Category: සුපිරි Politics

19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ක්‍ෂණිකව අහෝසි කළ යුතු බව ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ජාතික සංවිධායක බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා හිරු රූපවාහිනියේ ‘සලකුණ‘ වැඩසටහනට එක්වෙමින් සඳහන් අවධාරණය කළේය.

19 සංශෝධනය අහෝසි කළ වහාම 18 වැනි සංශෝධනය බලාත්මක වන බවද කී බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා ඒ සම්බන්ධයෙන් ද සිතා බැලිය යුතු බවද සඳහන් කළේය.

තෙවරක් ජනාධිපති ධූරය දැරීම සම්බන්ධයෙන් ජනතාව අප‍්‍රසාදයෙන් සිටින බවත් ව්‍යවස්ථා සංශෝධන සිදු කිරීමේ දී ඒ සම්බන්ධයෙන් දැඩි අවධානය යොමු කළ යුතු බවත් කියා සිටි බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා 19 අහෝසි කිරීම සමග ඉතා ඉක්මනින් නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන ආයුතු බවද නව ව්‍යවස්ථාව අණ්ඩ දමා නිතර පිලිසකර කිරීමට අවශ්‍ය නොවන එකක් විය යුතු බවද අවධාරණය කළේය.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් සහ පක්ෂ ජ්‍යෙෂ්ඨයින් ඊයේ (10) සිරිකොත පක්ෂ මූලස්ථානයේදී එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා මුණ ගැසී සාකච්ඡා කළ බවත් එම සාකච්ඡාවේදී පක්ෂයට නව නායකත්වයක අවශ්‍යතාව රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් පැහැදිලිව ම පෙන්වා දුන් බවත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් සදහන් කරයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් අදාළ කණ්ඩායම් සමග සාකච්ඡා කොට මීළග කෘත්‍යාධිකාරී මණ්ඩල රැස්වීමට දැනුම් දෙන ලෙසත් පක්ෂය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතිසංවිධානය කොට ජයග්‍රාහී මාවතට ගෙන ඒමේ ක්‍රමවේදයක් සකස් කළ යුතු බවත් වික්‍රමසිංහ මහතා විසින් දැනුම් දුන් බව ද එම මාධ්‍ය නිවේදනයේ වැඩි දුරටත් සදහන් වේ.

එම මාධ්‍ය නිවේදනය පමත දැක්වේ.

පසුගිය මහ මැතිවරණයෙන් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාගේ නායකත්වයෙන් යුත් සමගි ජනබලවේගය පක්ෂයට හිමි වූ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුර 07 සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට බරපතළ අභ්‍යන්තර අර්බුදයක් නිර්මාණය වී තිබේ.

ඊට හේතුව වන්නේ සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාගේ සමගි ජන බලවේගය සමග සන්ධානගත වූ සුළුජන පක්ෂ මෙන්ම සුළු පක්ෂයක් ලෙස සැලකිය හැකි ජාතික හෙළ උරුමය පවා ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයක් ඉල්ලා සිටීමය. ඔවුන් මෙහිදී ‘මස් රාත්තලම‘ ඉල්ලමින් අවධාරණය කරන්නේ සන්ධානගත වීම සදහා ඇතිකර ගත් එකගත්වය අනුව ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුර ලබාදිය යුතු බවත් එසේ නොවුණහොත් තමන් ‘ස්වාධීන කණ්ඩායමක්‘ ලෙස වෙන්ව යන බවයි.

සමගි ජන බලවේගයේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධුර 07 සඳහා රංජිත් මද්දුමබණ්ඩාර, ඉරාන් වික්‍රමරත්න, තිස්ස අත්තනායක, ඉමිතියාස් බාකිර් මාකර්, හරීන් ප්‍රනාන්දු, මයන්ත දිසානායක හා ඩයනා ගමගේ ගේ නම් සාකච්ඡා වීමත් සමඟම සමගි ජන බලවේගයෙන් තරඟ කළ කුඩා පක්ෂ විරෝධය පා, තම පක්ෂ සමග ඇතිකරගත් එකඟතාව අනුව ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධූර ලබාදිය යුතු බව ප්‍රකාශකිරීමත් සමගම එම පක්ෂයේ ජාතික ලැයිස්තුව අවසන් කීරීමේ ගැටළුවක් මතුවී ඇති බව පක්ෂයේ ප්‍රකාශකයෙක් පැවසීය.

මේ තත්ත්වය සමගි ජන බලවේගය සහ සන්ධානගත පක්ෂ අතර දැඩි ආතතියක් මෙන්ම සමගි ජන බලවේගයේ අනාගතය පිළිබද බරපතළ අනතුරක් නිර්මාණය කර ඇති බව දේශපාලන නිරීක්ෂකයින්ගේ අදහසයි.

‘තත්ත්වය ඉතාම පැහැදිලිය. සජිත් ප්‍රේමදාසගේ අඩු දේශපාලන අත්දැකීම් සහ අති උද්දච්ච ස්වභාවය අනුව තාවකාලික සංහිදියාවක් නිර්මාණය කර ගත්තත් ඔහුට ඒක දීර්ඝ කාලීනව කරගෙන යාමට බැහැ. හේතුව ආණ්ඩුවට 3/2ක බලයක් තිබෙනවා. විපක්ෂ නායකයා ලෙස ඔහුට තිබෙන්නේ මන්ත්‍රීධුර 54ක් පමණයි. එයින් අඩකට ආසන්න ප්‍රමාණයක්, සුළුජන පක්ෂවලටයි හිමිවෙලා තිබෙන්නේ. මේ තත්ත්වය තුළ සුළුජන පක්ෂ සජිත්ව බිත්තියට හේත්තු කරන බව පැහැදිලියි‘ ප්‍රවීන දේශපාලන විශ්ලේෂක භාතිය බරුකන්ද අප කළ විමසීමකදී ප්‍රකාශ කළා.

එහිදී ඔහු අවධාරණාත්මකව කියා සිටියේ වත්මන් ආණ්ඩු පාලනය තුළ සුළු ජන ආතතිය වඩාත් තීව්‍රර වන තත්ත්වයක් තුළ සජිත ප්‍රේමදාස මහතාට මෙම සුළුජන පක්ෂ සමග දැඩි පීඩනයකට මුහුණදීමට සිදුවීම අනිවාර්ය බවයි.

අර්බුදය ගැන ගැඹුරින්

සමගි ජන බලවේගය විසින් දිනාගත් ඡන්ද සංඛ්‍යාව අපේක්ෂා කළාට වඩා විශාල වශයෙන් අඩුවීමත්, ඒ නිසාම දිස්ත්‍රික් මට්ටමින් සහ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් ලැබී ඇති මන්ර්‍තීධුර සංඛ්‍යාව අඩුවීමත් නිසා මේ අර්බුදය තීව්‍රර වී තිබේ. විශේෂයෙන් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා සමග සමගි ජන බලවේගය නිර්මාණය කිරීමට දැඩි කැප කිරීමක් කළ කලුතර දිස්ත්‍රික් ප්‍රබලයා වන අජිත් පී. පෙරේරා, කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ සුජීව සේනසිංහ මෙන්ම හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර ද පරාජිතයින් අතර සිටින අතර මාතලේ රංජිත් අලුවිහාරේ, ගම්පහ අජිත් මාන්නප්පෙරුම, යූ. ජෝර්ජ් පෙරේරා ද පරාජිතයින් අතර සිටී.

මේ අතර ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ඒමට සමගි ජන බලවේගයේ මහ ලේකම් මොනරාගල නායක රජිත් මද්දුම බණ්ඩාර, බදුල්ල දිස්ත්‍රික් නායක හරීන් ප්‍රනාන්දු මෙන්ම පක්ෂයේ ජාතික සංවිධායක තිස්ස අත්තනායක, ඉමිට්යාස් බාකීර් මාකර්, ඉරාන් වික්‍රමරත්න වගේම පක්ෂයේ ඩයනා ගමගේ සහ මයන්ත දිසානායකත් පෙරමග බලා සිටී.

විශේෂයෙන්ම රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාර, ඉරාන් වික්‍රමරන්ත, තිස්ස අත්තනායක සහ හරීන් ප්‍රනාන්දු නොසලකා හැරීමට කිසිදු අවකාශයක් නැත. පරාජිතයින්ට ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුර ලබා නොදෙන බව සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා දැනටමත් ප්‍රකාශ කර ඇති නිසා අජිත්. පී.පෙරේරා, සුජීව සේනසිංහ, කරුණාරත්න පරණවිතාන සහ හිරුණිකාගේ දේශපාලන අනාගතය දැන් පැහැදිලිය.

සමගි ජන බලවේගයේ අදහස

වත්මන් අර්බුදය සම්බන්ධයෙන් පක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස මේ වන තෙක් නිල ප්‍රකාශයක් කර නැතත් සමගි ජන බලවේගයේ නායකයින් කිහිප දෙනකුම පසුගිය දිනවල වත්මන් තත්ත්වය දැඩිව විවේචනය කරමින් සිටී. ඔවුන්ගේ දැඩි විවේචනයට ලක් වන්නේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුර පිළිබද අර්බුදයට වඩා සමගි ජන බලවේගයෙන් පත්ව ඇති (මනාපයෙන්) සුළුජන පදනමක් ඇති මන්ත්‍රීවරුන්ගේ සංඛ්‍යාව හා ප්‍රතිශයයය. සුළුජාතීන්ට අයත් මන්ත්‍රීධුර සංඛ්‍යාව සහ ප්‍රතිශතය තමන් ද කම්පනයට පත්කර ඇති බව සමගි ජන බලවේගයේ ප්‍රබලයින් කිහිප දෙනකුම පවසා ඇත.

මේ තත්ත්වය දැඩිව විවේචනය කරමින් දිනපතා දිවයින පුවත්පත සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට එක්වෙමින් පාලිත රංගේ බණ්ඩාර කියා තිබුණේ ‘සමගි ජන බලවෙගය නොව මුස්ලිම් – දෙමළ ජන බලවේගය‘ ලෙස සජිත්ගේ පක්ෂය හැදින්විය යුතු බවයි.

මෙය පාලිත රංගේ බණ්ඩාරගේ හුදකලා ප්‍රකාශයක් නොව පසුගිය දිනවල ජනමාධ්‍ය, සමාජ මාධ්‍ය පමණක් නොව සමගි ජන බලවේගයේ ප්‍රබලයින් අතර ද දැඩිව සංවාදයට ලක් වූ මාතෘකාවක් බවට පත්ව ඇත.

හුදු දේශපාලන ප්‍රලාපවලට සීමා නොවී අපට පසුගිය මහ මැතිවරණයෙන් සමගි පෙරමුණින් ජයග්‍රහණය කළ ‘සිංහල නොවන‘ අපේක්ෂකියින් සහ ඔවුන්ගේ ශක්තිය ගැන නිසි අවබෝධයක් පහත වගු සටහන මගින් ලබා ගත හැකිය.

(මෙහි වන්නි දිස්ත්‍රික්ක ජයග්‍රාකයා වූ රිෂාඩ් බදුර්දීන්ගේ නම ඇතුළත් වී නැත)

ඉහත වගු සටහන අනුව සමගි ජන බලවේයග කොතරම් දුරට සුළුජන ග්‍රහණයට ලක්ව ඇත් ද යන්න පැහැදිලිව වටහා ගත හැකිය.

සමගි ජන බලවේගය විසින් ජයග්‍රහණය එකම දිස්ත්‍රික්කය වූ ත්‍රිකුණාමලය දිස්ත්‍රික්කයේ (86,394/68.681 – පොහොට්ටුව) ජයග්‍රහණයට ඍජුව හේතු වූයේ ( සේරුවිල සහ ත්‍රිකුණාමලය පරාජය වූ විට පවා) මුතූර් ඡන්ද කොට්ඨාශයෙන් ලබාගත් ඡන්ද 51,330යි.

මේ තත්ත්වය කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ කොළඹ මහ නගර සභාවට අයත් ඡන්ද කොට්ඨාශ වූ උතුරු කොළඹ, මැද කොළඹ, බටහිර කොළඹ, නැගෙනහිර කොළඹ, බොරැල්ල සහ දෙහිවල යන ඡන්ද කොට්ටාශවලදී ද ප්‍රතිනිර්මාණය වූ අතර එහිදී අදාළ ඡන්ද කොට්ඨාශවල අති බහුතර සුළුජන ඡන්ද අදාළ ජයග්‍රහණ සදහා පදනම වූ බව පැහැදිලිය.

මේ තත්ත්වයම සිංහල ජනතාව බහුතරයක් ජීවත් වන දිස්ත්‍රික්ක වන මහනුවර, අනුරාධපුරය මෙන්ම කෑගල්ලේද ප්‍රතිනිර්මාණය වූ බවක් පෙනේ.

මෙසේ වාර්ගිකත්වය අනුව (පොදුවේ පක්ෂ අනුව නොවේ) සමගි ජන බලවේගයෙන් තේරී පත්ව ඇති මන්ත්‍රීවරුන් සංඛ්‍යාව දෙස බැලීමේදී පැහැදිලි වන්නේ මන්ත්‍රීවරුන් 47/19ක් ම සුළු ජාතීන් වශයෙන් සැලකිය හැකි බවයි. (කබීර් හෂීම්, එස්.එම්. මරික්කාර් සහ මුජිබර් රහුමාන්, මනෝ ගනේෂන් ආදීන් පොදුවේ ගෙන ඇත)

ඉහත වගු සටහන නිරීක්ෂණය කිරීමේදී පැහැදිලි වන්නේ සමගි ජන බලවේගයෙන් මනාප අනුව පත්ව ඇති (දිස්ත්‍රික් ප්‍රතිඵල මත) නියොජ්තයින් ගෙන් 40%ක් සුළුජාතීන්ට අයත්ව ඇති බවයි.

සන්ධානගත වීමේදී ඇතිකර ගත් බව කියන එකගතා අනුව සමගි ජන බලවේගයේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුර 03ක් සුළුජන පක්ෂවල දී තවත් එක් මන්ත්‍රීධුරයක් සදහා ඉමිටියාස් බාකීර් මාකර් මහතා (ඔහු කිසිසේත් පටු ජාතිවාදී මානසිකත්වයෙන් ක්‍රියා නොකරන බව ගෞරවයෙන් සදහන් කළ යුතුය) ද පත් කළහොත් සුළුජන වර්ගවලට සමගි ජන බලවේගයේ සමස්ත මන්ත්‍රීධුරවලින් 43%ක් හිමිවන අතර එය සමගි ජන බලවේගයේ නායකයින් පමණක් නොව පොදුවේ සමස්ත ජනතාවම තිගැස්මට පත් කිරීමට හේතුවක් වනු ඇති බව පැහැදිලිය.

මනාප අනුව පත්වීම

ඉහත සදහන් තත්ත්වය මනාප අනුව සැලකීමේදී ද සංකීර්ණ තත්ත්වයක් මතුව ඇති බව පෙනේ. ඊට හේතුව වශයෙන් දක්වන්නේ සුළුජනතාව ඉතා දැඩිව වාර්ගිකත්වය අනුව අගතිගාමී වෙමින් මනාප සලකුණු කළ බවට පැහැදිලි සාක්ෂි තිබීමයි. මෙම ලියුම්කරු සමග අදහස් ප්‍රකාශ කළ කෑගල්ලේ වෘත්තිකයෙක් සදහන් කළේ කබීර් හෂීම් මහතා ඉතාම පැහැදිලිව ‘එක් මනාපයක් – තමාට‘ ලකුණු කරන ලෙස මුස්ලිම් ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටි බවයි. (ඊට හේතුව කෑගල්ලේ ප්‍රබල මුස්ලිම් අපේක්ෂකයෙකු නොවීමයි)

මේ තත්ත්වය, කොළඹ, මහනුවර, අනුරාධපුරය ආදි බහුතරය සිංහලයින් ජීවත් වන සමගි ජන බලවේගයෙන් සුළුජන මන්ත්‍රීවරුන් පත්වූ දිස්ත්‍රික්කවල සේම, නුවරඑළිය සහ බදුල්ලේ ද (නුවරඑළියේ පත් වූ මන්ත්‍රීවරුන් තිදෙනාම වතු දෙමළ අපේක්ෂකියින් වන අතර බදුල්ලේ අපේක්ෂකයින් තිදෙනාගෙන් වැඩිම මනාප ලබාගත් දෙදෙනා වතු දමිළ අපේක්ෂකයින් වේ) සුළුජනතාව අතිෂය අන්තවාදී ලෙස තම ජනවර්ගයට අයත් අපේක්ෂකයින් වෙනුවෙන් පමණක් (කොළඹ දිස්ත්‍රික් නායක සජිත්ට ඡන්දය දී ඇති බවක් නිරීක්ෂණය කළ හැකි වුවද එය ගැඹුරින් විශ්ලේෂණය කළ යුතු වේ)

ඒ බව කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට පසුව පත්වූ වැඩිම මනාප ඡන්දලාබීන් දෙදෙනාම මුස්ලිම් වීම තුළින් ද පොදුවේ කොළඹින් ජයග්‍රහණය කළ අපේක්ෂකයින් 6/3ක්ම සුළුජාතීන් වීම තුළින්ද පැහැදිලි වේ.

මෙය තව දුරටත් විග්‍රහ කළහොත් මහනුවර දිස්ත්‍රික්කය තුළින් ද මනාව ප්‍රකට වේ. සමගි ජන බලවේගය මහනුවරින් ජයග්‍රහණය කළ මන්ත්‍රීධුර 4/3ක් සුළුජන මන්ත්‍රීවරුන් වන අතර, කෑගල්ල 2/1, අනුරාධපුරය 2/1, බදුල්ල 3/2ක් ආදි වශයෙන් වේ.

මේ තත්ත්වය තුළ බොහෝ දේශපාලන නිරීක්ෂකයින් සහ ජනතාව ප්‍රකාශ කරන්නේ සුළුජන කොටස් ඉතාම පැහැදිලිව තම වාර්ගික අපේක්ෂකයා ඉලක්ක කොට මනාපය ප්‍රකාශ කරද්දී සිංහල බහුතර මනාප බෙදී යාම නිසා බහුතරයක් සිංහල දිස්ත්‍රික්කවලින් ද මුස්ලිම් අපේක්ෂකයින් පත්වූ බවයි. එසේම නුවරඑළිය හා බදුල්ල යන දිස්ත්‍රික්කවල ද සිංහල ඡන්ද විසිරී යාම නිසා (3/2, 3/3ක්) වශයෙන් සුළුජන අපේක්ෂකයින් ඉදිරිපයට පැමිණි බවයි.

හොදම පරාජිතයා

මනාප ඡන්දයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට යාමට නොහැකි වූ ඊළගට වැඩිම මනාප ගත් අපේක්ෂකයා ‘හොදම පරාජිතයා‘ ලෙස සැලකේ.

සමගි ජන බලවේගයේ හොදම පරාජිතයින් විමසා බලන විට, කොළඹ (ෆවුසි), කලුතර (ඉෆිටිකාර්) වන්නි (ෆාරුක් හුනයිස්), දිගාමඩුල්ල (ෆයිසාල්) සහ ත්‍රිකුණාමලයේ සියලු දෙනා ම ඉදිරියෙන් සිටී

යම් කිසි ඍණාත්මක අදහසක් ඉදිරිපත් කරමින් සටහන් කළහොත් සිංහල බහුතර දිස්ත්‍රික්ක 02ක් වන කොළඹ සහ කලුතරින් අනාගතයේ මුස්ලිම් ජාතික මන්ත්‍රීවරුන් බිහිවීම වැළැක්විය නොහැකි වන්නේ ඔවුන් මනාප ලැයිස්තුවේ ඊළගට සිටින බැවිනි.

මේ තත්ත්වය අර්බුදයක් ද ? වාසියක් ද ?

ඊනියා ජාතික සංහිදියාව වැනි පටු කෝණවලින් බලන විට සමගි ජන බලවේගය (සමගි ජන බලවේගයට ආශිර්වාද කළ බහුතර අතර ඊනියා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ද සිටින නිසා) ජාතික සංහිදියාවේ සලකුණක් වශයෙන් සැලකිය හැකිය. එහෙත් ලංකාවේ වත්මන් දේශපාලන වාතාවරණය සහ සජිත් ප්‍රේමදාසගේ දේශපාලන අනාගතය දෙස බලන විට මේ තත්ත්වය කිසිසේ යහපත් තත්ත්වයක් නොවේ. ඊට හේතුව වන්නේ සුළුජන පක්ෂ අතිෂය පටු සහ අවස්ථාවාදී ලෙස ජාතික පක්ෂ ග්‍රහණය කර ගැනීම සහ මෙරට බහුතරය වන සිංහල බෞද්ධ ජනතාවගේ සැකයට අදාළ පක්ෂ හා දේශපාලන නායකත්ය ලක්වීමය.

එහෙත් යථාර්ථයෙන් ගැළවීමට හෝ පිටුපෑමට සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට කිසිසේත්ම හැකියාවක් නැත. ඊට හේතුව වන්නේ සිංහල බෞද්ධ අති බහුතරය (මෙරට දේශපාලන බලය සුජාතකරණය කරන්නේ සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද විසිනි) පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී මෙන්ම මෙම මහ මැතිවරණයේදී ද සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාගේ ඊනියා මතවාද දැඩිව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමයි.

මෙම මැතිවරණයේදී සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා ලබාගත් ඡන්ද 27,71,989 හෙවත් 23.90% තුළ ඇති සුළුජන ඡන්ද ඉවත් කළ විට සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද ප්‍රතිශතය කොතරම් සුළු ද යන්න වටහා ගැනීමට වෙනත් සාක්ෂි අවශ්‍ය නැත. ඒ සසහා රටේ ‘සාම්ප්‍රදායික දකුණ‘ තද රතු පැහැයෙන් දක්වන 2020 මහ මැතිවරණ ඡන්ද ප්‍රතිඵල මත පදනම් වූ සිතියම දෙස ඇසිල්ලකින් බැලීම ප්‍රමාණවත් වේ.

අනෙක් අතින් මෙම මැතිවරණයේදී සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා විසින් දිනාගත් ඡන්ද අතර ඇති එක්සත් ජාතික පක්ෂ ඡන්ද ඔහුට පහසුවේ රදවා ගත හැකි ඡන්ද ද නොවේ. එක්සත් ජාතික පක්ෂයට වඩාත් ආකර්ෂණීය නායකත්වයක් ලද වහාම ‘කැපුවත් කොළ‘ ඡන්ද දායකයින් ‘පුංචි මහින්ද‘ සහ ‘පුංචි ප්‍රේමදාස වීමට දගලන දේශපාලන ළදරුවෙකු වන සජිත් ප්‍රේමදාස – චම්පික රණවක කල්ලිය හැරදමා යළි අලියා වෙත යන බව නිසැකය. ඊට පැහැදිලිම හේතුව වන්නේ වෙන කිසිවක් නොව ‘සජිත් ‍ප්‍රේමදාසගේ ළදරු දේශපාලනනයි.

අවසන් කිරීම

දේශපාලන ගැන සිතියම් ඇදීම කිසිසේත් නොකළ යුත්තක් වුවත් ඒ ගැන අනාවැකි පළ කිරීම කිසිසේත් අසීරු තත්ත්වයක් නොවේ. එහෙත් අද හෙට හෝ තවත් කෙටි කාලයකින් සජිත් ප්‍රේමදාස මන්ත්‍රීධුර 54ක් හිමි විපක්ෂ නායකයා නොවන බව නම් කැටතතා කිව හැකිය.

වත්මන් ආණ්ඩුවට 3/2 පැහැදිලි බහුතරයක් ඇති නිසා ද සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදීන් දැඩිව ශක්තිමත්ව ඇති නිසාද හකීම් – බදුර්දීන් තුරුළට ගැනීමට කිසිදු අවශ්‍යතාවක් නොවුණත් හකීම් – බදුර්දීන්ට නම් සජිත් – චම්පික සමග දීග කෑම වඩාත් අසීරු වනු ඇත. ඊට හේතුව වන්නේ ඔවුන්ට හුරු පුරුදු දේශපාලන ප්‍රාඥවෙකු වූ රනිල් වික්‍රමසිංහ වෙනුවට දේශපාලන ළදරුවෙකු සමග කටයුතු කිරීමට සිදුවීමයි. ජාතික ගැටලුව ගැන කිසිදු අදහසක් නැති අයෙකු සමග ගනුදෙනු කිරීමට සිදුවීමයි.

සටහන – තුෂාර වල්ගම

අපේ ජනබල පක්ෂයේ මහ ලේකම් පූජ්‍ය වේදිනිගම විමලතිස්ස හිමියන් මේ වනවිට අතුරුදන්ව ඇතැයි පූජ්‍ය පාහියන්ගල ආනන්ද සාගර හිමියන් අද (10) මාධ්‍ය හමුවකදී හෙළි කළහ.

මේ තත්ත්වය තුළ පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ව ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධුරය සඳහා නම් කළ බව මැතිවරණ කොමිසමට නිල වශයෙන් දැනුම්දීමට නොහැකි වී නව ගැටලු කිහිපයක් මතු වී ඇති බව ද උන් වහන්සේ සදහන් කළහ.

‘පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ව අපි ජාතික ලැයිස්තු මන්ත‍්‍රීධුරය වෙනුවෙන් නම් කරලා තිබෙනවා. ඒ බව මැතිවරණ කොමිෂම වෙත නිල වශයෙන් දැනුම්දීමේ වගකීම තිබෙන්නේ අපේ ජනබල පක්ෂයේ මහ ලේකම් පූජ්‍ය වේදිනිගම විමලතිස්ස හිමියන් වෙතයි. ඒත් මේ වනවිට උන් වහන්සේ ආගිය අතක් සොයා ගැනීමට නැහැ. අතුරුදන්ව සිටිනවා.

මෙවර මහ මැතිවරණයෙන් අපේ ජනබල පක්ෂයට හිමි වූ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධුරය සම්බන්ධයෙන් අර්බුදකාරී තත්ත්වයක් මතුවුණා. ඊට හේතුව වුණේ අපේ පක්ෂයේ මහ ලේකම් පූජ්‍ය වේදිනිගම විමලතිස්ස හිමි විසින් තමන් වහන්සේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත‍්‍රීධුරය සදහා තෝරාගෙන ඇති බවට වූ ලිපියක් මැතිවරණ කොමිසම වෙත යැවීමයි.

ඒත් පක්ෂයේ සභාපතිවරයා ඇතුළු පිරිසක් එය වලංගු නොවන බවට මැතිවරණ කොමිසමට කරුණු දැක්වීමට පියවර ගැනීම සමග ඒ ගැටලුව නිමා වුණා. ඊට පසුවජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධුරය සඳහා පක්ෂයේ සාමාජිකත්වය දරන පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ව නම් කිරීමට ඊයේ (09) රැස් වුණ අපේ පක්ෂයේ මධ්‍යම කාරක සභාව තීරණය කළා. ඒත් දැන් අලුත් ගැටලුවක් මතු වෙලා තිබෙනවා. මහ ලේකම් හිමියන් සොයා ගන්නා තෙක් කිසිවක් කළ නොහැකියි‘

එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා පක්ෂයේ නායකත්වයෙන් ඉවත් වීමට තීරණය කළ බවත් නව නායකයා පිළිබද තීරණය ලබන බදදා දැනුම් දෙන බවත් එක්සත් ජාතික පක්ෂ මහ ලේකම් අකිල විරාජ් කාරියවසම් පැවසීය.

මේ අතර එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයෙක් අප සමග කියා සිිටියේ අද (10) එජාප මූලස්ථානයේ, සිරිකොත මන්දිරයේ පැවැති විශේෂ සාකච්ඡුාවකදී එජාප නායකයා තම තීරණය දැනුම් දුන් බවයි.

එහිදී වැඩි දුරටත් අදහස් දැක්වූ එජාප ජ්‍යෙෂ්ඨයා මෙසේද පැවසුවේය. ‘එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකත්වය සම්බන්ධයෙන් කඩිනම් තීරණයක් ගැනීම සදහා අද පෙරවරුවේදී රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් විශේෂ රැුස්වීමක් පැවැත් වුණා. ඒ සදහා එජාපයේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් සහ පක්ෂයේ නිලධාරී මණ්ඩලය සහභාගී වුණා. එහිදී පක්ෂයේ වත්මන් තත්ත්වය සහ අනාගතය සම්බන්ධයෙන් දීර්ඝ වශයෙන් සාකච්ඡා වුණා.

ඒ අවස්ථාවේ තමයි රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහත්තයා කිව්වේ තමන් නායකත්වයෙන් ඉවත්වීමට සූදානම් බවත් ලබන බදාදා නව නායකයෙක් නම් කරන බවත්. මෙහිදී නායකතුමා සාකච්ඡාවට පැමිණ සිටි අයගෙන් ඉල්ලීමක් කළ පක්ෂයේ නායකත්වය භාර ගැනීමට සූදානම් අයෙක් සිටී නම් ඉදිරිපත් වෙන්න කියලා.

එහිදී බොහෝ දෙනෙක් බලාපොරොත්තු වුණ විදිහට අකිල, දයා ගමගේ, රවී වගේම වජිරත් තමන් පක්ෂ නායකත්වය භාර ගැනීමට සූදානම් බව ප‍්‍රකාශ කළා. ඒ නිසා නායකතුමාට ඒ අවස්ථාවේ තීරණයක් ගැනීමට නොහැකි වුණා. ඒ නිසා අදාළ තීන්දුව ලබන බදාදා දැනුම් දෙන බව ප‍්‍රකාශ කළා‘

මේ අතර අප සමග අදහස් දක්වමින් තවත් එජාප ප‍්‍රබලයෙක් කියා සිටියේ අද පක්ෂ නායකත්වය භාර ගැනීමට ඉදිරිපත් වූ කිසිවෙකුට ඒ සදහා පොදු අනුමැතිය හිමිවනු ඇතැයි විශ්වාස කළ නොහැකි බවයි.

‘අපි දැන් බින්දුවෙන් පටන් ගත යුතුයි. තුනෙන් දෙකේ ආණ්ඩුවක් සමගයි අපිට හැප්පෙන්න වෙන්නේ. පාර්ලිමේන්තු නියෝජනයක් වගේම අපිට ප‍්‍රාදේශීය සභා නියෝජනයක් පවා නැහැ. හැමදේම විනාශ වෙලා. ඒ නිසා ඒ හැම දෙයක්ම අලුතින් පටන් ගන්න පුළුවන්, ජනතාව විශ්වාස කරන නායකයෙක් තමයි අපිට අවශ්‍ය කරන්නේ. ඒ නිසා ලබන බදාදත් අවසන් තීන්දුවක් ගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා මම හිතන්නේ නැහැ’ යැයි ප‍්‍රකාශ කළේය.

මේ අතර පසුගිය දා මාධ්‍ය කිහිපයක් හෙළි කළේ එජාප නායකත්වය නියම සුදුස්සා හිටපු මුදල් අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතා බවයි. ආණ්ඩුවට බියක් නැති, ආණ්ඩුව අභියෝග කළ හැකි එකම පුද්ගලයා ඔහු පමණක් බව එජාප ජ්‍යෙෂ්ඨයින් සහ තරුණ කණ්ඩායම්වල මතය උපුටා දක්වමින් එම මාධ්‍ය වාර්තාකර තිබුණේය.

ලැබූවා වූ 2/3 ක දැවන්ත ජයග්‍රහණය පිළිබඳව ජනාධිපති ගෝඨාභයට  සුබ පතන අතර මෙවනි ජය ලැබූ අතීත නායකයන්ගේ මාර්ගයේ නොගොස් වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී  වූත් නිදහස් වූත්  ශ්‍රී ලාංකේය දේශයක් ගොඩනැගීමට මෙය අවස්ථාවක් කරගන්නැයි
මේ රටේ නිහඬ දේශප්‍රේමී බහුතරය වෙනුවෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.- මංගල සමරවීර

ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමා ප්‍රමුඛ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ අගෝස්තු පස්වැනිදා පැවැත්වූ මහ මැතිවරණයෙන් ලැබූ දැවැන්ත ජයග්‍රහණය සම්බන්ධයෙන් මගේ සුභාශිංෂණය පිරිණමමි. එසේම, මෙවැනි ජය ලබූ අතීත නායකයන්ගේ මාර්ගයේ නොගොස් මෙම ජයග්‍රහණය වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී  වූත් නිදහස් වූත් ශ්‍රී ලාංකීය දේශයක් ගොඩනැගීමට මෙය අවස්ථාවක් කරගන්නැයි මේ රටේ නිහඬ දේශප්‍රේමී බහුතර ජනතාව වෙනුවෙන් ඉල්ලා සිටිනවා.

ලෝක මට්ටමින් මුහුණ දෙන කොරෝනා වෛරස් අවධානම ඉදිරියේ වුවද මැතිවරණ සමයේදී මෙන්ම ඡන්දය දිනය තුළත් ඉතාමත්ම කාර්යක්ෂම සේවයක් සැපයූ සියලුම රාජ්‍ය ආයතන, විශේෂයෙන් මැතිවරණ කොමිසම හා අනෙකුත් රාජ්‍ය නිලධාරීන්,  සෞඛ්‍ය අංශ නිලධාරීන් සහ  ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය, හමුදාමය මැදිහත් වීමකින් තොරව කාර්යක්ෂම සිවිල් පාලනයක්,  සිවිල් සේවයක් ලබා දෙන්නට පුළුවන් බව ඒ තුළින් ඔප්පු කළා. ඔවුන්ගේ කාර්යශූර සේවයට ද පැසසුම් එක්කරමි.

මේ  ජයග්‍රහණයට සුබ ප්‍රාර්ථනා කරනවා වගේම මා තුළ  මේ ජයග්‍රහණය සම්බන්ධයෙන් විශාල බියක් ද හට ගෙන  තිබෙන බව ද අවන්කවම ප්‍රකාශ කළ යුතුය. මක්නිසාද යත්,මේ දැවැන්ත ජයග්‍රහණය රටේ තවත් දැවැන්ත පරාජයක, එසේ නැතිනම් තවත් මහා පසු පිම්මක පෙර නිමිත්තක් වනු  ඇතයි අපගේ දේශපාලන අතීතය ආවර්ජනය කරන විට  මට සැකයක් මතුවේ.

මා මේ කියන්නේ ශ්‍රී  ලංකා පොදු ජන පෙරමුණ පක්ෂයේ ප්‍රතිපත්ති සහ මා විශ්වාස කරන සාරධර්මයන්  සහ ප්‍රතිපත්ති හාත්පසින්ම වෙනස් නිසා විතරක් නෙමෙයි. මෑත ඉතිහාසයේ අත්දැකීම් අනුව මේ රට තුළ 2/3 ක හෝ දැවන්ත

දේශපාලන බලයක් ලබා ගෙන පිහිටවූ හැම රජයක් විසින්ම මේ රටට සේම රටේ අනාගතයට බලපාන සේවයකට වඩා, වාසියකට වඩා  විශාල හානියක් හෝ අවාසියක් වූ බව පැහැදිලිය.  එසේ දැවැන්ත ජය ලබාගත් පක්ෂ නායකයන් රටේ ජනතාවගේ අපේක්ෂාවන් හා රට නඟන ප්‍රතිපත්ති  පසෙකලා තම බලය තහවුරු කර ගැනීමේ පටු අරමුණින් ක්‍රියාකිරීම එය ට ප්‍රධාන හේතුවක් විය.

1956 මහ මැතිවරණයෙන් විපක්ෂය ආසන 8කට සීමා කරමින් ලැබු දැවැන්ත ජයග්‍රහණයත් සමගම එදා දේශපාලනයට පංච මහා බලවේගයේ නාමයෙන් එළි දැක්වූ ජාතිවාදය ආගම් වාදය සහ සංස්කෘතික කුහකත්වයේ පල විපාක  අදත් වසර 60 ට පසුව ද මේ රටේ සමස්ත ජනතාවටම විඳින්නට සිදු ව තිබෙනවා.

එම නව ප්‍රවනතාවයෙන් පසුව ජාතිවාදී දේශපාලනයට නිල ආරම්භයක් ලැබීය. සිංහල භාෂාවට මුල් තැන දීම අගය කල යුතු ක්‍රියාවක්  වුවද දෙමල භාෂාවට සම තැන නොදීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දෙමළ බෙදුම්වාදය සහ ත්‍රස්තවාදී ගැටලු රට තුළ නිර්මාණය විය. එපමණක් නොව එනිසාම ඉංග්‍රීසි භාෂාව සුපිරි පාසල්වලට යන ළමුන්ට පමණක් සීමාවී අද මේ රට තුළ ඉංග්‍රීසි කථා කරන සහ කථා නොකරන භේදය රටේ සමාජයේ පන්ති භේදයට වඩා එය දරුණු වී ඇත.  ඉංග්‍රිසි භාෂාව කතාකිරීම ‘කඩුවෙන් කොටනවා’ වැනි යැයි පොදු සමාජය තුළ ව්‍යවහාරයට එක් වීම හරහා කියාපාන්නේ ද මෙම අසාධාරණ වූ සමාජ වටපිටාවය.

ඒ වගේම 1970 මහ මැතිවරණයෙන් විශාල ජයග්‍රහණයක් ලබාගත් සමගි පෙරමුණ රජය ඒ ජනවරමේ  එවකට තිබූ වාමංශික හවුලේ පටු අරමුණු සාක්ශාත් කරගැනීමටත් ආගමික හා ජාතිවාදී බහුතරවාදයක් ස්ථාපිත කිරීමේ අරමුණින් නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීමටත් කටයුතු කරන ලදී. ඒ  ව්‍යවස්ථාව හරහා ඇත්ත වශයෙන්ම මේ රටේ එතෙක් ස්වාධීනව පැවති අධිකරණය, රාජ්‍ය සේවය සහ පොලීසිය දේශපාලනීකරණය කිරීමේ ආරම්භය ද ඇති විය.එපමණක් නොව  ඇතිකරගත් සංවෘත ආර්ථිකය නිසා රට ආර්ථික වශයෙන් ද මහා අගාධයකට තල්ලු කරන ලද අතර තවද, 1960 වන විට ආසියාවේ වඩාත් දියුණු ආර්ථිකයක් පැවති ශ්‍රී ලංකාව එකී ජයග්‍රහණයේ නාමයෙන් ආපස්සට යෑමද ආරම්භ විය.

ඉන් පසුව 1977 වසරේ දී 5/6 ක බහුතර බලයක් ලබා ගත් ආණ්ඩුව විසින් රට තුළ ප්‍රජාත්නත්‍රවාදී මූලධර්මයන් ක්‍රමානුකූලව බිඳ දැමූ නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කළ අතර එමඟින් හඳුන්වා දුන් විධායක ජනපති ක්‍රමය අද මේ රටේ පවත්නා බොහෝ ප්‍රශ්නවලට තවත් මූලශ්‍රයක් ලෙස සැලකිය හැක. මුලින් ආසියාවේම විවෘත වෙළඳපොල ආර්ථිකයක් හඳුන්වාදීමේ ගෞරවය එම රජයට ලැබිය යුතු ය. නමුත් වෙළඳපොල ආර්ථිකයක තිබිය යුතු සංවරණ හා තුළණයන් දුර්වල කිරීම

නිසා ඉහල මට්ටමේ දූෂණ හා වංචා වැඩිවීම හරහා ආර්ථික  අවපාතයක ගමන් කළ බව පැහැදිලිය. එසේම අසීමිත ජනවරමක් ලබාගැනීම තුළ බලයෙන් මත් වූ ඇතමුන්ගේ ක්‍රියාකලාපය නිසාම සංවර්ධනයීය ආර්ථිකයක් වෙනුවට ගජ මිතුරු ආර්ථික ක්‍රමයක් මේ රට තුළ බිහි විය.

2010 දී මහ මැතිවරණයෙන් පසුව විපක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරු තම පාර්ශ්වයට භාගෙන 2/3 බලයක් කෘතිමව අටවාගත් රජය විසින් ගජ මිතුරු ආර්ථික ක්‍රමය, වඩාත් ශක්තිමත් කර රට තුළ තහවුරු කළේය. එදා 2/3 බලය උපයෝගි කරගත්තේ රටට ජනතාවට සේවය කර, ජනතාවට වරප්‍රසාද ලබා දීම වෙනුවට එවක ජනාධිපතිවරායාගේ ධූර කාලය සඳහා පැවති සීමාව අහෝසි කරමින්, විශේෂයෙන්ම පූර්ණ බලය සහිත අධිකරණය පවා බල රහිත කරමින් විධායක ජනාධිපති ධූරය වඩාත් ශක්තිමත් කරගැනීම වෙනුවෙනි.

මෙවැනි අතීත අත්දැකීම් සහිත රටක, අසීමිත බලයක් ලැබී ඇති වර්තමාන රජය කෙරෙහි ද  මේ මොහොතේ රටේ අනාගතය පිළිබඳ සුබවාදී හැඟීමක් ඇති සැබෑ දේශප්‍රේමීන් තුළ බියක් ඇතිවීම සාදාරණ නොවේ ද?.

මගේ හදවතේ මෙවැනි බයක් ඇති වුවද ජනපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමා තමා ලබාගත් මේ දැවැන්ත ජනවරම පසුගිය රාජ්‍ය නායකයන් මෙන් නොමැතිව ඇත්තවශයෙන් ම මේ ජනවරම මේ රටේ අනාගත දූ දරුවන්ගේ යහපත වෙනුවෙන් යොදා ගනු ඇතැයි මම සැබවින්ම ප්‍රාර්ථනා කරනවා.

ඊනියා දේශප්‍රේමීන්ගේ සහ අවස්ථාවාදී බහුතරවාදීන්ගේ සිරකරුවෙක් නොවී සැබෑ ලෙසම රට දියුණු කරන්නාවූ සැබෑ දේශප්‍රේමී න්‍යාය පත්‍රයකට අනුව එතුමා කටයුතු කරනු ඇතැයි ප්‍රාර්ථනා කරමි.

වර්තමාන ලෝකයේ ශක්තිමත් නායකයෙකු වීමට නම් ශක්තිමත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදියෙකු ද විය යුතුමය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ නිදහස නැති රටකට ආයෝජකයන් එන්නේ නැත; ජනතාවගේ නිදහස හා මානව අයිතීන් සීමා කරන රටවල් සමග බොහෝ රටවල් ගනුදෙනු කරන්නේ ද නැත; මානව අයිතීන් පමණක් නොව සත්වයන්ගේ අයිතීන් උල්ලංගණය කරන රටකට සංචාරකයන් පවා අද එන්නට අකමැතිය.

නීතියේ ආධිපත්‍ය නැති රටකට නූතන ලෝකයේ ඉදිරි ගමනක් ද නැත; ඒ නිසා අපට අවශ්‍යව ඇත්තේ වඩාත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වූ නව ව්‍යවස්ථාවක් මිස විධායකය වටා බලය කේන්ද්‍ර කරගත් ඒකාධිපති ව්‍යවස්ථාවක් නොවන බවට තේරුම් ගත යුතුයි. ව්‍යවස්ථාදායකය හා අධිකරණය විධායකයේ අතකොළු බවට යළි වතාවක් පත් නොවිය යුතුය.

මේ රට තුළ 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය තුළින් ඇතිකර තිබෙන ස්වාධීන කොමිසම් ආපස්සට හැරවීම නොව, තව තවත් ස්වාධීනව ක්‍රියා කරවීමට අවශ්‍ය ශක්තිය ලබාදීම කළ යුතුව ඇත.

නීතියේ ආධිපත්‍ය ස්ථාපිත නොවෙන රටකට ඉදිරි ගමනක් නැත. රටක නීතිය “රජ තුමාටත්, සොල්දාදුවාටත්, පැවිදි පාර්ශ්වයට වූවද” සමාන විය යුතුය; රටේ නීතිය ඇමති දරුවා සිට කම්කරුවාගේ දරුවා දක්වා සමානව ක්‍රියාත්මක විය යුතුය. එමෙන්ම අධිකරණය තව තවත් ස්වාධීන විය යුතුය.

විවිධ ජාතීන් වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ එකට ජීවත් වන ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටක සියලු ජාතීන්ට තමන්ගේ ජාතිය ආගමික සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය රැක ගනිමින් පෞඪ ශ්‍රී ලාංකේය ජාතියක් ලෙස ජීවත් වන්න පුළුවන් විය යුතුය.

1956 න් අරඹා රට තුළ මුල් බැසගත් බහුතරවාදී ප්‍රතිපත්තිය තව දුරටත් ඉදිරියට රැගෙන යාමේ එකම ප්‍රතිඵලය වනු ඇත්තේ ජාතිකත්වය සහ ආගම මුල්කරගත් තව තවත් අන්තවාදී කණ්ඩායම් පෝෂණය වීම පමණි.

අද අප ජීවත් වන්නේ විශ්ව ගම්මානයකය. අප වැනි දියුණුවන කුඩා රටකට ජාත්‍යන්තරව හුදකලා වී ගමනක් යෑම විනාශයේ පෙර නිමිත්තකි. ප්‍රබල ගෝලීය බල අරගලයක් ඇතිවෙමින් තිබෙන මොහොතක භූගෝලීය වශයෙන් ඉතාමත්ම කේන්ද්‍රස්ථානයක පිහිටා ඇති අපගේ පුංචි දූපත කිසිම බලවතෙකුගේ අත කොලුවක් නොවිය යුතුය. සියලුම බල පාර්ශ්වයන් සමඟ මිත්‍රත්වය වඩ වඩාත් දියුණු කරගැනීම තුළින් මේ රට තුළ දියුණුව ළඟා කරගත හැකියි. ඒ වෙනුවෙන්  මුලු ජාත්‍යන්තරය සමග එක්ව අත්වැල් බැඳගෙන ගෙන යන විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් තව දුරටත් ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය.

සාධාරණ හා සෞභාග්‍යමත් සමාජයක් දැන් හෝ අපගේ අනාගත පරම්පරාවට ලබා දෙන්නට නම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, නිදහස, සමානාත්මතාවය හා සධාරණත්වය යන ප්‍රධාන කුලුණු සතර එවැනි සමාජයක අත්තිවාරම විය යුතුය.

රටක් හැටියට ඊනියා දේශප්‍රේමීන්ගේ ඝෝෂාව ප්‍රතික්ෂේප කරමින් වැඩවසම් ගෝත්‍රික ආකල්ප සහ පශ්චාත් 56 යුගයේ “කුඩා ලිඳ තුළ විසල් මැඩි මානසිකත්වය” ප්‍රතික්ෂේප කරමින් නූතන ශ්‍රී ලංකාවක ඉලක්කයන් හා අභිලාශයන් පිළිඹිමු කිරීමට ජනධිපතිවරයා නායකත්වය ලබා දිය යුතුය. අපගේ එක් එක් පෞරාණික සංස්කෘතික සහ ආගම්වල විවිධත්වයන්ට හා මහිමයට ගරු කරමින් නව සැබෑ දේශප්‍රේමීත්වය මත පදනම් වූ නව ශ්‍රී ලංකාවක් නිර්මාණය කිරීමෙන් සමෘද්ධිමත් හා සෞභාග්‍ය කරා යන ගමනකට මේ රටේ ඡන්දය පාවිච්චි කරපු, නොකරපු  සහ ප්‍රතික්ෂේප කරපු සියලු දෙනා එක්සත් වන බවට නිසැකය.

ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණු රජයේ අභිනව කැබිනට් මණ්ඩලය 12 වැනිදා මහනුවර ශ‍්‍රී දළඳා මාළිඟාවේ ඓතිහාසික මඟුල් මඩුවේදී දිවුරුම් දීමට නියමිත අතර නව රජයේ කැබිනට් මණ්ඩලය 30 දෙනකුගෙන් සමන්විත වනු ඇති බව ද වාර්තා වේ.

12 වැනිදා ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ නියෝජනය කරන කැබිනට් අමාත්‍යවරු 25 දෙනා පමණක් දිවුරුම් දීමට නියමිත අතර ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ඇතුළු ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ සමග සන්ධානගතවී සිටින සෙසු පක්ෂවල කැබිනට් අමාත්‍යවරුන් පසුව දිවුරුම් දීමට නියමිතව තිබේ.

නව කැබිනට් මණ්ඩලය පත් කිරීම ගැන අදහස් දක්වමින් ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ජ්‍යෙෂ්ඨයෙකු කියා සිටියේ 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය අනුව තනි පක්ෂයක් ආණ්ඩුව පිහිටුවන විට පත් කළ හැකි වන්නේ කැබිනට් අමාත්‍යවරුන් 30 දෙනකු පමණක් බැවින් කැබිනට් මණ්ඩලය 30 දෙනකුට පමණක් සීමා කිරීමට සිදු වූ බවයි.

මහ මැතිවරණයෙන් සිය පක්ෂයට හිමි වු ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධුරය සඳහා බොදුබල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම් පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමි තෝරාපත් කරගෙන ඇති බව අපේ ජනබල පක්ෂයේ සභාපති සමන් පෙරේරා මහතා අද (09) පැවති මාධ්‍ය හමුවේ දී ප්‍රකාශ කළේය.

මහ මැතිවරණයට ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ගේ නායකත්වයෙන් කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයට ඉදිරිපත් කළ නාම යෝජනා පත්‍රය ප්‍රතික්ෂේප වූ අතර මෙවර මහ මැතිවරණයෙන් අපේ ජනබල පක්ෂය ඡන්ද 67,758 ක් ලබාගනිමින් ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී ධුරයකට හිමිකම් ලබා ගත්තේය.

අපේ ජනබල පක්ෂයේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයට අතුරලියේ රතනහිමියන් ද සටන් කළේය.

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ නායක මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා ශ්‍රී ලංකාවේ 13 වැනි අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මැතිතුමා ඉදිරියේ දිවුරුම් දෙයි. දිවුරුම් දීම අද (09) පෙරවරුවේ ඓතිහාසික කැලණිය පුද බිමේ දී සිදු කෙරිණ.

දිවුරුම්දීමෙන් අනතුරුව ජනාධිපතිතුමා සහ අග්‍රාමාත්‍යතුමා විහාර මන්දිරය වෙත ගොස් ආගමික වතාවත්වල නිරත වූහ. අග්‍රාමාත්‍ය ධූරයේ දිවුරුම්දීමේ උත්සවයෙන් පසු ජනාධිපතිතුමා අග්‍රාමාත්‍යතුමා අවට රැස්ව සිටි ජනතාව වෙත ගොස් ඔවුනට සිය ආචාරය පුද කළහ.

මහා සංඝරත්නය සහ අන්‍යාගමික පූජකවරු, ආණ්ඩුකාරවරු, ජනාධිපති ලේකම්, තානාපතිවරු, ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත් වූ හා නව රජයට සහාය පළ කරන නව මන්ත්‍රීවරු සහ පවුලේ ඥාතීහූ ඇතුළු පිරීසක් මේ අවස්ථාවට එක්ව සිටියහ.

ඡායාරූප – ජනාධිපති මාධ්‍ය අංශය

තුෂාර වල්ගම

මෙය චම්පික බොහෝ කාලයක් දුටු සිහිනයක් සැබෑ වීමක් වූ අතර ඊනියා සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදී ජාතික හෙළඋරුමයට වඩා සමගි ජන බලවේගය දේශපාලනයේ ඉහළට යාමට රැකුලක් බව චම්පිකගේ සහ ඔහුගේ සමීපතමයින්ගේ විශ්වාසය විය.

පසුගිය දා නිමාවට පත් වූ මහ මැතිවරණයෙන් එක්සත් ජාතික පක්ෂය ලැබූ නින්දා සහගත පරාජය සමග අවධානයට ලක්විය යුතු තවත් සුවිශේෂ කරුණක් දේශපාලන විචාරකයින්ගේ අවධානයෙන් ගිලිහී ඇත. ඒ ජාතික හෙළ උරුමයේ සහ එහි නායක චම්පික රණවක මහතාගේ දේශපාලන අනාථභාවය ද මෙම මහ මැතිවරණයේදී සනාථ වීමයි.

1994 සිට මෙරට දේශපාලන තීරණාත්මක භූමිකාවක් ඉටුකළ, 2004 මහ මැතිවරණයේදී එහි උපරිමය සටහන් කළ, බෞද්ධ භික්ෂුව පෙරටු කොටගත් සිංහල ජාතිකවාදී දේශපාලනයේ ‘නිල අවසානය‘ මෙම මහ මැතිවරණයේදී සටහන් වූ බව පැහැදිලිය.

ජාතික හෙළ උරුමය

1994 දී ‘සිහළ උරුමය‘ බිහි වූ දා සිට සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදයේ කොඩිය අතට ගැනීමට, එකට තිලක් කරුණාරත්න, එස්. එල්. ගුණසේකර සහ චම්පික රණවක උත්සාහ කළ ද පාර්ලිමේන්තුව තුළ සැලකිය යුතු නොව අවම නියෝජනයක් හෝ ලබා ගැනීමට ඔවුනට හැකියාවක් නොවීය.

එහෙත් ගංගොඩවිල සෝම හිමියන්ගේ හදිසි අභාවය සමග නිර්මාණය වූ පසුබිම තුළ 2004 මහ මැතිවරණයෙන් අනපේක්ෂිත ජයග්‍රහණයක් ලබා ගැනීමට චම්පික රණවක විසින් නායකත්වය දුන් බෞද්ධ ජාතිකවාදී පෙරමුණට හැකි වූ අතර පාර්ලිමේන්තුව තුළ ද මන්ත්‍රීධුර 09ක් නියෝජනය කිරීමට ඔවුට අවස්ථාව හිමිවිය.

එතැන් සිට, 2005 ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ඍජුව සහයෝගය දෙමින් දේශපාලන ධාරාවේ ඉහළටම ගමන් කිරීමට චම්පික රණවකට අවස්ථාව උදාවූ අතර කැබිනට් අමාත්‍යධුරයක් ද දරමින් තම පදනම ශක්තිමත් කර ගැනීමට අවස්ථාව උදාවූ අතර 2010 ජනාධිපතිවරණයේදී සහ මහ මැතිවරණයේදී ද තම බලය සැලකිය යුතු ලෙස තහවුරු කර ගැනීමට චම්පික රණවක සමත් විය.

එහෙත් 2014 අවසාන භාගයේ මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවෙන් ඉවත් වූ චම්පික – රතන හිමි ප්‍රමුඛ ජාතික හෙළ උරුමය එවකට මාදුළුවාවේ සෝහිත හිමියන් විසින් නායකත්වය දුන් දේශපාලන ව්‍යාපාරයට එක් වුව ද ජාතික හෙළ උරුමයේ ප්‍රබල චරිතයක් වූ උදය ප්‍රභාත් ගම්මන්පිල මහතා යළි මහින්ද රාජපක්ෂ සමග එක්විය.

ඒ අනුව උදය ගම්මන්පිල මහතා ‘පිවිතුරු හෙළ උරුමය‘ පිහිටුවාගෙන 2015 ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට ඍජුව සහාය දුන් අතර ජනාධිපතිවරණ පරාජයෙන් පසු මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා යළි දේශපාලනයට කැදවා ගැනීමේ ව්‍යාපාරයේ දිදුලන තාරකාවක් බවට පත්විය. ඒ අනුව 2015 මහ මැතිවරණයෙන් පහසුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට යාමට ගම්මන්පිල මහතාට අවස්ථාව උදාවිය.

2015 ජනවාරි මස 08 වැනිදා පැවැති ජනාධිපතිවරණයෙන් අනපේක්ෂිත ජයග්‍රහණයක් ලැබූ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන – රනිල් වික්‍රමසිංහ යහපාලන ආණ්ඩුවේ ප්‍රමුඛ හා ප්‍රබල භූමිකාවක් ජාතික හෙළ උරුමයට හිමි වූ අතර චම්පක රණවක ප්‍රබලතම කැබිනට් අමාත්‍යාංශයකින් ද තවත් හෙළ උරුමය නායකයෙක් වූ කරුණාරත්න පරණ විතාන නියෝජ්‍ය අමාත්‍යධුරකින් ද පිදුම් ලැබුවේය. ඒ සමග අතුරලියේ රතන හිමි ද ජනාධිපති උපදේශකයෙක් ලෙස ‘වසවිස නැති ගොවිතැන‘ කරළියට ගනිමින් ආණ්ඩුව තුළ ප්‍රබල භූමිකාවක් නිරූපණය කිරීමට සමත් විය.

සජිත් සමග එක්වීම

ලංකා දේශපාලනයේ අවස්ථාවාදී චරිතයක් වන අතුරලියේ රතන හිමි ආණ්ඩුව සමග දීග කෑමෙන් පසු තවත් වසර කිහිපයකින් ආණ්ඩු විරෝධයක් කරට ගෙන විපක්ෂය වෙත බැල්ම හෙළන විට චම්පික ද එජාප නායකත්ව අර්බුදයේදී තමාට වඩාත් වාසිදායක සහ අනාගතයක් ඇති (අනාගත දේශපාලන නායකත්වයට) සජිත් ප්‍රේමදාස සමග සන්ධාන ගත වූ අතර සජිත් විසින් නායකත්වය දුන් සමගි ජන බලවේගයේ නියෝජ්‍ය නායකයා බව ද පත්විය.

මෙය චම්පික බොහෝ කාලයක් දුටු සිහිනයක් සැබෑ වීමක් වූ අතර ඊනියා සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදී ජාතික හෙළඋරුමයට වඩා සමගි ජන බලවේගය දේශපාලනයේ ඉහළට යාමට රැකුලක් බව චම්පිකගේ සහ ඔහුගේ සමීපතමයින්ගේ විශ්වාසය විය.

එහෙත් පසුගිය දා නිමාවට පත් වූ මහ මැතිවරණය චම්පික රණවකගේ දේශපාලන සිහින සුනුවිසුණු කළා පමණක් නොව ඔහුගේ දේශපාලන අනාගතය ද, සැබෑ ශක්තිය ද හෙළිදරව් කළේය.

කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් මහ මැතිවරණයට තරග කළ, ඊනියා ජාතික නායකයෙක් වූ චම්පික රණවකට ලබා ගත හැකි වුණේ, සමගි ජන බලවේගය කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් දිනාගත් මන්ත්‍රීධුර 06න් -05 වන ස්ථානය වන අතර (කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් සමගි ජනබලවේගය විසින් මන්ත්‍රීධුර 06ක් දිනාගත් අතර එහි මුල් තැන මනාප ඡන්ද 305,744ක් දිනාගත් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා විසින් ද දෙවන ස්ථානය මනාප ඡන්ද 96,916ක් දිනාගත් එස්.එම්. මරික්කාර මහතා විසින් ද දිනාගෙන තිබේ. තෙවන ස්ථානය මනාප ඡන්ද 87,589ක් දිනා ගත් මුජිබර් රහුමාන් මහතා විසින් ද සිවුවන ස්ථානය මනාප ඡන්ද 82,845ක් දිනාගත් ආචාර් හර්ෂ ද සිල්වා විසින් ද පස්වන ස්ථානය මනාප ඡන්ද 65,574ක් දිනාගත් චම්පික රණවක මහතා විසින් ද සයවන ස්ථානය මනාප ඡන්ද 62,091ක් දිනා ගත් මනෝ ගනේෂන් මහතා විසින් ද දිනාගෙන ඇත) ඔහුට ලබාගත හැකි වුණේ ද මනාප ඡන්ද 65,574ක් පමණකි.

මේ තත්ත්වය තුළ චම්පික රණවකගේ ජනප්‍රියත්වය සේම ජාතික නායකත්ව භූමිකාව ද අභියෝගයට ලක්වන අතර සමගි ජන බලවේගය තුළ ඔහුගේ ශක්තිය පරීක්ෂාවට ද ලක්කර ඇත. ඒ අනුව තව දුරටත් චම්පික යනු ‘පොරක්‘ හෝ අනාගත නායකයෙක් නොවනු ඇති අතර ඔහුව සරත් ෆොන්සේකා (ගම්පහ පළමු මනාප) වැනි නායකයින් හමුවේ දියවී යන බව පැහැදිලිය.

හෙළ උරුමයෙන් චම්පික පමණයි

මෙම මහ මැතිවරණයේදී ජාතික හෙළ උරුමය නියෝජනය කරමින් තරග කළ අපේක්ෂකයින්ගෙන් චම්පික හැර වෙනත් කිසිවෙකු තේරී පත් නොවීම ද හෙළ උරුමයේ හෙළුව පෙන්වන කරුණක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

උදාහරණ ලෙස හෙළ උරුමයේ ජාතික තලයේ නායකයින් වන, ජාතික හෙළ උරුමයේ ජාතික සංවිධායක, කලුතර දිස්ත්‍රික්කයෙන් තරග කළ, හිටපු පළාත් සභා මන්ත්‍රී නිශාන්ත ශ්‍රී වර්ණසිංහ මහතා හෝ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයෙන් තරග කළ හිටපු පළාත් සභා මන්ත්‍රී නිරෝෂා අතුකෝරාළ හෝ හිටපු රාජ්‍ය අමාත්‍ය කරුණාරත්න පරණ විතානට හෝ ජයග්‍රහණය කිරීමට හැකියාව ලැබුණේ නැත.

මේ තත්ත්වය මත චම්පිකගේ හෙළ උරුමය ද ‘තනි මන්ත්‍රී‘ පක්ෂයක් බවට පත්ව ඇත.

අතුරලියේ රතනට යන එන මං නැතිවීම

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන කරළියට මෑතදී පාවී ආ අතිෂය අවස්ථාවාදී හා අන්තවාදී භික්ෂුවක වන අතුරලියේ රතනට හිමියන්ට මෙවර මහ මැතිවරණයේදී තමන්ගේ ‘නියම තරම‘ මනාව හදුනා ගැනීමට හැකි වූ අතර ඊනියා සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදය නියෝජනය කළ, ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර – අතුරලියේ රතන, පාහියන්ගල ආනන්ද ආදි භික්ෂූන්ට ද තමන්ගේ ‘නියම තරම, ශක්තිය වටහා ගැනීමට පහසු අවස්ථාවක් උදාවී ඇත.

මෙම මැතිවරණයෙන් අතුරලියේ රතන- ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර‘ නායකත්වය දුන් අපේ ජන බලවේගය පක්ෂය දිනාගත්තේ (කුරුණෑගල නාම යෝජනා ප්‍රතික්ෂේප විය) ඡන්ද 67,758ක් හෙවත් 0.58%ක් පමණක් වන අතර අහඹු ලෙස හිමි වූ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයට කාකොටා ගන්නා ආකාරය (මෙය 1994දී ද සිදුවිය) අනුව එම පක්ෂයේ අනාගතය තීන්දු වනු ඇත.

සටහන – තුෂාර වල්ගම

පසුගිය දා අවසන් වූ මහා මැතිවරණයෙන් තේරී පත් වූ මන්ත්‍රීවරුන් අතර සුවිශේෂතා රැසක් දක්නට ලැබෙන අතර එය පසුගිය පාර්ලිමේන්තුවල දක්නට නොලැබුණු සුවිශේෂ තත්ත්වයක් බව දේශපාලන විචාරකයින් සේම පොදු ජනතාව ද සදහන් කරති.

ඒ අතර මුහුණු පොතේ වේගයෙන් හුවමාරු වන පෝස්ට් එකක දැක්වෙන්නේ අභිනව පාර්ලිමේන්තුව තුළ ‘හිටපු ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනෙක් සිටින බව‘යි. ඒ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ (2005-2015) මහතා සහ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන (2015-2019) මහතාය. මෙය ඇතැම් විට ලෝකයේ කිසිම පාර්ලිමේන්තුවක දක්නට නොලැබෙන සුවිශේෂ තත්ත්වයක් බව සාමාන්‍ය ජනතාවගේ අදහසයි.

මේ තත්ත්වය යම්කිසි හාස්‍යයකින් විස්තර කළ මුහුණු පොතේ පෝස්ට් සටහන් කර තිබුණේ ‘දැන් ඉතිං ලංකාව ගොඩදානන් පුළුවන්. අපිට එක් ජනාධිපතිවරයෙක් නෙමෙයි තුන් දෙනෙක්ම ඉන්නවා. මෙහෙම අවස්ථාවක් කවදාවත්, කාටවත් ලැබෙන්නේ නැහැ‘ යනුවෙනි.

වත්මන් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ද සමග ජනාධිපති ධුරයේ බොහෝ අත්දැකීම් ඇති තිදෙනෙක් දැන් රටට හිමිව ඇති අතර දැන් ඔවුන්ට රට වඩාත් හොද තත්ත්වයක් කරා ගෙන යාමට අවස්ථාව ලැබී ඇත.

මේ අතර වත්මන් පාර්ලිමේන්තුවේ ‘මිලිටරි නියෝජනය‘ ගැන ද අදහස් දක්වා ඇති අතර හිටපු යුද්ධ හමුදාපති, ෆීල්ඩ් මාෂල් සරත් ෆොන්සේකා සහ සිවිල් ආරක්ෂක බලකායේ හිටපු ප්‍රධානී, රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර මහතා ඒ අතර ඉදිරියෙන්ම සිටී. ඒ අතර කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයෙන් පත් වූ මේජර් ප්‍රදීප් උදුගොඩ (පොහොට්ටුව) සහ වන්නියෙන් ද හමුදා නියෝජනයක් සිදුව ඇත.

ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තු ඉතිහාසයේ වාර්තා පොත අලුත් කරමින් පිය පුතු යුගල 4ක් ද මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරයි. ඒ අනුව අග්‍රාමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා හා ඔහුගේ පුත් නාමල් රාජපක්ෂ මහතා, චමල් රාජපක්ෂ මහතා හා ඔහුගේ පුත් ශෂින්ද්‍ර රාජපක්ෂ මහතා, ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් මහතා හා ඔහුගේ පුත් ප්‍රමිත බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් මහතා, දිනේෂ් ගුණවර්ධන මහතා සහ ඔහුගේ පුත් යදාමිණි ගුණවර්ධන මහතා මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන පිය පුතු යුගල 4ය.

වෛද්‍යවරුන් 08 දෙනෙක් ද මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන අතර රමේෂ් පතිරණ, සුදර්ශණි ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ, චන්න ජයසුමන, සීතා අරඹේපොල, උපුල් ගලප්පත්ති, ගයාෂාන් නවනන්ද, තිලක් රාජපක්ෂ, කාවිද් ජයවර්ධන සහ රාජිත සේනාරත්න ද මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන වෛද්‍යවරුන්ය.

ඉංජිනේරුවරුන් කිහිපදෙනෙක් ද මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන අතර නාලක ගොඩහේවා, නාලක කෝට්ටේගොඩ, ඉසුරු දොඩංගොඩ, අනූප පස්කුවල්, ගාමිණි වලේබොඩ, යදාමිණි ගුණවර්ධන සහ පාඨලී චම්පික රණවක ඒ යටතට අයත් වේ.

මීට අමතරව කලාකරුවන්, මාධ්‍යවේදීන් කිහිප දෙනෙක් ද වත්මන් පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කිරීම විශේෂත්වයකි.

මෙවර පාර්ලිමේන්තුවේ කාන්තා නියෝජනය ද බොහෝ දෙනකුගේ අවධානයට ලක්ව ඇත. ඒ කාන්තාවන් දස දෙනෙකු මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන අතර පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, සුදර්ශණී ප්‍රනාන්දුපුල්ලේ, කෝකිලා ගුණවර්ධන, ගීතා කුමාරසිංහ, මුදිතා සොයිසා, රෝහිණි කවිරත්න, තලතා අතුකෝරල, මංජුලා දිසානායක, සීතා අරඹේපොල, ඩයනා ගමගේ යන අය මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරනු ලබයි.

මරණ දඩුවම නියම වී සිිටින රත්නපුරය දිස්ත්‍රික්කයෙන් (පොහොට්ටුව) දෙවැනි ස්ථානට පත් වූ ප්‍රේමලාල් ජයසේකර, හිටපු එල්.ටී.ටී.ඊ සටන්කාමියෙකු වන පිල්ලෙයාන් සහ ද්වත්ව පුරවැසිභාවය හේතුවෙන් පසුගිය පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත්‍රීධුරය අහිමි කරන ලද ගීතා කුමාරසිංහ මහත්මිය ද මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කිරීම සුවිශේෂත්වයකි.

එසේම 1977 සිට අඛණ්ඩව පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කළ එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ද මෙවර පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය නොකිරීම කාගෙත් අවධානයට ලක්ව ඇත.

මේ අතර ඇතැම් දේශපාලන විචාරකයින් පවසන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මැතිවරණවලින් ආණ්ඩු බලය හුවමාරු වන ලෝකයේ ප්‍රධාන ධාරාවෙ දේශපාලන පක්ෂයක්, දශක ගණනාවක් ආණ්ඩු බලය අල්ලා ගෙන සිටි, ජාතික තලයේ දේශපාලන පක්ෂයක් මහ මැතිවරණයකින් වාර්තා කළ අවම ජයග්‍රහණය මෙවර ලංකාවෙන් වාර්තා වූ බවය.

1947 දී බිහිවී එම වර්ෂයේම පැවැති මහ මැතිවරණයෙන් තියුණු ජයග්‍රහණයක් ලබා ගෙන 1947-1956, 1960 මාර්තු – ජූලි, 1965, 1970, 1977-1994, 2001 දෙසැම්බර් 05 – 2004 අප්‍රෙල් දක්වා ආණ්ඩු බලය දැරූ, 2015 -2019 නොවැම්බර් දක්වා ආණ්ඩු බලය දැරූ එක්සත් ජාතික පක්ෂය මෙවර මහ මැතිවරණයෙන් එකම ආසනයක් හෝ ජයග්‍රහණය නොකළ අතර හිමි වුණේ එක් ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයක් පමණි.

ඒ අනුව 1947 සිට 2020 දක්වා පැවැති මැතිවරණවලින් එක්සත් ජාතික පක්ෂය අවම ඡන්ද සංඛ්‍යාවක් ලැබූ මහ මැතිවරණය බවට (1956 සහ 1970) 2020 මහ මැතිවරණය පත්වීම ද විශේෂ තත්ත්වයකි.

මේ අතර ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ යටතේ සන්ධාන ගතව තරග කළත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ද නිල වශයෙන් දිනා ඇත්තේ වන්නි යාපනය දිස්ත්‍රික්කයේ 01ක් මන්ත්‍රීධුරයක් වීම ද විශේෂත්වයකි.

1952 දී බිහිවූ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය ප්‍රමුඛ සන්ධාන 1956, 1960 ජූලි, 1970-77, 1994 සිට 2019 දක්වා ජනාධිපති ධුරයට හිමිකම් කී අතර 1977 මහ මැතිවරණයෙන් පසු ශ්‍රී ලනිපය අන්ත පරාජයක් ලැබූ මහ මැතිවරණය බවට මෙය පත්විය. (එහෙත් මෙය කිවිවෙකුගේ අවධානයට ලක් නොවීය)

සටහන – තුෂාර වල්ගම

මහ මැතිවරණ ප්‍රතිඵලවලට සාපේක්ෂව හිමිවන ජාතික ලැයිස්තු කෝටාවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට පත් වීමට පක්ෂ කිහිපක ජාතික ලැයිස්තු අපේක්ෂකයින් අතර බරපතළ ගැටුම් ඇතිව තිබෙන බව වාර්තා වෙයි.

මෙහි බරපතළම ගැටුම වාර්තා වී ඇත්තේ සමගි ජන බලවේගය, එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් සහ අපේ ජන බලවේගය පක්ෂය තුළයි. මෙම පක්ෂ දෙකටම මහ ජනතාවගෙන් ඡන්දයෙන් එකම මන්ත්‍රීධුරයක් හෝ දිනා ගැනීමට නොහැකි වුව ද ජාතික වශයෙන් දිනාගත් සුළු ඡන්ද ප්‍රමාණයට (එජාපය ඡන්ද – 249,435 (2.15%) ක් සහ අපේ ජන බලවේගය ඡන්ද 67,757 (0.58%) ලැයිස්තුවෙන් එක් මන්ත්‍රීධුරය බැගින් හිමිවී තිබේ.

ඥානසාර හිමි – රතන හිමි මන්ත්‍රී පුටුවට හැප්පෙති

අපේ ජන බල පක්ෂයට හිමි වූ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයට බොදුබල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම් ගලබොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ගේ නම යෝජනා කිරීමට එම පක්ෂය පියවර ගත්ත ද අපේ ජන බලවේගය පක්ෂයේ නායකත්වය දරන්නේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී අතුරලියේ රතන හිමියන්ය.

මේ තත්ත්වය තුළ අතුරලියේ රතන හිමියන් ද යළි පාර්ලිමේන්තුවට වැඩම කිරීමට තම බලවත් කැමැත්ත පළ කර ඇති බව වාර්තා වේ.

එජාපයේ අවුල තවත් බිදීමක්ද ?

මෙවර මහ මැතිවරණයෙන් නින්දා සමගත පරාජයක් ලැබූ එක්සත් ජාතික පක්ෂයට හිමි වූ එකම ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයට පත් කරන්නේ කවුරුන්ද යන්න පිළිබදව පක්ෂය තුළ බලවත් අර්බුදයක් නිර්මාණය වී තිබේ. ඒ සදහා එජාප නායකයින් (රනිල් හැර) අතර බරපතළ ගැටුමක් නිර්මාණය වී ඇති අතර ඊට හේතුව වී ඇත්තේ පක්ෂය විසින් නම් කරන ලද ජාතික ලැයිස්තුවේ මුල්ම නම සදහන් හිටපු අමාත්‍ය ජෝන් අමරතුංග මහතා තමා කිසිසේත් ඉල්ලා අස් නොවන බව ප්‍රකාශ කිරීමයි.

ජොන් අමරතුංග මහතා තම සමීපතමයින්ට පවසා ඇත්තේ මේ අවස්ථාවේ තමන් කිසිසේත්ම ඉන් ඉල්ලා අස්වීමට සූදානම් නැති බවයි.

පොහොට්ටු – ශ්‍රීලනිප අවුලක්

මේ අතර ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරයක් සදහා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ වැඩබලන සභාපති මහාචාර්ය රෝහණ ලක්ෂ්මන් පියදාස මහතා පත් නොකිරීම සම්බන්ධයෙන් ද පක්ෂය තුළ නොසන්සුන්තාවක් වර්ධනය වී තිබේ.

17 දෙනකුගෙන් යුත් ශ්‍රීලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ නාම ලේඛනය ඊයේ (07) එම පක්ෂය විසින් මැතිවරණ කොමිෂමට භාර දුන් අතර එහි මහාචාර්ය රෝහණ ලක්ෂ්මන් පියදාස මහතාගේ නම සදහන්ව තිබුණේ නැත.

මේ සම්බන්ධයෙන් සිය දැඩි ස්ථාවරය පැහැදිලි කරමින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය දැඩිව කියා සිටින්නේ ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුව සඳහා රෝහණ ලක්ෂ්මන් පියදාස මහතා නම් කිරීමට මුල සිටම එකඟතාවක සිටි බවයි.

සුළුජන පක්ෂ සජිත්ගෙන් මස් රාත්තලම ඉල්ලයි

සමගි ජන බලවේගයට හිමි වූ ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රීධුරවලින් තමන්ට පොරොන්දු වූ කෝටාව ලබා දිය යුතුම බව සමගි ජන බලවේගයෙන් මැතිවරණයට තරග කළ සුළුජන පක්ෂ නායකයින් වන රවුෆ් හකීම්, රිෂාඩ් බදියුදීන්, මනෝ ගනේෂන් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට දැඩිව බලපෑම් කරමින් සිටින බව වාර්තා වේ.

දකුණේ සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද කොට්ඨාශවලින් අන්ත පරාජයක් ලැබූ සමගි ජන බලවේගය තරමක හෝ සාර්ථකත්වයක් ලබා ගත්තේ මුස්ලිම් ජනතාව සහ දමිළ ජනතව බහුලව ජීවත්වන මැතිවරණ කොට්ඨාශවලින් බව පෙන්වා දී ඇති සුළුජන පක්ෂ නායකයින් අවධාරණය කර ඇත්තේ තමන් සමගි ජන බලවේගයෙන් ඉදිරිපත් නොවුණා නම් සජිත් ප්‍රේමදාස මහතාට ජාතික වශයෙන් සියයට 15කට හෝ ආසන්න ඡන්ද ප්‍රමාණයක් ලබා ගැනීමට අවස්ථාව නොලැබෙන බවයි.

(සමගි ජන බලවේගය ජයග්‍රහණය කළ ත්‍රිකුණාමලය සහ මුතූර් ආසන මෙන්ම කොළඹ මහ නගර සභා ඡන්ද කොට්ඨාශ හා මන්නාරම සලකා බලන විට තත්ත්වය මනාව පැහැදිලි වේ)

ඊයේ සමග සමගි ජන බලවේගය තම ජාතික ලැයිස්තුව ප්‍රකාශයට පත්කර ඇති නමුත් සුළුජන පක්ෂ නායකයින් කියා සිටින්නේ ඒ සදහා තමන්ගේ අනුමැතිය නොලැබුණු බවයි.

මේ අතර සමගි ජන බලවේගය අභ්‍යන්තර ආරංචි මාර්ග කියන්නේ සුළුජන පක්ෂ පමණක් නොව තවත් ප්‍රබලයින් රැසකගේ දැඩි බලපෑම් හේතුවෙන් ඊයේ දින නම්කරන ලද ජාතික ලැයිස්තු මන්ත්‍රී නාම ලේඛනය යළි සංශෝධනය පියවර ගන්නා බවයි.

මංගල තමයි එකම විකල්පය. දැන් බල අරගලයේ ඉන්න කිසිම කෙනෙකුට අති බහුතර රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට අභියෝග කරන්න බැහැ. 1956 දී, 1970දී ජේ.ආර්. ජයවර්ධන කළා වාගේ හතර වටෙන්ම වට කරලා ආණ්ඩුවට අභියෝග කරන්න පුළුවන් ශක්තිය හා උපායශීලීත්වය තියෙන්නේ මංගලට පමණයි. ඔහුට අභියෝග කරන්න, තර්ජනය කරන්න ආණ්ඩුවට බැහැ. ඒත් ඔහුට සියලු අංශවලින් ආණ්ඩුවට අභියෝග කළ හැකියි

පසුගිය මහ මැතිවරණයෙන් නින්දා සහගත පරාජයක් ලැබූ එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වහාම පක්ෂ නායකත්වයෙන් ඉල්ලා අස්විය යුතු බවත් පක්ෂය යළි ගොඩනැගීම සදහා එහි නායකත්වයට හිටපු අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතා පත්කළ යුතු බවත් එජාප ජ්‍යෙෂ්ඨයින් රැසක් සහ තරුණ බලවේග දැඩිව බලපෑම් කරනමින් සිටින බව එජාප ජ්‍යෙෂ්ඨයෙක් පැවසීය.

ඔහු සදහන් කළේ පක්ෂ නායකත්වයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ඉවත්වනු ඇති බවත් ඒ වෙනුවට වඩාත් ජවසම්පන්න සහ ආණ්ඩුවට අභියෝග කළ හැකි නායකයෙක් පත්කර ගත යුතු බවත්ය.

පක්ෂ නායකත්වය සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට වර්ධනය වෙමින් පවතින තත්ත්වය ගැන වැඩි දුරටත් අදහස් දක්වමින් ඔහු මෙසේද සදහන් කළේය.

‘පක්ෂ නායකත්වය දිනා ගන්න හිටපු ඇමැතිවරුන් වන රවී කරුණානායක, වජිර අබේවර්ධන, දයා ගමගේ, අකිල විරාජ් කාරියවසම් සහ රුවන් විජේවර්ධන දැඩි බල අරගලයක යෙදී සිටිනවා. ඒත් පසුගිය මහ මැතිවරණයේදී මේ පස් දෙනාම ජනතාව විසින් දැඩිව ප්‍රතික්ෂේප කර තිබෙනවා. ඒ නිසා අපේ ස්ථාවරය වෙන්නේ මේ කිසිවෙකුට යළි එජාපය ගොඩගත නොහැකි බවයි. ඒකට ජවය වගේම මේ අති බහුතර ආණ්ඩුවට අභියෝග කළ හැකි නායකයෙක් අවශ්‍යයයි. ජනමාධ්‍ය සමග, මාධ්‍ය මෙහෙයවිය හැකි නායකයෙක් අවශයයි. ඒ සදහා අපි දකින එකම සුදුස්සා මංගල සමරවීර පමණයි‘

මෙහිදී ඔහු අවධාරණත්මකව කියා සිටියේ පක්ෂයේ ජ්‍යේෂ්ඨයින් පමණක් නොව පක්ෂයේ ජවය වන තරුණ හා වෘත්තීය කණ්ඩායම් ද මංගල සමරවීර මහතාට පක්ෂ නායකත්වය ලබාදීමට දැඩි කැමැත්තක් දක්වන බවයි.

‘මංගල තමයි එකම විකල්පය. දැන් බල අරගලයේ ඉන්න කිසිම කෙනෙකුට අති බහුතර රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවට අභියෝග කරන්න බැහැ. 1956 දී, 1970දී ජේ.ආර්. ජයවර්ධන කළා වාගේ හතර වටෙන්ම වට කරලා ආණ්ඩුවට අභියෝග කරන්න පුළුවන් ශක්තිය හා උපායශීලීත්වය තියෙන්නේ මංගලට පමණයි. ඔහුට අභියෝග කරන්න, තර්ජනය කරන්න ආණ්ඩුවට බැහැ. ඒත් ඔහුට සියලු අංශවලින් ආණ්ඩුවට අභියෝග කළ හැකියි‘ එජාප ජ්‍යෙෂ්ඨයා වැඩි දුරටත් පැවසුවේය.

රට ගොඩනැගීම සඳහා රැඩිකල් මැද මාවතක් යෝජනා කරමින් යළි ප්‍රසිද්ධ දේශපාලනයට අවර්තිර්ණ වී සිටින හිටපු අමාත්‍ය මංගල සමරවීර, නව යෝජනාවලියක් ජනතාවගේ සංවාදයට යොමුකර ඇත. 

තමා යළි මැතිවරණය දේශපාලනයට එක්නොවන බවට යලිත් සහතික වී ඇති ඔහු, දශක තුනක් පුරා තමා විසින් අගයකළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී හා සංහිඳියාව ක්‍රියාමාර්ග යටපත්වීමට ඉඩ නොතබා එවැනි ගුණාංග මතවාදීමය වශයෙන් සමාජගත කිරීමේ මෙහෙයුමක් හෙටින් (අගෝස්තු 06) අරඹන බව කියා සිටියි.

‘සැබෑ දේශප්‍රේමියෝ’ නමින් ආරම්භ කෙරෙන නව දේශපාලන ගමන් මඟ සම්බන්ධයෙන් ඔහු විසින් නිකුත්කර ඇති නිවේදනයක මෙසේ සඳහන් වේ.

”ශ්‍රී ලංකාව හෙළ මුදුනේ සිට ප්‍රපාතයට නෙත් යොමා සිටින මේ මොහොතේ මෙරට ජනතාව අද කරන තේරීම ඉදිරි පරම්පරා ගණනාවක් වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ අනාගතය නිශ්චය කරනු ඇත.  

අපගේ බිය හා පූර්ව නිගමන මත පදනම්ව අපි අපේ රට වෙනුවෙන් නව අනාගතයක් නිශ්චය කරන්නෙමු ද? එසේත්  නැතිනම් සියල්ලන්ම වෙනුවෙන් වඩා යහපත් ශ්‍රී ලංකාවක් වෙනුවෙන් අපගේ බලාපොරොත්තු හා අභිලාෂයන් මත පදනම්ව අපගේ අනාගතය තීරණය කරන්නෙමුද? 

අප මධ්‍යස්ථභාවය හා අනෙකා ඉවසීම ඈත අතීතයක වඩාත් ශිෂ්ට සම්පන්න යුගයක වියැකී ගිය වටිනාකම් බවට පත්වෙමින් තිබේදැයි නිහඬව සිතමින් සිටින අතර ආගමික හා වාර්ගික උන්මාදයෙන් පෙළෙන්නන් හා අනෙක් මූලධර්මවාදී උමතුවෙන් සිටින්නන් අතලොස්සකට අපගේ අනාගතය තීරණය කිරීමට ඉඩ දෙන්නෙමුද ? 

නිහඬ බහුතරයාගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මත ප්‍රකාශ අභිබවමින් අන්තවාදයේ මහා වියරු හඬ වඩා හොඳ පුවත් බවට පත්ව ඇත. නිදහසේ සිටම ඝෝෂාකාරී කිහිප දෙනෙකුගේ අන්තවාදය, අනෙකා නොඉවසීම, වෛරය හා ව්‍යාජ ජාත්‍යාලය හමුවේ බහුතරයේ නිහඬතාව අවසානයේදී අද අප ජාතියක් ලෙස මුහුණ දෙන ඛේදනීය අර්බුදය ලෙස කූඨප්‍රාප්තියට පත්ව ඇත. 

අද අප මුහුණ දෙන සුවිසල් අර්බුදයට මුල් වූ හේතු ස්වභාවයෙන් ආර්ථික, ආගමික හෝ සමාජ දේශපාලනික වන අතර ශ්‍රී  ලංකාව වැනි සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක අභියෝගවලට මුහුණ දීමට අවශ්‍ය දැනුම, අත්දැකීම්, විචාරාත්මක හා විශ්ලේෂණාත්මක චින්තනය මෙන්ම වටිනාකම් අත්කර දීමට මුළුමනින්ම අසමත් වූ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක්ද ඒ අතර වේ. 

ශ්‍රී ලංකාව පෙර නොවූ විරූ දේශපාලන හා ආර්ථික අර්බුදයක් කරා වේගයන් ඇදී යද්දී, වාමාංශික හා දක්ෂිණාංශික පසමිතුරු දේශපාලනයෙන් ඔබ්බට විහිදුණු සම්මුතිවාදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නව්‍යකරණය, හදිසි අවශ්‍යතාවක්ව පවතී.

එය සිද්ධාර්ථ ගෞතමයන් වහන්සේගේ වදන්හි අනුනාදයක් මෙන් ක්‍රි.පූ. 350 දී ඇරිස්ටෝටල් ඔහුගේ ‘පොලිටික්ස්‘ නම් නිබන්ධයෙහි මෙම ‘මධ්‍යස්ථ මූලධර්මය‘ පිළිබඳව ලියමින් එය ධනවතුන් හා දුගියන් අතර පවතින විවරය යා කරන ධාතුව බව පවසයි.  

අද, ශ්‍රී  ලංකාව එක් අර්බුදයකින් තවත් අර්බුදයකට ඇද වැටෙද්දී අපට ඇති එකම විකල්පය මධ්‍යස්ථ ප්‍රවේශය බව වඩ වඩා තහවුරු වෙමින් පවතී.

මධ්‍යස්ථ වටිනාකම් ප්‍රබල ලෙස යළි යළිත් ප්‍රකාශ කිරීම, එනම්, මැද මාවතක්, යුගයේ අවශ්‍යතාව වී ඇත. මෙම මැදමාවත, නිදහස් මතධාරී බව හා මධ්‍යස්ථවාදී වටිනාකම් වෙනුවෙන් රැඩිකල්වාදී කැපවීමකට නිවහන විය යුතුය.  

මේ මොහොතේ අවශ්‍යතාව වන්නේ බුදුරජාණන් වහ්නසේගේ මැද මාවතේ සිට මහත්මා ගාන්ධිගේ අවිහිංසාවේ මාවත දක්වා, නේරුගේ සිට මාටින් ලූතර් කිං දක්වා, නෙල්සන් මැන්ඩෙලාගේ සිට බැරැක් ඔබාමා දක්වා උකහා ගත් වටිනාකම පද්ධති යළි පණ ගැන්වීම මත පදනම් වූ නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් නිර්මාණය කිරීමයි.

# මැද මාවත නැතහොත් රැඩිකල් මැද මාවත, සාධාරණ, සැලකිලිමත් හා සෞභාග්‍යමත් සමාජයක් දරා සිටින කුළුණු සතර ලෙස ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, නිදහස, සමානාත්මතාව සහ සාදාරණත්වය යන මූලධර්ම මත. පදනම්ව ඇත. 

# රැඩිකල් මැද මාවත යනු යෙදුම් වල පරස්පරයක් බව බොහෝ දෙනෙකු කීමට ඉඩ ඇති නමුත්, මෙම වටිනාකම් ආරක්ෂා කිරීමට හා සාක්ෂාත් කර ගැනීමට අවශ්‍ය වුවහොත් හා අවශ්‍ය වූ විටදී අවිහිංසාවාදී අරගලයක් දියත් කිරීමට පවා යම් අයෙකු විශ්වාස කරන දේ මතින් පැන නගින ධෛර්යය හා සමගම මධ්‍යස්ථ  ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මූලධර්ම කෙරෙහි රැඩිකල් යළි කැපවීම් හදිසි අවශ්‍යතාවයකි. 

# රැඩිකල් මැද මාවත, ඒකාධිපතිවාදය, වර්ගවාදය සහ අනෙකුත් සියළු ආකාරයේ අන්තවාදයට සක්‍රියව හා ශක්තිමත්ව එරෙහිවීමට හා සටන් කිරීමට නිහඬ බහුතරයට සැපයෙන මධ්‍යස්ථතාවයෙහි වේදිකාවකි.

# දේශපාලන පරාසයෙහි සෑම කොටසකින්ම නැගෙන විකල්ප මතධාරීන්ගේ හඬට හා මතවලට විමධ්‍යගත පාලනයක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුව තුළ ස්ථානයක් හිමිවනු ඇත්තා වූ මධ්‍යස්ථවාදී මැද මාවතක් නිර්මාණය කිරීම රැඩිකල් මැද මාවතට උරුම වේ. එය, විද්‍යාමාන වන සියළු ආකාරයෙන් විවිධත්වයට ගරු කරන ක්‍රමයකි; 

# බහුත්වවාදය සහ ආගමික සහ අධ්‍යාත්මික සංකල්ප වලින් බැහැරවීම වැජඹෙන අවිහිංසාවාදී , ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් තුළ විවිධ ප්‍රජාවන් අතර වසර ගණනක ගැඹුරු අවිශ්වාසයේ වේදනාව වියැකී යා යුතුය. 

# රැඩිකල් මැද මාවත, නොඉවසන සුලු තැනැත්තන්ට ඔවුන් වෛර කරන්නන් සැබැවින්ම ඔවුන්ට බොහෝ සෙයින්ම සමාන බවත්, මනුෂ්‍යයන් ලෙස ඔවුන්ටද එකම සිහින හා අභිලාෂයන් මෙන්ම බිය සහ කණස්සල්ලද තිබෙන බවද පෙන්වා දිය යුතුය.

# රැඩිකල් මැද මාවත, සියළු ශ්‍රී ලාංකිකයන්  ජාතියේ, ආගමේ හා කුලයේ සීමාවන්ගෙන් ඔබ්බට යමින් ඔවුන්ගේ පොදු මනුෂ්‍යත්වය සොයා ගන්නා ස්ථානය විය යුතුය. 

# ශ්‍රී ලංකාව මුළුල්ලේ සිටින නිවැරදි චින්තනයක් ඇති සියළුදෙනා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය රැකගැනීමට ඔවුන්ගේ නිහඬතාවය බිඳදමා එක්සත් විය යුතුය. 

# කිහිපදෙනෙකුගේ දුෂ්ට පාලනය පරාජය කළ හැක්කේ නිහඬ  බහුතරය, සැබෑ දේශප්‍රේමීන් ‘ඇති කියන්නෙ ඇති‘  යැයි කීමට ඔවුන්ගේ නිද්‍රාවෙන් අවදි වුවහොත් පමණි.   

# ශ්‍රී ලංකාවේ දේශප්‍රේමිත්වය ‘සැමුවෙල්ගේ ප්‍රයෝගකාරයාගේ අවසාන රැකවරණය’  බවට පත්ව ඇත. අද දරිගැන්වෙන දේශප්‍රේමිත්වය නිදහසේ සිටම  අපගේ පරිහානියයේ ගමනට ප්‍රධාන හේතුව වී ඇති තුනී පටලයකින් සැඟවූ ජාතිවාදය සහ පමණට වැඩි උනන්දුවක් සහිත උග්‍ර ජාතිභක්තිමදයයි. 

වැඩවසම් ගොත්‍රීක ආකල්ප සහ පශ්චාත් ‛56 යුගයේ ‘කුඩා ළිඳ තුළ විසල් මැඩියා‘ මානසිකත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් නූතන ශ්‍රී  ලංකාවක ඉලක්ක සහ අභිලාෂයන් පිලිබිඹු කිරීමට  දේශප්‍රේමීත්වය යළි නිර්වචනය කිරීම අවශ්‍යව ඇත.  

අපගේ එක් එක් පෞරාණික සංස්කෘති සහ ආගම්වල විවිධත්වයට සහ මහිමයට ගරු කරන අතරම ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතිකවාදී සහ විශ්ව දේශී සත්‍ය දේශප්‍රේමීන් නිදහස, ප්රීතිය හා සෞභාග්‍ය කරා සෙසු ලෝකය සමග අත්වැල් බැඳ ගමන් කිරීමට එක්සත් විය යුතුය. 

01 –  අප 21 වැනි සියවසේ දෙවැනි කාර්තුව කරා ගමන් කරමින් සිටිද්දී, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, එහි සියළු අඩුපාඩු තිබියදීත් හොඳම පාලන ක්‍රමය ලෙස පවතී. 

විධායකය, හමුදාව සහ පුජ්‍ය පක්ෂය වේගයෙන් ඒක්රැස් වීම සමඟ ශ්‍රී ලංකාව ඒකාධිපතිවාදයක් කරා පිම්මේ ගමන් කරමින් සිටින අතරේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කෙරෙහි සුවිසල් කැපවීමක් යුගයේ අවශ්‍යතාව බවට පත්ව ඇත; 

ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය හුදෙක් විධායක ජනාධිපතිගේ රබර් මුද්‍රා පමණක් බවට පත් කරනු ලැබෙමින් තිබේ. 

02 – ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලන දේහය සකසන විවිධ ජාතීන් සහ ආගම් අතර ප්‍රතිසන්ධානය සහ සමානාත්මතාව ශ්‍රී ලංකාවට සිය පූර්ණ විභවය යොදවා ගැනීම පිණිස අත්‍යවශ්‍ය වූවකි. ශ්‍රී ලාංකිකයන් එක්සත් රටක් ලෙස ප්‍රගතිය  හා සෞභාග්‍ය අත්කර ගැනීමට නම්, අපගේ වාර්ගික, සංස්කෘතික සහ ආගමික විවිධත්වයට ගරුකිරීමට අපට හැකි විය යුතුය. 

03 – ගෞරවයෙන් තොර හා වෙනස් කොට සලකන හැසිරීම හා සමඟම වර්ගවාදය, වෛරී ප්‍රකාශ සහ වාර්ගික/ආගමික අන්තවාදය අපගේ සමාජයෙහි නිර්මිතය විනාශ කරන පිළිකාවක් බවට පත්ව ඇත. වර්ගවාදය සහ අනෙකුත් සියළුම ආකාරයේ අන්තවාදය සීමා රහිත ලෙස හෙළා දැකීම සහ ඒවාට උද්වේගකාරී ලෙස එරෙහි වීම කළ යුතුය. 

04 – භාෂණයේ නිදහස, ප්‍රකාශනයේ නිදහස සහ රැස්වීමේ සහ විරෝධය පළ කිරීමේ නිදහස ක්‍රියාත්මක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක සංඝටනීය පාර්ශ්ව වේ.  

05 – අපගේ සියලු පුරවැසියන්ගේ මානව හිමිකම් ආරක්ෂා කිරීම හා පවත්වා ගැනීම කළ යුතුය. ශ්‍රී  ලංකාව තමන් අත්සන් තබා ඇති සියළු හර ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම්වලට ගරු කිරීමද කළ යුත්තේ එබඳු වගකීම් උත්ථම්භනය කිරීමේ ප්‍රතිලාභියා වන්නේ ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව නොව ශ්‍රී  ලංකාව සහ සමස්ත ශ්‍රී  ලාංකික ජනතාව වන බැවිනි. 

06 – රජු, පූජකයා හෝ සොල්දාදුවා වේවා කවර හෝ තැනැත්තකුවත් නීතියට ඉහළින් නොසිටින ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයකට නීතියේ ආධිපත්‍ය ද අනිවාර්ය පූර්ව අවශ්‍යතාවකි. නීතිය ක්‍රියාවේ යොදවන ආයතන සවිබල ගන්වා ශක්තිමත් කළ යුතු අතර ඒවා පරම ස්වාධීන මෙන්ම දේශපාලන මැදිහත් වීමෙන් නිදහස් විය යුතුය. 

07 – විධායකය හෝව්‍යවස්ථාදායකය විසින් කවර හෝ ආකාරයකින් එහි බලය අයුතු ලෙස අත්කර ගැනීමෙන් තොර ස්වාධීන අධිකරණයක් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ ප්‍රධාන ප්‍රතිෂ්ඨාවකි. 

08- 1977 දී වෙළෙඳපොල ආර්ථිකය වැළඳ ගත් පළමු රටවල් අතරින් එකක් වූ ශ්‍රී  ලංකාවේ තවමත් ඇත්තේ, ඉඳුරාම යල් පැන ගිය නීති හා ‘සමාජවාදී මානසිකත්ව‘ ගොහොරුවෙහි ගිලී ඇති විධාන ආර්ථිකයකි.  ශ්‍රී ලංකාව කලාපයේ වේගවත් හා තරගකාරී ක්‍රියාකාරියෙකු බවට පත් කිරීම පිණිස දූර දර්ශී ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ වෙනුවෙන් කැපවීම ඉතා ඉක්මනින් අවශ්‍යව ඇත. 

ගජමිතුරු ධනවාදී ආර්ථිකය වෙනුවට සියළු ආයෝජකයන්ට හා අනෙකුත් ආර්ථික ක්‍රියාකාරීන්ට නීති මත පදනම් වූ සමාන අවස්ථා සපයන ශක්තිමත් හා ක්‍රියාශීලී වෙළෙඳපොල ආර්ථිකයක් ආදේශ කළ යුතුවඇත. 

09 – දූෂණය, නාස්තිය සහ වැරදි කළමනාකරණය අද රාජ්‍ය අංශයේ විනාශයට හේතු වී තිබේ. දේශපාලන විරුද්ධවාදීන්ට ප්‍රහාර එල්ල කරනු වස් දූෂණ චෝදනා හැමවිටම ආයුධයක් සේ යොදා ගැනෙන නමුත් වරදකරුවන් නීතිය ඉදිරියට ගෙන ඒම හෝ මෙම පිළිකාව පාලනය කිරීම සඳහා දැඩි දූෂණ විරෝධී නීති හඳුන්වා දීමට හෝ ප්‍රමාණවත් ක්‍රියාමාර්ග නොගැනේ.

10 – නාස්තිය සහ වැරදි කළමනාකරණය පුළුල් ලෙස පැතිර පවතින රජය සතු ව්‍යසයික කාර්යභාරය යළි නිශ්චය කළ යුතුව පවතී. 

11  – වර්ගවාදය හා දූෂණය සමඟම මත්ද්‍රව්‍ය අපගේ සමාජය වනසා දමන වසංගත වලින් එකක් බවට පත්ව ඇත. මහා පරිමාණ මත්ද්‍රව්‍ය  ව්‍යාපාරිකයින් බොහෝ දෙනෙකුට ඉහළම දේශපාලන අනුග්‍රහය ලැබෙන අතර කැසිනෝ, කොටස් වෙළඳපොළ, මාධ්‍ය ආයතන ආදිය හරහා මත්ද්‍රව්‍ය වලින් උපයන මුදල් ප්‍රධාන ධාරාවේ විධිමත් ආර්ථිකය තුළට විශුද්ධිකරණය සිදු වේ. 

මත්ද්‍රව්‍ය අවභාවිතයට එරෙහි සටනේදී, ඇබ්බැහි වූවන් හා පහළ මට්ටමේ මත්ද්‍රව්‍ය වෙළඳුන් පමණක් නීතිය ඉදිරියට පමුණුවනු ලැබේ. මෙම ව්‍යසනය පාලනය පිණිස නව දැඩි නීති වහා අවශ්‍යව ඇත. අන්තවාදයට හා මත් ද්‍රව්‍ය අවභාවිතයට එරෙහි තෙවදෑරුම් යුද්ධයක් යුගයේ අවශ්‍යතාවය වන අතර ඇබ්බැහි වූ යොවුන් පිරිස් වලට ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා විශේෂ පුනරුත්ථාපන වැඩසටහනක් හඳුන්වා දිය යුතුය.  


12 – ශ්‍රී  ලංකාව තුළ කුසලතාතත්‍රයක් නිර්මාණය කළ යුතු ඇති අතර ඒ සඳහා පුද්ගලවාදී දේශපාලන අනුග්‍රහකත්වයේ සංස්කෘතිය අවසන් විය යුතුව ඇත.  සියල්ලන්ටම සම අවස්ථා සහතික කිරීම වෙනුවෙන් ශ්‍රී  ලාංකික කුසලතා තන්ත්‍රයක් අනිවාර්ය පූර්ව අවශ්‍යතාවකි. 


13 – දුප්පතුන්, දුර්වලයන් හා අවාසනාවට ගොදුරුවූවන් ආරක්ෂා කිරීමට ශක්තිමත් සමාජ ආරක්ෂක ජාලයක් සහිත නවීන වෙළඳපොළ ආර්ථිකයක ගමන් කළ යුතුමය. 

14 – ඉතා වැදගත් භූගෝලීය පිහිටීමක ආශීර්වාදය ශ්‍රී  ලංකාවට හිමිව ඇති අතර රටට ඍජු විදේශ ආයෝජන ආකර්ශනය කර ගැනීම පිණිස අපට ආකර්ෂණීය ප්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතුය. ඉඩම් හා විදේශ ආයෝජන කෙරෙහි වන ̒ ගෝත්‍රීක ආකල්පයෙන් අප බැහැර විය යුතුය.

15 – අසමානතාව හා අසාධාරණත්වය සමඟ පුළුල් වන විෂමතා අද අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ සම්මතය වී ඇත. රටේ අවශ්‍යතා ඉටු කිරීමට, විශේෂයෙන්ම අන්තහ්කරණය හා විවිධත්වය කෙරෙහි ගෞරවය නොමැතිකම වැනි ප්‍රධාන ගැටළු විසඳාගෙන නවෝත්පාදක, තමන් මත පමණක් යැපෙන තත්ත්වයට පත්ව ගෝලීය වශයෙන් පෙරමුණ ගැනීමට ශ්‍රී  ලංකාවට උපකාරී වීමට අධ්‍යාපන ක්‍රමය මුළුමනින්ම අසමත්ව ඇත. 

විද්‍යාව, තොරතුරු තාක්ෂනය, ගණිතය හා තාක්ෂණය අවධාරණය කරමින් 21 වැනි සියවසේ ඉගෙනුම කරා සිසුන් මෙහෙයවීම මගින් අධ්‍යාපන ක්‍රමය පූර්ණ ලෙස යළි සැකසීම අවශ්‍යය.

 තෘතීය අධ්‍යාපනයෙහි ආසියානු හා ගෝලීය යෝධයන් හා සම මට්ටමේ සිටින සේ ශ්‍රී  ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාලවල තත්ත්වය උත්ශ්‍රේණිගත කළ යුතුය. 

සියළු ආකාරයේ ප්‍රචණ්ඩත්වය, ලිංගික අඩන්තේට්ටම් හා නවක වදය විශ්ව විද්‍යාලවලින් තුරන් කර දැමිය යුතුය. එසේ ඉගෙනුමට කැමැත්තක් දක්වන සියල්ලන් සඳහා ඉගැන්වීමේ මාධ්‍යය ඉංග්‍රීසි බවට පත් කළ යුතු වේ. 

16 – මාධ්‍ය ආදායම් රටවල අලුතින් පැන නගින රෝගවලට මෙන්ම පශ්චාත් කොරෝනා සමාජයේ අභියෝග වලට මුහුණ දීමට ශ්‍රී ලංකාවේ නිදහස් සෞඛ්‍ය සේවය නව තාක්ෂණය හා චිකිත්සාවන් සහිතව ශක්තිමත් හා නවීකරණය කිරීම අවශ්‍යය. 

අන්තරායකාර ඖෂධ, දුම්කොළ හා මාධ්‍යසාර අවභාවිතය හේතුවෙන් ඇති වන බරපතල සෞඛ්‍ය ගැටළුවලට වහා විසඳුම් සැපයිය යුතුය.

17 – 2017 දී සීමාන්තික කාලගුණික තත්ත්වයන්ගේ වැඩිම බලපෑමට ලක් වූ රටවල් ශ්‍රේණිගත කිරීමේදී ශ්‍රී ලංකාව දෙවැනි ස්ථානයේ වූ අතර ම ලෝක බැංකුවට අනුව දේශගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් 2050 වන විට වාර්ෂික දළ දේශීය නිෂ්පාදනය 1.2ක් අහිමි වීම අපේක්ෂා කෙරේ. 

තිරසාර සංවර්ධනය, වැඩිවන දේශගුණික විපර්යාස හා ස්වාභාවික විපත්වලට ප්‍රතිචාර දැක්වීම සඳහා  වැඩිදියුණු වූ යටිතල පහසුකම්, වෙළඳපොළ කෙරෙහි නැඹුරු වූ ප්‍රතිසංස්කරණ, වැඩි කළ මානව ධාරිතා හා වඩා ශක්තිමත් ආයතනික ධාරිතා හා සම්බන්ධ වන බැවින් ඒය හොඳම අනුවර්තන උපායමාර්ගය ලෙස සැලකේ. 

18 – 1931 දී සර්වජන ඡන්ද බලය ලබා දුන් ආසියාවේ ප්‍රථම රටව තිබියදීත් ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන්ගේ භූමිකාව, විශේෂයෙන්ම දේශපාලන, ව්‍යාපාරික සහ වාණිජ ක්ෂේත්‍ර තුළ, සතුටුදායක නැත. 

කාන්තාවන්ගේ ගෞරවයට හා  අභිමානයට සතුරු බොහෝ  ප්‍රතිගාමී නීති අදටත් බලාත්මකව පවතී. නවීන සංවර්ධනය වන ජාතියක් සේ පෙරට යාමට ශ්‍රී ලංකාව මෙම අසමානතා නිවරදි කිරීමට හදිසි ප්‍රමුඛතාව දිය යුතුව ඇත. 

19 – එකඟ වූ වැඩිහිටියන් අතර සම ලිංගික සබඳතා පාලනය කරන යල් පිනූ වික්ටෝරියානු නීති ඉවත් කිරීම සඳහා වන අරගලයේදී LGBTQ ව්‍යාපාරයට සහාය හා දිරි ගැන්වීම සැපයිය යුතුය. 

ලිංගික නැඹුරුව, ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජ භාවය, වාර්ගිකත්වය, කුලය හෝ ආගම කුමක් වුවත් සියළු මනුෂ්‍යයන්ට  සමාන ලෙස සැලකිය යුත අතර විද්‍යාමාන වන සියළු ආකාරයේ විවිධත්වයට ගරු කරනු ලැබිය යුතුය. 


20 – ළමා ශ්‍රමය හා ළමයින් ලිංගික අඩන්තේට්ටම් වලට ලක් කිරීම ගැඹුරට මුල් බැස ගත් ගැටළුවක්ව පවතී. ඇතැම් කණ්ඩායම් හා ප්‍රජාවන් තුළ දරුවන් දෙමවුපියන්ට රිසි දෙයක් කළ හැකි ඔවුන්ගේ දේපළක් සේ දකිනු ලැබේ ; 

එබැවින් බෞද්ධ ප්‍රජාවේ දුගී කොටස් අතර ළාබාල දරුවන් මහණ කිරීමද මුස්ලිම් ප්‍රජාව තුළ ළමා විවාහද සිදු වේ. ළමා වියේදී ප්‍රචණ්ඩත්වයට මුහුණ දුන් අපයෝජනයට ලක් වූ ළමයි වැඩිහිටියන් වූ විට අපරාධකරුවන් බවට පත්වෙති; නවක වදය හා ලිංගික අඩන්තේට්ටම් එබඳු තත්ත්ව  විද්‍යමාන වීම් වේ. 
 

21 – ශ්‍රී ලංකාවේ 1907 සත්ව හිංසා වැළැක්වීමේ  ආඥාපනත සතුන්ට කෲරත්වයට එරෙහි ප්‍රමාණවත් නොවන නිවර්තකයකි. මෙම නීතිය සමාලෝපනය කර, සියළු සත්වයන් කෙරෙහි සහවේදනය හා දයාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමින් සත්ව සුබ සාධනය පාලනය කරන නව නීති පැනවීම වෙනුවෙන් හදිසි හදිසි අවශ්‍යතාවක් පවතී. 

ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණු නව රජයේ අමාත්‍ය මණ්ඩලය ලබන සදුදා (10) දින මහනුවර මඟුල් මඩුවේදී දිවුරුම් දීමට නියමිතව තිබෙනවා. නව අමාත්‍ය මණ්ඩලය 26 දෙනකුට පමණක් සීමා වනු ඇති බයි ආරංචි මාර්ග සදහන් කරන්නේ.

මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අග්‍රාමාත්‍යවරයා ලෙස 09 වැනිදා නැවත දිවුරුම් දීමට නියමිත අතර අගෝස්තු මස 20 වෙනිදා නව පාර්ලිමේන්තු සැසිය ආරම්භවීමට නියමිත බව ජනාධිපතිවරයා විසින් ගැසට් නිවේදනයකින් ප්‍රකාශ කර තිබේ.