලට යන වියදම ගැන. ඇත්තටම මේක තාම ඉවර නැහැ. ඔයාලා දන්නවානේ ආහාර වියදම් විතරක් නෙමෙයි කියලා ගේකට තියෙන්නේ. ආණ්ඩුව කියන විදිහට ‘ප්‍රධාන ආහාර නොවන වියදම් – Major Non -food Expenditure Group කියලා එකකුත් තියෙනවා‘

ඇය ඒ හා සමගම අදාළ වගු සටහනක් ඉදිරිපත් කරනවා.

‘මට ඔයාලාට උගන්න උගන්න ඉන්න වේලාවක් නැහැ. මේ වගුව බලන්න කෝ. එතකොට ඇත්ත තත්ත්වය තේරෙයි. 2016 දී මේ සදහා පවුලක් රුපියල් 35,886ක් වැය කරලා තියෙනවා. ආහාරයි මේ වියදමයි එකතු කළාම 2016 දී පවුලක සාමාන්‍ය වියදම (35,886 + 19.144 = 55,030) රුපියල් 55,000ක් වෙනවා. දැන් අපි සහල් බිල බලමුද ? 55,000/2452යි. ඒ කියන්නේ 4.45% !යි. එළවළුවලට ගත්තොත් 2.78%යි. මේ දෙකම ගත්තත් පොදු ප්‍රතිශතය වෙන්නේ 7.23%ක්.

මේ හෙළි කිරීම කිහිප දෙනකුගේ විමතියට හේතු වෙනවා. ඒත් සටන අතඅරින්න කිසිවෙක් කැමැති නැහැ. ඔවුන් තර්කපිට තර්ක කරනවා. දැන් සංවාදය පුද්ගලික අමනාපකම්, අවලාද කිරීම් බවට ක්‍රමිකව පත්වෙනවා.

‘හරි ඔයා කියන්නේ ඇත්ත කියලා කියමු. ඒත් !‘

මේ අතර සංවාදයට එක් වෙන හිඹුටානේ සංජය සිරිවර්ධන යමක් කියන්න හදනවා. ඔහු ව්‍යාපාරිකයෙක් වගේම වෘත්තිකයෙක්.

දුප්පතුන්ට මේක ප්‍රශ්නයක් නේද ?

‘ඇයි ඒත් කියන්නේ ඇත්ත කතාව මේක තමයි. අපි නිතරම කතා කරන්නේ දේශපාලනඥයින්ට සංවේදී කතා මිසක් ඇත්තටම ජනතාවට සංවේදී දේවල් ගැන නෙමෙයි. ඒකයි පවුලක සාමාන්‍ය මාසික වියදමෙන් 7-8%ක් වෙන දේවල් මහා සංවාද බවට පත්කරගෙන ඇත්ත කතාව යටපත් කරන්නේ ‘

මගේ හිතවත් මාධ්‍ය මිතුරා තීක්ෂණ බරපතළ සංවාදයකට එන්න හදනවා.

‘ලංකාවේ දුප්පත් අය වැඩියි. සමෘද්ධිලාභීන්ම ලක්ෂ 18ක් ඉන්නවා‘

වෛද්‍ය ධම්මික කිතලව කියනවා.

‘ඉතිං‘

තීක්ෂණ ප්‍රශ්න කරනවා.

‘ඉතිං කියන්නේ මේ සමෘද්ධි පවුල් ලක්ෂ 18ට ඔයා කියන කතාව කොච්චර බරපතළද ? ඔයා දන්නවාද ඒ අය ජීවත්වෙන්නේ හරිම අමාරුවෙන්‘

ඔහු කියනවා.

‘ඇත්ත සමෘද්ධිය පටන් ගත්තේ 1995දී. දැන් අවුරුදු 25ක්. එයාලා තාම දුප්පත් නම් ඒක වෙන තැනක වැරැද්දක්‘

තීක්ෂණ කියනවා.

‘ඔයා දන්නවාද ආණ්ඩුව කියන විදිහට ලංකාවේ දුප්පත්කම කීයද කියලා‘

දැන් තීක්ෂණ සංඛ්‍යා ලේඛන හරඹයට එක් වෙනවා.

‘නැහැ‘

ධම්මික කියනවා.

‘ඕක තමයි මහත්තයෝ වැඩේ. 1995 ඉදන් සමෘද්ධිය දෙනවා. දැන් අවුරුදු 25ක්. එදා සමෘද්ධිය ගත්ත අයගේ ළමයිනුත් දැන් සමෘද්ධිය ගන්නවා. ඒත් ආණ්ඩුව කියන තාලෙට 2017දී ලංකාවේ දරිද්‍රතාව 3.1%ක්. කොළඹ දිස්ත්‍රික්කේ 0.6%යි. ඔයා ඉන්න ගම්පහ 1.3%යි. ඇත්ත කතාව ඕකයි. ඒත් ඔයාගේ පැත්තේ කී දෙනෙක් සමෘද්ධිය ගන්නවාද ? ‘

තීක්ෂණ දැඩි ස්වරයෙන් ප්‍රශ්න කරනවා.

‘සහෝදරයා මතක තියා ගන්න නිදහස දුන්න දා ඉදන් මේ රටේ ආණ්ඩු දුප්පත්කමට සහනාධාර දෙනවා. විසදුම් දෙනවා. ඩඩ්ලි නිකං හාල් දුන්නා. ප්‍රේමදාස ජනසවිය දුන්නා. චන්ද්‍රිකා සමෘද්ධිය දුන්නා. ඒත් ආණ්ඩුව කියනවා ලංකාවේ සමෘද්ධිලාභීන් ලක්ෂ 18ක් ඉන්නවා කියලා. ඒ කියන්නේ ලංකාවේ පවුල්වලින් 25%ක් සමෘදධිලාභීන් ! සමෘද්ධිය ඇත්ත වුණත් ඇත්ත කතාව තිත්තයි. ඒ නිසා මම යනවා. මට වැඩ තියෙනවා. අසේල මේ කතාව හරියට ලියන්න ඕනෑ හරිද ? ගේම් බැහැ‘

තීක්ෂණ ලොකවුට් වුණා. දැන් එකා දෙන්නා ඉවත් වෙනවා. මායි ප්‍රියංගයි ටිකක් වෙලා චැට් කරලා කතාව අවසන් කළා. දැන් ඔබ කියවන්නේ අලුත්ම තාලේ මාධ්‍ය අත්දැකීමක්. ඔබටත් මේකට එක්විය හැකියි.

‘අනේ මන්දා අසේල මේ මහ බැංකුවේ දත්ත එක්ක කරන සෙල්ලම හරිම විනෝදයි. ඒත් මට නිකං මොකක්ද වාගේ ‘

කතාවට විරාමයක් දෙමින් ප්‍රියංගා කියනවා.

‘ඒ ගැන හිතන්න එපා. ආණ්ඩුවයි නිලධාරිනුයි මේ සේරම තහවුරු කරන්නේ මහ බැංකු දත්ත එක්ක නේ. ඒ නිසා අපිටත් ඒකම කරන්න වෙනවා.

‘දත්ත කියන්නේ දෙපැත්ත කැපෙන පිහියක් වාගේ නේද ?‘

‘ඔව් වදුරන්ට අහුනොවෙනකල්‘

සටහන – අසේල වීරසේකර

වත්තල හුණුපිටිය ප්‍රදේශයේ පිහිටි සීමාසහිත ලංකා පොහොර සමාගම අද (12) අමාත්‍ය මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා නිරීක්ෂණය කළා. මොහාන් සිල්වා, ප්‍රසන්න රණවීර යන රාජ්‍ය අමාත්‍යවරුන්, රාජ්‍ය නිලධාරීන්, පොහොර සමාගමේ සභාපති ජනත් විදානගේ මහතා ඇතුළු නිලධාරීන් ද මීට එක්ව සිටියා.

2015 වසරේ දියර පොහොර මිලදී ගැනීමේදී සිදුව ඇති මහා පරිමාණ වංචාවක් පිළිබඳව මෙහිදී නිලධාරීන් අමාත්‍ය මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතාට කරුණු ඉදිරිපත් කළා. මීට අදාළව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විමර්ශන ආරම්භ කොට ඇති අතර, අධිකරණ ක්‍රියාමාර්ගවලට යොමු කර ඇති බවයි මෙහිදී හෙළිදරව් වුණේ.

ලංකා පොහොර සමාගමට දෛනිකව පොහොර ටොන් 2,500ක් ලබා ගන්නා අතර, පොහොර මෙට්‍රික් ටොන් 2000ක් දෛනිකව නිකුත් කරනවා. වී ගොවිතැනට අවශ්‍ය දිවයින පුරා පොහොර බෙදා හැරීමේ ප්‍රධානම කාර්ය සිදු කරන්නේ ලංකා පොහොර සමාගමයි.

පොහොර සමාගමේ වත්තල පිහිටි සියලු ගබඩා සංකිර්ණ ද මෙහිදී අමාත්‍යවරයා ඇතුළු පිරිස නිරීක්ෂණය කළා. කල් ඉකුත්ව ගබඩාකොට ඇති දියර පොහොර ලීටර් 118,000කට අධික ප්‍රමාණය ද අමාත්‍යවරයා මෙහිදී නිරීක්ෂණය කරනු ලැබුවා.

පොහොර සමාගමේ නිලධාරීන්ගේ ද විරුද්ධත්වය නොසලකා හරිමින් 2015 වර්ෂයේ මෙම දියර පොහොර මිලදී ගෙන ඇත්තේ බැංකු පහසුකම් ඇතුළු රාජ්‍ය වරප්‍රසාද රැසක් ලබා ගනිමින්. මෙම ප්‍රමිතියෙන් තොර දියර පොහොර ලංකා  පොහොර සමාගමට මිලදී ගෙන ඇති අතර, විද්‍යාගාර පරීක්ෂණවලින් ප්‍රමිතිය නොමැති බව තහවුරු කර තිබියදීත් අඛණ්ඩව වංචනිකව එවකට බලධාරින් මෙම පාඩුව රජයට සිදු කළ බවයි අමාත්‍යවරයාට අදාළ නිලධාරීන් කරුණු ඉදිරිපත් කළේ. එසේම එවකට පොහොර සමාගම් භූමියේ කාපට් අසුරා සකස් කිරීමේදී ලක්ෂ 88ක මුදලක් වංචා කළ බවයි නිලධාරීන් ප්‍රකාශ කළේ.

සමාගමේ නීති නිලධාරියා ඇතුළු නිලධාරීන්ගෙන් මෙම වංචාවන්ට අදාළ විමර්ශනවල ප්‍රගතිය විමසූ අමාත්‍යවරයා, වහාම විමර්ශන කඩිනම් කරන ලෙස උපදෙස් ලබා දුන්නා.

ලංකා පොහොර සමාගම සතුව ගබඩා 46 ක් දිවයින පුරා පවතිනවා. වෙලාවට පොහොර ටික ගොවියාට ලබා දීමත්, අපහසුතාවයට පත් නොවන පරිදි එය සිදුකිරීමත් අත්‍යවශ්‍ය බවයි මෙහිදී අමාත්‍යවරයා පෙන්වා දුන්නේ.

එසේම කිළිනොච්චි හා අනුරාධපුර තලාව ප්‍රදේශයේ නව පොහොර ගබඩා ඉදිකිරීමට අවශ්‍ය කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ද මෙහිදී ගනු ලැබුවා. මිනිපේ ප්‍රදේශයේ පොහොර හිඟයක් ඇති බවට නැගෙන ගොවි ගැටළු ගැන වහාම සොයා බලන ලෙසත්, පොහොර ඇසුරුමේ සිට මහා පරිමාණ සමාගම දක්වා විවිධ වංචාවන් ගැන පුළුල් විමර්ශනයක් ආරම්භ කරන ලෙසත් අමාත්‍යවරයා මෙහිදී දැනුම් දුන්නා.

එසේම පොහොර සංස්ථා භූමියේ සියලු මාර්ග කාපට් අතුරා කඩිනමින් සකස් කිරීමට අවශ්‍ය ක්‍රියාමාර්ග ද මෙම නිරීක්ෂණ චාරිකාවේදී ගනු ලැබුවා. සංස්ථාවේ වැටුප් විෂමතාවයක් පිළිබඳව නිලධාරීන් කරුණු ඉදිරිපත් කළ අතර, රාජ්‍ය කළමනාකරණ දෙපාර්තමේන්තුව සමඟ සාකච්ඡා කොට ඊට විසඳුම් ලබාදෙන බවයි අමාත්‍යවරයා දැනුම්දෙනු ලැබුවේ. පොහොර බෙදාහැරීමේ ජාලය ඇතුළු කාර්යක්ෂම සේවාවක් සඳහා වූ පළාත් හා දිස්ත්‍රික් මට්ටමින් ඇති පුරප්පාඩු පුරවා, වී ගොවියාට උපරිම සේවාවක් ලබාදීමේ පොහොර සංස්ථාවේ වගකීම කර මතට ගෙන ඉටුකරන ලෙසයි මෙහිදී අදාල පාලනාධිකාරියෙන් අමාත්‍යවරයා ඉල්ලා සිටියේ.

පොහොර ගෙන්වීම, මිශ්‍රණය, ගබඩා කිරීමල බෙදාහැරීම සීමාසහිත ලංකා පොහොර සමාගම සිදුකරන අතර, ඇතැම් පෞද්ගලික සමාගම් වැරදි ලෙස පොහොර ගෙන්වීම, වංචනික ලිපි ලේඛන ඉදිරිපත් කරමින් පොහොර ගෙන්වීම, වංචනික ලෙස බෙදාහැරීම, වංචනික මිශ්‍රකිරීම සියල්ල ද සිදු කරන බවත්, ඒ පිළිබඳ ගෙන ඇති ක්‍රියාමාර්ග මොනවාද යන්න වහාම තමන් වෙත වාර්තා කරන ලෙසත්, පොහොර ලේකම් කාර්යාලයේ නිලධාරීන්ට හා ලංකා පොහොර සමාගමේ නිලධාරීන්ට කෘෂිකර්ම අමාත්‍ය මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා මෙම නිරීක්ෂණ චාරිකාවේ දී දැනුම් දෙනු ලැබුවා. අනතුරුව මාධ්‍ය වෙත ද අමාත්‍යවරයා අදහස් පළ කළා.

මීට එක්වූ රාජ්‍ය අමාත්‍ය මොහාන් සිල්වා මහතා ප්‍රකාශ කළේ, කාබනික පොහොර භාවිතය ගැන ජනතාව දැනුවත්කොට නිසි ක්‍රමවේදයක් හරහා භාවිතයට හුරු කිරීමට සැලසුම් සහගත ක්‍රියාමාර්ග ගෙන ඇති බවයි, කෙටිකාලීනල  දිගුකාලීන ලෙස ඒ සඳහා ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බවද රාජ්‍ය අමාත්‍යවරයා මාධ්‍ය වෙත අදහස් පළකරමින් කියා සිටියා.

මිනිසුන් දස දෙනෙකුගෙන් නව දෙනෙකුට කොවිඩ් 19 වැළඳීම වලක්වා ගත හැකි එන්නතක්, හදිසි අනුමැතිය ලබා ගැනීම සඳහා සුදානම්ව පවතී.

එය සංවර්ධනය කළ Pfizer සහ BioNTech සමාගම් පවසන්නේ මෙම එන්නත මිනිසුන් 43,500ක් යොදා ගනිමින් අත්හදා බැලූ අතර එහි සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳව කිසිදු ප්‍රශ්නයක් මතු නොවූ බවය.

මේ එන්නත කුමක් ද? කෙතරම් ඵලදායක ද?

කොරෝනා වෛරසයට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා මෙම එන්නත මගින් ඔබේ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය පුහුණු කරවයි.

මෙය RNA ගණයට අයත් නව එන්නත් වර්ගයකි. ඒ සඳහා භාවිත කෙරෙන්නේ වෛරසයේ ජාන කේතයෙන් වෙන් කර ගත් ඉතා කුඩා කොටසක් පමණි. එම කොටස ඔබේ සිරුර තුළ ක්‍රියාත්මක වීමෙන් වෛරසයේ කොටසක් තනනු ලබන අතර එය පිටස්තරයෙකු ලෙස හඳුනා ගනිමින් ඔබේ ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ඊට එරෙහිව සටන් කරන්නට පටන් ගනී.

මෙම එන්නත මාත්‍රා දෙකක් වශයෙන් ලබා දෙන අතර එම මාත්‍රා දෙක අතර සති තුනක කාල පරතරයක් තබා ගැනේ.

මූලික අත්හදා බැලීම්වලින් පෙනී ගොස් ඇත්තේ මෙම එන්නත ලබා දුන් පිරිසෙන් 90%කට වැඩි දෙනෙකුට කොවිඩ් රෝග ලක්ෂණ මතු නොවූ බවය.

මෙම වර්ගයේ එන්නතක් මීට පෙර භාවිත කර තිබේ ද?

RNA ගණයට අයත් එන්නතක් මිනිසුන් සඳහා භාවිත කිරීමට මෙතෙක් අනුමත වී නොමැත.

නමුත් මෙම සංකල්පය පිළිබඳව පර්යේෂණ පවත්වා වෙනත් රෝග සඳහා නිපදවූ එන්නත් සායනික අත්හදා බැලීම් සඳහා මිනිස් දේහය මත භාවිත කර තිබේ.

නව එන්නත මුලින්ම ලැබෙන්නේ කාට ද? කවදා ද?

කොවිඩ් 19 වැඩිපුරම මාරාන්තික වී ඇත්තේ වයසින් වැඩි පුද්ගලයන්ට බැවින් මෙම එන්නත ලබා දීමේ දී වයස්ගත පුද්ගලයන්ට ප්‍රමුඛත්වය ලබා දීමට එක්සත් රාජධානිය තීරණය කර තිබේ. එම නිසා වැඩිහිටි නිවාසවල වෙසෙන්නන් සහ ඒවාහි කාර්ය මණ්ඩලය ප්‍රමුඛතා ලැයිස්තුවේ ඉහළින් සිටිති. මීළඟට සිටින්නේ රෝහල් සේවකයන් ඇතුළු සෞඛ්‍ය සේවා කාර්ය මණ්ඩලයයි.

අනතුරුව වයස් කාණ්ඩය පදනම් කර ගනිමින් ජනතාව ලැයිස්තුගත වන අතර වයස අවුරුදු 50ට අඩු පිරිස ලැයිස්තුවේ පහළින් සිටිනු ඇත.

සියලු කටයුතු සාර්ථකව සිදු වුවහොත්, එළැඹෙන නත්තලට පෙර පළමු එන්නත් මාත්‍රාව ලබා දීම සිදු විය හැකි බවට අපේක්ෂිතය.

ඉහත සඳහන් වන්නේ එක්සත් රාජධානිය සැලසුම් කර ඇති ආකාරය යි. එක් එක් රටවල් විවිධ සැලසුම් අනුව කටයුතු කළ හැකිය.

කෙසේ නමුත් මෙම එන්නත බෙදා හැරීමේ දී සහ තොග ගබඩා කර තබා ගැනීමේ දී විශේෂිත වූ අභියෝගයකට මුහුණ දීමට සිදුවනු ඇත.

මෙම එන්නත සෙල්සියස් අංශක සෘණ 80ක (-80C) අගයක් පවත්වා ගනිමින් ප්‍රවාහනය සහ ගබඩා කිරීම් සිදු කළ යුතු වීම එම අභියෝගය යි.

දීර්ඝ කාලීන ආරක්ෂාවක් ලැබේ ද?

මෙම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් දීමට හැකියාවක් නැත. එය නිශ්චිතව දැන ගැනීම සඳහා යම් කාලයක් ගත වනු ඇත.

ප්‍රතිශක්තිය වැඩි කාලයක් රඳා නොපවතී නම් මෙම එන්නත වසරක් පාසා ලබා ගැනීමට සිදු වනු ඇත.

මෙම එන්නත මගින් සියලුම වයස් කාණ්ඩවල පුද්ගලයන් එක හා සමානව ආරක්ෂා කරන්නේ ද යන්න තවමත් දත්ත මගින් පැහැදිලි වී නැත.

නමුත් මූලික අධ්‍යයනවලින් යෝජනා කෙරෙන්නේ තරුණ සහ මහලු යන දෙපාර්ශවයේ ම ප්‍රතිශක්තිය මීට ප්‍රතිචාර දක්වා ඇති බවයි.

එමෙන්ම, මෙම එන්නත ලබා දිම සඳහා නුසුදුසු පුද්ගලයන් ද සිටිය හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස, ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතිය ඉතා දුර්වල පුද්ගලයන්ට මෙම එන්නත ලබා දිය නොහැකිය.

දිගු කාලීන සෞඛ්‍ය බලපෑම් ඇතිවේ ද?

ඖෂධ කිසිවක් 100%ක් සුරක්ෂිත නොවේ. අප ලබා ගන්නා පැරසිටමෝල් පෙත්තේ ද අවදානමක් පවතී.

මෙතෙක් ලැබී ඇති දත්ත අනුව අනුව පෙනී යන්නේ 43,500ක් දෙනා යොදා ගනිමින් සිදු කළ අත්හදා බැලීමේ දී, සුළු අතුරු බලපෑම් වාර්තා වුව ද කිසිදු සෞඛ්‍ය ප්‍රශ්නයක් මතු නොවූ බවයි.

යම් හෙයකින් භයානක, පොදු ප්‍රතිවිපාක වූයේ නම්, ඒවා දෘශ්‍යමාන විය යුතුව තිබුණි.

කෙසේ නමුත්, මිලියන ගණනක් ජනතාවට මෙම එන්නත ලබා දීමේ දී විරල අතුරු ආබාධ වාර්තා විය හැකිය.

දැන් ලොක්ඩවුන් අවශ්‍ය නොවේ ද?

ඉදිරියේ දී ලොක්ඩවුන් අවැසි නොවිය හැකිය. නමුත් එය නිශ්චිත වීමට යම් කාලයක් ගත වනු ඇත.

ප්‍රමාණවත් පිරිසක් එන්නත ලබා ගෙන ඇත්නම් වෛරසය ව්‍යාප්ත වීම පාලනය වනු ඇත. එවිට වෛරසය පාලනය කිරීම සඳහා වෙනත් ක්‍රියාමාර්ග සඳහා යොමු වීම අවශ්‍ය නොවේ.

නමුත් සැබෑ අභියෝගය වන්නේ පවතින තත්ත්වයේ සිට එම අදියර දක්වා ගමන් කිරීමයි.

අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට එන්නත් නිපදවීම සහ ඒවා ජනතාව වෙත ලබා දීම ද අති විශාල අභියෝගයකි. ඒ සඳහා යම් කාලයක් ගත වනු ඇත. එතෙක් මෙම වෛරසය පාලනය කර ගැනීම සඳහා යම් ක්‍රමයක් අපට තිබිය යුතුය.

එම නිසා PCR පරීක්ෂණ, ලොක්ඩවුන්, සමාජ දුරස්ථභාවය සහ මුහුණු ආවරණ පැළඳීම යම් කාලයක් ගතවන තුරු අපගේ ජීවිතයේ අංගයක් ලෙස තව දුරටත් පවතිනු ඇත.

වෛරසයේ මාදිලිය වෙනස් වුණොත්?

වෛරස හැම විටම වෙනස් වීම්වලට භාජනය වෙයි. එම වෙනස ප්‍රශ්නයක් වන්නේ එමගින් වෛරසයේ හැසීරීම ද වෙනස් වුවහොත් පමණි.

මේ දක්වා එවැන්නක් සිදු වෙමින් පවතින බවට සලකුණක් නොමැත. නමුත් ඉදිරියේ දී එය සිදු වීමට ඉඩකඩ තිබේ. එසේ සිදු වුවහොත් මෙම එන්නතෙහි ඵලදායී බව අඩු වනු ඇත.

එවැනි තත්ත්වයක් ඇති වුවහොත් නව එන්නතක් නිර්මාණය කිරීමට සිදුවනු ඇත.

මෙය අසාමාන්‍ය දෙයක් නොවේ. සාමාන්‍ය සෙම්ප්‍රතිශ්‍යා උන සඳහා වන එන්නත ද අදාළ වෛරසයේ මාදිලියට සරිලන පරිදි වාර්ෂිකව සංවර්ධනය කෙරෙයි.

RNA තාක්ෂණය භාවිත කරමින් මෙය සිදු කිරීම ඉතා පහසු බැවින් වෛරසයේ වෙනස් වීම එතරම් බරපතළ ප්‍රශ්නයක් නොවනු ඇත.

Pfizer සමාගම විසින් පමණක් මෙය නිපදවිය යුත්තේ ඇයි?

මෙම එන්නත සංවර්ධනය කරනු ලැබ ඇත්තේ Pfizer සමාගම විසිනි. එම නිසා එහි බුද්ධිමය දේපළ අයිතිය පවතින්නේ ඔවුන් සතුව ය.

ලබන වසර අවසානය වන විට මෙම එන්නතෙහි මාත්‍රා බිලියන 1.3ක් නිෂ්පාදනය කිරීම සඳහා ඔවුනට දැනටමත් හැකියාව පවතී.

නමුත් එම ධාරිතාව වැඩි කර ගැනීම සඳහා ඉදිරියේදී වෙනත් සමාගම් සමඟ සහකාරීත්වයක් ඇතිකර ගැනීමේ හැකියාවක් පවතී.

එන්නත ගැන අප නොදන්නේ මොනවා ද?

මෙම එන්නත ගැන නිකුත් කළ නිවේදනය මගින් අපට පුවත් ශීර්ෂ පාඨ ලබා දුන් නමුත් තවමත් සියුම් විස්තරවල අඩුවක් පවතී.

මෙම එන්නත මගින් ඔබට වෛරසය ආසාදනය වීම සහ එහි පැතිරීම පවා නතර වේද, නැතහොත් එම වෛරසය නිසා ඔබ ගිලන් වීම පමණක් නතර කරන්නේද යන්න පිළිබඳව අප තවමත් නොදනී. මෙය විවිධ වයස් කාණ්ඩයන් සඳහා කෙතරම් ඵලදායී වේද යන්න පවා අප තවමත් නොදනී.

මෙම එන්නත කොයි ආකාරයෙන් භාවිතයට ගනු ඇත්දැයි තේරුම් ගැනීම සඳහා එම කාරනා ඉතා වැදගත් වනු ඇත.

සංවර්ධනය වෙමින් පවතින අනෙකුත් එන්නත්?

කොරෝනාවෛරසයට එරෙහිව සංවර්ධනය වෙමින් පවතින අනෙකුත් එන්නත් සඳහා ද මෙය යහපත් ප්‍රවෘත්තියකි. කොවිඩ් 19ට එරෙහිව එන්නතක් තැනිය හැකි බව මෙයින් සනාථ විය.

මෙම ක්‍රමය භාවිත කරමින් එන්නතක් සංවර්ධනය කරමින් සිටින අනෙක් විද්‍යාඥයන්ගේ ද බලාපොරොත්තු ඉහළ යනු ඇත.

සායනික අත්හදා බැලීම් හි අවසන් අදියරේ පසුවන තවත් එන්නත් කීපයක් ම පවතී.

මේ තරම් කෙටි කාලයක් ඇතුළත කිසිදු එන්නතක් ඵලදායී බවට සනාථ වී නොමැත. සම්පුර්ණ දත්ත සහිත වාර්තා ලැබෙන තුරු අප බලා සිටිමු.

කෙසේ නමුත් දැනට ලැබී ඇති ප්‍රතිඵල බලාපොරොත්තු වුවාට වඩා යහපත් මට්ටමක පවතී.

සාමාන්‍ය සෙම්ප්‍රතිශ්‍යා උන සඳහා නිපදවෙන හොඳ එන්නතකින් 50%ක් දෙනා ආරක්‍ෂා කරයි. එබැවින් පළමු උත්සාහයේදී ම 90%ක් දෙනා ආරක්ෂා කර ගත හැකි වීම විශිෂ්ඨ ජයග්‍රහණයකි.

Copied by bbc sandeasaya

ඊසානදිග මෝසම් සමය ඇරඹී සති 3 කට වැඩි කලක් ගතවී ඇති නමුත්, රසායනික පොහොර නොමැතිකමින් වැලිමඩ සානුවේ වගා කටයුතු ඇරඹිමට නොහැකිව ගොවීන් අන්ත අසරණවී ඇතැයි හිටපු ආණ්ඩුකාර කීර්ති තෙන්නකෝන් පවසයි.

බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ සමස්ථ පොහොර අවශ්‍යතාවෙන් තවමත් ගොවීන්ගේ අතට ලැබී ඇත්තේ 27% ක් පමණයි.  එළවළු පොහොර හිඟය නිසා අර්තාපල්, බෝංචි, ගෝවා ඇතුළු සියළු එළවළු ගොවීන් අන්ත අසරණ භාවයට පත්ව ඇතැයි හිටපු ආණ්ඩුකාරවරයා පැවසූවේ ඌවපරණගම මැදවෙල ගොවි හමුවක් අමතමිනි.

බදුල්ල දිස්ත්‍රිකයේ පමණක් නොවෙයි වලපනේ, හඟුරන්කෙත දක්වාම එළවලු වගාවට අවශ්‍ය පොහොර වෙළෙදපොලෙන් නෑ.  ගොවිජන සේවා මධ්‍යස්ථාන හරහා ගොවීන්ට පොහොර ලැබෙන්නේ නෑ.  කඳුකන්නයේ ගොවිතැනට සාමාන්‍ය යෙන් සහන මිලට පොහොර ලැබෙන්නේ අවශ්‍යතාවයෙන් 10% ට කටත් අඩු ප්‍රමාණයක් පමණයි.  ගොවීන් වගා බිම් සකස් කරලා පොහොර කඩවල් ගානේ පොහොර හොය හොයා යනවා යැයි තෙන්නකෝන් මහතා පැවසීය.

සාමාන්‍ය යෙන් හපුතලේ සිට වැලිමඩ, ඌවපරණගම, හාළිඇළ දක්වා පැතිරුණු වැලිමඩ නිම්නයේ වෙනදා මේ වන විට එළවළු වගාව නිල් පාටින් දිළිසෙනවා.  අද බලන බලන අතේ පෙනෙන්නේ දුඹුරු පාට පස් විතරයි.  ගොවියෝ බිම සකස් කරගෙන ‘පොහොර එනකල් බලාගෙන ඉන්නවා‘.

පොහොර හිඟය තියෙන්නේ එළවළු වගාවට විතරයක් නෙවෙයි.  තේ වගාවටත් මාස ගණනාවකින් පොහොර ලැබිලා නෑ.  ජූලි සිට ඔක්තෝබර් දක්වා සෑම මාසයකට පසුගිය වසරට සාපේක්ෂව තේ අස්වැන්න අඩු වෙලා තියෙනවා.  තේ වගාවට ඉතා හොඳ කාලගුණයක්, වැස්ස තිබුණත් දළු නිෂ්පාදනය අඩුවෙලා තියෙන්නේ පොහොර නැති නිසයි. වතු සමාගම් කොහොම හරි පොහොර හොයා ගන්නවා. කුඩා තේ වතු හිමියාට තමයි අන්ත අසරණ වෙලා ඉන්නේ.

වැලිමඩ එළවලු නිම්නයේ ගොවියන්ට පොහොර නැති වුනොත් රටටම බඩ ගින්නේ තමයි ඉන්න වෙන්නේ. 

ගෙවතු වගාවෙන් සැපයෙන්නේ රටේ එළවළු අවශ්‍යතාවයෙන් 2% යි.  විධිමත් එළවළු වගාවක් නැති නම් නත්තල් අලුත් අවුරුදු සමයට අහස උසට එළවළු මිල ඉහළ යයි.  එළවළු වගාවේ අස්වැන්න නෙළන්න මාස දෙකක් ඕනි. දැනටමත් වගා කන්නය පොහොර නැති නිසා සති 3 ක් පහුවෙලා තියෙනවා යැයි ද හිටපු ආණ්ඩුකාර කිර්ති තෙන්නකෝන් මහතා පැවසීය.